Oчај во Венецуела: луѓето копаат низ урнатините со голи раце, гневот на преживеаните расте

Венецуела се соочува со најлошата природна катастрофа во својата историја откако два разорни земјотреси со јачина од 7,2 и 7,5 степени според Рихтеровата скала ја погодија земјата минатата среда. Додека спасувачките екипи се тркаат со времето, бројот на жртви достигна 1.450 мртви, додека Обединетите нации даваат застрашувачка проценка за приближно 50.000 исчезнати.

Сепак, во средината на уништувањето, веста за мајка и нејзиното 18-дневно бебе, кои беа спасени од урнатините на зграда во Ла Гваира, 32 часа по разорните земјотреси, го обиколи светот. Спасувачите ги извлекоа од закопаната зграда и ги пренесоа во болница во Каракас, каде што двајцата беа лекувани, објави Скај њуз. Според медицинските информации, мајката и бебето се стабилни.

Дополнително, медиумите пишуваат за „чудото во Карабаледа“, крајбрежен град северно од Каракас. По речиси четири дена под урнатините, француските и американските спасувачки екипи успеаја да извлечат маж и неговиот син тинејџер, живи.

Исцрпени, во состојба на шок, но стабилна, тие се симбол на надеж за земјата што минува низ невидени страдања.

Урнатини, очај и „тивката“ армија

Ситуацијата на терен е драматична. Според официјалните податоци презентирани од претседателот на парламентот, Хорхе Родригез, најмалку 774 згради се уништени или тешко оштетени, од кои 189 се целосно срамнети со земја. Материјалната штета се проценува на околу седум милијарди долари, што претставува дури шест проценти од БДП на земјата што со години е исцрпена од длабока економска и политичка криза.

Сепак, покрај природната катастрофа, расте и гневот на граѓаните. Инциденти и грабежи на аптеки и супермаркети се забележани во областа Ла Гваира. Жителите ги обвинуваат властите за пасивност, а видеа од огорчени граѓани кои ја критикуваат армијата кружат на социјалните мрежи.

„Моето негодување произлегува од фактот што генералот дојде со дваесет вооружени војници, а тие само стоеја во аголот. Можеа да извлечат некого, дури и да беше мртов, но само седеа тивко“, рече Александар Михарес, трговец кој работи како доброволен спасител.

Дури по жестоките протести на граѓаните, војската почна поактивно да учествува во расчистувањето на теренот со мотики и лопати.