(Видео) Италија гради огромен мост кон Сицилија: прогласен е за воен проект

Италијанската влада, со поддршка на премиерката Џорџа Мелони, даде конечно одобрение во август минатата година за изградба на мост од 3,7 километри преку каналот.

Доколку проектот, и покрај некои правни предизвици, биде завршен, тој ќе биде најдолгиот висечки мост со еден распон во светот. Но, овој мост не е само инфраструктурен проект – премиерката Мелони го прогласи за неопходен за националната одбрана, необичен маневар што ѝ помага на Италија да ги исполни барачките цели за воени трошоци наметнати од НАТО под притисок на американскиот претседател Доналд Трамп, пишува CNN.

Целите, кои бараат од европските земји да трошат 5% од својот бруто домашен производ за своите војски до 2035 година, што е значително зголемување од сегашните 2%, се закануваат да ги нарушат веќе оптоварените буџети и да ги влошат огромните фискални и економски предизвици на регионот. Европа затоа се соочува со тежок избор помеѓу програмите за одбрана и социјална помош.

Еден мост нема да го реши проблемот, но е симболичен за пречките со кои се соочува Европа во нејзината потрага по воена независност од Соединетите Американски Држави. Само американската заштита ослободи 1,8 трилиони евра (1,1 трилиони американски долари) за европски социјални трошоци од 1991 година, според германскиот институт „Ифо“.

Why NO Bridge Between Sicily and Italy 🇮🇹 The Strait of Messina 🌊 😱 pic.twitter.com/PLzZchUhvY

— Epic Maps 🗺️ (@theepicmap) November 15, 2025

Повеќето европски земји, со исклучок на Германија, се во исклучително тешка фискална ситуација. Буџетите беа исцрпени од огромните владини трошоци за време на пандемијата, проследени со нагло зголемување на каматните стапки за ограничување на инфлацијата. Европските економии ги претрпеа овие двојни удари многу потешко од Соединетите Американски Држави, кои беа заштитени од поразновидна економија и водечка улога во развојот на вештачката интелигенција.

За да се справат со растечките долгови, многу европски земји ги зголемија даноците и ги намалија социјалните трошоци, што доведе до политички превирања. Франција имаше седум премиери во последните седум години, а Обединетото Кралство е на прагот да добие шести.

Тоа не е средина погодна за зголемување на воените трошоци за, како што објави генералниот секретар на НАТО, Марк Руте, „буквално милијарди долари“. Но, токму тоа Трамп и НАТО го бараат од Европа.

Трамп го заострува својот став во врска со континуираниот неуспех на членките на НАТО да ги исполнат своите обврски за трошење на одбраната и, и приватно и јавно, најави драстично намалување на американското воено присуство во Европа. Започна во мај, кога Пентагон објави повлекување на 5.000 војници од Германија.

Германија, со својата силна индустриска економија, ги зголеми своите трошоци за одбрана и е јасно на добар пат да ја исполни целта од 5%. Неколку источноевропски земји, вклучувајќи ги Полска, Литванија и Естонија, исто така постигнаа значителен напредок. Други, пак, се борат.

Застапниците на повисоките европски трошоци за одбрана тврдат дека тоа е неопходно и дека може да го поттикне економскиот раст. „Доколку се трошат мудро, зголемените буџети за одбрана би можеле да ја зголемат долгорочната продуктивност и економскиот раст. Но, тие не се сеопфатно решение за сите проблеми на Европа“, рече Итан Илцецки, професор на Лондонската школа за економија.

Европа се соочува со предизвик што САД го немаат: наместо да здружуваат ресурси за една федерална влада, европските земји имаат свои политички лидери, буџети и економски интереси. Ова значи дека сите овие нации ќе мора да купат иста опрема, што го влошува проблемот со набавките, бидејќи Европа е во голема мера зависна од увезената одбранбена опрема.
Истражувањето и развојот сочинуваат само 4% од буџетите за одбрана на европските земји во просек, во споредба со 10% во Соединетите Американски Држави, што произлегува од значајни економски придобивки од воените трошоци. Европа се соочува и со проблем со индустрискиот капацитет. Со ниска невработеност, потребни се околу 200.000 нови квалификувани работници за да се одржи чекор со зголемената побарувачка за војска, според Институтот Милкен.

Единствениот пат напред, тврди Илзецки, е болен. Европските земји ќе мора да спроведат дополнителни фискални реформи, преиспитувајќи ги своите даноци и трошоци, вклучително и за одбраната. „Пристап што се сведува на прашањето „како ќе финансираме повеќе трошоци за одбрана?“ нема да функционира. Е несоодветно и води до брзо барање делумни и обично неефикасни фискални мерки за пополнување на дупките“, заклучи тој. Токму така, на крајот, огромниот мост е класифициран како воен проект.