Македонското здравство се разболуваше изминативе години дадено во рацете на шарлатани и правејќи низа грешки започна да одумира, стасувајќи на самото дно, на штета на пациентите, смета д-р Ангелчо Андоновски.
Јавноста првпат ве запозна во периодот на објавувањето на ткн бомби на Зоран Заев, како редовен колумнист жестоко критикувајќи ги состојбите во македонскиот здраствен систем, што беше пресудно да бидете еден ретките да го „кренете“ гласот за состојбите во здравството, се охрабривте од „бомбите“ или причина е неможноста, како што велите, да гледате како тоне нашето здраство?
– Светот останува на младите. Несомнено е дека сакам да ја видам својата држава како место каде моите и нашите идни поколенија ќе ја градат својата иднина. Не земја која е извозник на млади мозоци и работна сила поради група неспособни луѓе кои имаат свои лични интереси и комплекси. Една ластовичка не ја чини пролетта, но, сепак, бев охрабрен од еден, исто така, храбар поединец кој одлучи да ја стави својата глава во торба во интерес на еден народ на една држава го следев неговиот пример баш поради тоа што и јас си ја сакам својата држава и својот народ. Здравството тоне и натака процесот започна со појава на лаици и шарлатани во здравствениот систем јас едноставно и исто така не можев да го гледам тоа и морав да го кренам својот глас.

Што се случува всусшност, според вас, со нашето здраство?
– Нашето здравство се разболуваше овие шест години и на крај се разболе и, за жал, веќе и почна да умира. Се нижеа грешки една по друга, се направија многу голем број пропусти и едноставно неминовен беше и овој колапс. Здравството беше предадено во раце на шарлатани и илузионисти кои го доведоа до самото дно, нормално на сметка на граѓанинот т.е на сметка на пациентот. Мора да се напомене дека некој профитираше од сето тоа и сега целата вистина полека испливува и ке излезе на виделина. За тоа некој ќе мора и да одговара.

Од една страна, власта прмовира нови објекти, нова медицинска опрема.., а од, друга страна, пациентите во медиумите се жалат на непрофесионалност, за нехигиена, руинирани објекти. Дали проблемот е во перцепцијата на луѓето, или оцената за здраствениот систем се дава во зависност од дневнополитичката агенда и политичка провициенција на лугето?
– Најлошото нешто што ни се случи нам како држава беше тоталното партизирање на секоја пора од општеството. Здравството не би требало да познава политика, тука станува збор за спасување на човечки животи и ништо повеќе. Актерството спроведено од моменталната власт која секако дека треба под итно да замине стана рутина која на народот му стана провидна. Фалењето заврши ги научивме сите нивни илузионистички финти како да го залажат народот и веќе е доцна и е смешно. Постои одреден група која, за жал, не ги сваќа работите како стојат но ќе ги осети оној момент кога ќе се појави и ќе има потреба од една здравствена услуга а ќе мора да ја плати и дури да го доживее хоророт во кој е здравството тек тогаш можеби ќе се подосвести.
Дали македонскиот лекар ги има основните услови да пружи грижа на пациентот кој ќе затропа на негова врата?
– Да ги имаше сите неопходни услови немаше да се случат милион проблеми кои не следат овие десет мачни годни, последниве шест години доживеавме тотално фијаско и деградација на лекарската фела и на медицинскиот персоналот. Така да основни услови веќе нема се кубури со сé и е во постојан недостаток.

Што се случува со новиот клинички центар во Скопје, кој Груевски неколкупати помпезно го најавуваше. Дали е тоа е веќе мит или реалност?
– Ако некоја лага биде кажана безбројпати станува вистина. Но добро е што не сме слепи па се уверивме дека на сите свои претстави прават реприза, па затоа и слободно можеме да ги наречеме добри режимски комедијанти. Клиничкиот центар заради доброто на сите мора да стане реалност, но во времето што следува не и со овие луѓе кои докажаа дека за нив личното богатење и пакостење врз сопствениот народ е хоби.

Болниците во внатрешноста тврдат дека тонат во долгови, а министерот Никола Тодоров речиси секојдневно промовира нови болнички капацитети или предава во употреба нови апарати. Дали таквата состојба се должи на лошото менаџирање на болниците или станува за партизирање и на овој сектор?
– Еднаш неговите (на Тодоров) настапи ги нареков ‘тоалет турнеи’. Тогаш беше занесен или подобро речено замајан дека прави врв во здравствениот систем, го нарековме и џојстик министер или со еден убав коректен збор џиу џицу комедијант. Тие апарати , кревети и сите оние нешта не функционираат без професионалци, обучен персонал, пациенти и добро инсталирана инфраструктура и опрема. Никој од неговите послушници, не го подучи како треба баш поради својата полтронска поставеност и стравот дека ќе бидат сменети. Условите во внатрешност ги гледаме сите и повеќе не можат да бидат скриени. Факт е дека сите пациенти бегаат од такви услови и ни ги прикажуваат нам како вистински хорор. Менаџирање на болниците не постои, постои министер шарлатан и плаќање преку трезорска сметка што е врв на глупоста а и воведување на болниците во колапс. Секојдневно се среќаваат со проблеми и тужби , министерот молчи.

Според вас, каде повеќе се троши во здраствените установи, на медицинскиот персонал или на администрацијата?
– Видете сооодветен сооднос мора да постои но не лекуваат административците туку лекарите и медицинскиот персонал. Треба правилна прераспределба на севкупниот административен апарат, токму со цел поефикасно функционирање на системот. Само така можеме да го очекуваме имплементирањето на европските стандарди, сега засега сме далеку од нив.

Дали македонскиот лекарски еснаф е партизиран?
– Таа ситуација може да биде видена дури и од авион. Дури највисоките структури во здравството, професорски, доцентски и останатото, се како потчинети робови на еден комедијант кој е случајно залутан во здравството и е случајно министер. Сите му се понижуваат, а со тоа си покажуваат која вредност ја и имаат, а тоа жалосно. Лекарската комора исто така е целосно испартизирана. Јас лично сум за департизација на здравството , освен оние сегменти каде мора да бидат назначени професионалци со партиска административна припадност.

Неодамна беше ставен камен темелник на нов клинички центар во Штип, исто така, неколкупати најавуван претходно, а пациентите се жалат на невозможни услови во штипската болница. Дали сметате дека и овојпат станува збор за предизборна кампања?
– Удрија десет пати камен темелник, се насликаа уште сто пати и пак повторно ништо од сето тоа, сега и градба на црква форсираат што за жал на овој народ се надевам дека им се вклучи црвената сијаличка дека сето тоа се лаги и видео ленти. Губат граѓаните губат пациентите губи нашето ровко општество. Мизерни се условите во штипската болница, а градбата на ваква модерна болница би требало да ја постави на пиедестал како регионална болница од врвен калибар, но како што реков во времето што предстои сега со овие криминални структури секако дека нема да биде ништо.
Деновиве во медиумите сретнавме вест за уште една ‘голема инвестиција во здраството’, камен темелник на црква во штипската болница. Тоа е знак дека Тодоров крева раце од сé и ги остава пациентите во господови раце, или ова е знак за уште една ерозија на македонското општество,за девастирањето на здраствените приоритети и лимбо состојбата во која се држи македонскиот граѓанин десет години.
Пред сé, имаме нужда од инфра структура. Нови патишта, атмосферски канализации а не да еден дожд ни одзема животи на нашите граѓани. Народот треба да одлучи и да сето тоа го промени, а не да добива лажни залчиња кои не може да ги проголта. Ерозијата е очигледна ама повторно и сé уште имаме момент кој укажува дека народот сé уште е во некој романтичен филм а околу него се руши сé. Посакувам најскоро да се освести и да си ја земе судбината во свои раце, доста ни е од овој хорор филм кој ни е наложен десет години.

Вашите јавни настапи се насочени единствено кон Тодоров. Дали тој е главниот виновник за состојбата во нашите болници и клиники, но дали тој е единствениот виновник за ваквите состојби?
– Преку Тодоров, граѓанинот сакам да сфати дека е отсликана целокупната раководна структура која ја раководи Македонија. Тоа се луѓе со луцидност, клептоманија, тотално непочитување на сопствениот народ и сопствената држава. Преку Тодоров се отсликува сликата дека тие не се грижат за народот и дозволуваат да умира и да бега од сопствената држава само на сметка на нивно лично богатење.
Тодоров покажа колку незначат дури и детските животи нашата иднина дечињата а со тоа презентира и мислењето на раководната партиска и фамилијарна структура на властодршците со еден збор нечовечноста која може да се спореди со фашизам. Менаџерите се подеднакво виновни како и Тодоров, бидејќи нив ќе ги покажува народот и нашите поколенија со прст дека придонеле кон остварување на ваквата руинирана состојба на здравствениот систем поради својата исклучителна понизност и девастираност.

Пациентите се жалат дека, сепак, се принудени да купуваат завој, ампули, лекови и други медицински продукти кои недостигаат во болниците?
– Верувам дека по 11-ти декември ќе се отпочне со првичното, но мачно враќање на уништениот здравствен систем т.е првите и најтешки чекори кон неговото повторно рестартирање. Многу било, малку останало. Верувам во посветла иднина на Македонското здравство но после промена на оваа апокалипса која траеше десет години.

Како, тогаш, да „заздрави“ македонското здравство?
– Со многу труд кој ќе се вложи за да се сопре тоталното распаѓање и да се обнови целиот систем. Само преку поставување на професионалци и кадри кои мислат добро на граѓанинот и државата успехот е неминовен. Решенијата се спремни и чекаат своја имплементација. Се надевам дека народот ќе ја даде шансата која им е потребна и значајна за сите нас.

Како истакнат член на СДСМ, кои ќе бидат првите мерки што ќе ги преземе владата на вашата партија во областа на здравство?
– Решенијата и мерките за воспоставување вистински функционален здравствен систем се изготвени и чекаат момент да бидат поставени во функција. Сите знаеме кога и со нетрпение го очекуваме тој момент баш поради фактот што ние професионалците посакуваме народот да ни е здрав и функционален и доследно да допринесува за развивање на нашето општество за да може да растеме како европска држава.

Што треба да се стори за во јавното здравство граѓанинот да ги добие истите услови што постојат и во приватно здравство?
– Лекот чини пет пари, доколку го знаеме. Јас знам дека го знаеме: нова подобрена инфраструктура, чисти и перфектни установи со европски стандарди и повисоки плати за лекарите и медицинскиот персонал, воедно и добро менаџирање кое ќе ја врати довербата на граѓанинот во јавното здравство.
По 11-ти декември над Македонија ќе изгрее ново сонце на слободата. Мојата борба, верувам, дека не беше попуста. Верувам во една силна, разумна, рамноправна, слободна, слободоумна и демократска држава, држава на целокупниот народ кој живее во ова прекрасна земја верувам во новото сонце, сонце кое не само дека ќе донесе слобода туку и ќе ја крене Македонија и поведе кон посветла иднина и ќе ја направи сплотена европска и светска држава./крај/мф/вц