Четворица музичари, 25 години пријателство, eдна вечер што никогаш повеќе нема да се повтори: Jazz Extravaganza на 22 август во Public Room

Што се случува кога четворица врвни музичари кои се познаваат речиси 25 години ќе престанат да ја следат мапата и ќе ѝ дозволат на музиката сама да го најде патот? Одговорот е Jazz Extravaganza – авторски музички проект во кој импровизацијата, довербата и моментот стануваат главни инструменти.

На 22 август во Public Room, на една сцена ќе се сретнат Џијан Емин на клавијатури, Георги Шарески на гитара, Оливер Јосифовски на контрабас и Александар Петров на тапани – четворица исклучителни музичари, композитори и долгогодишни пријатели, кои заедно носат речиси четвртина век музички искуства, проекти, концерти и патувања.

Но, ова нема да биде концерт на кој сè е однапред познато.

„Не се плашиме од грешката – повеќе се плашиме од совршено отсвирена музика во која ништо не се случило“, вели Џијан Емин, опишувајќи ја филозофијата зад Jazz Extravaganza.

Токму тука се крие и најголемата сила на квартетот: четворицата не се обидуваат да звучат исто. Напротив – секој го носи својот препознатлив авторски глас, а музиката се создава во просторот меѓу нив. Еден поглед, една фраза, една неочекувана реакција може во истиот момент да ја промени насоката на композицијата.

„За мене Jazz Extravaganza е токму тоа – четири различни личности кои не се обидуваат да станат една, туку создаваат нешто петто“, вели Емин.

А токму музичката доверба, изградена низ годините, им дозволува да ризикуваат.

„Добро се познаваме и со тоа можеме да си дозволиме да ризикуваме. Токму таа слобода, доверба и синхронизација го прават секое наше свирење поинакво“, вели Георги Шарески.

За Шарески, ова повторно обединување е многу повеќе од музичка соработка. По речиси 25 години заеднички патишта, тој за своите колеги вели: „Ние не сме само соработници, туку сме браќа во музиката и надвор од неа.“

Таа блискост не значи предвидливост. Напротив.

Jazz Extravaganza е простор во кој авторската музика добива нов живот преку импровизацијата. Композициите се почетна точка, но не и конечна дестинација. Како што вели Емин, нотниот запис е „мапа“, но вистинската авантура започнува кога музичарите ќе одлучат да скршнат од неа.

И затоа секој настап е различен.

„На 22 август во Public Room ќе слушаме музика која ќе се случи само еднаш – во таа конкретна вечер, со таа конкретна публика, со нашата моментална енергија и со сите непредвидливи работи што можат да се случат меѓу четворица музичари кои се познаваат многу добро“, вели Емин.

Публиката, според него, нема да биде само набљудувач. Таа станува дел од процесот – од атмосферата, од енергијата и од моментот во кој музиката се создава пред неа.

Ако сè оди според планот? Можеби тоа и не е целта.

„Ако сè помине според планот – тогаш веројатно сме имале премногу добар план. Јас сакам малку ризик.“

По неколку години во кои ретко успеваат да се соберат сите четворица на едно место, концертот на 22 август за нив е повторна средба и музички празник.

„Нашите музички средби се празник за нас, а верувам дека тој душевен празник ќе го почувствува и публиката“, вели Шарески.

На 22 август во Public Room, Jazz Extravaganza нема само да отсвири концерт. Ќе создаде музика што ќе постои само во тој момент – и потоа ќе исчезне, оставајќи го секој следен настап како ново, непредвидливо поглавје.