Реакција од ЗП Пелагонија, нашиот најголем производител на жито, по најавата на мелничарите дека пченицата ќе ја откупуваат по цена од 9,10 и 11 денари:

Во услови кога сточното брашно има цена од 12 денари за килограм, несватлива и нереална е најавата од млиновите во Македонија дека пченицата од годинешната реколта ќе ја откупуваат по цена од 9, 10 и 11 денари. Ваквата цена е нереално ниска и ќе доведе до колапс на домашниот сектор за производство на жито.

Ваквата откупна цена ќе доведе до загуба на производителите на пченица, а загубата кај примарното производство значи загуба и во следната година. Земјоделецот нема да има средства за набавка на потребните репроматеријали за финансирање на следна реколта, што значително ќе се одрази и на квантитетот и квалитетот на идното производство.

Ние ЗК ПЕЛАГОНИЈА АД Битола како најголем производител на пченица кој со години наназад целокупното производство го предава на Македонските млинови поддржувајќи го македонското производство на брашно, а со кои имаме долгогодишна успешна соработка, сакаме да презентираме неколку факти поврзани со производството на брашно во Македонија.

Имено, ако се знае дека при преработка на 1000т пченица, се добиваат 300 тони сточно брачно, 330 тони брашно ТИП 500 и 370 тони брашно ТИП 400 и ако на тоа се додадат трошоци за преработка на пченица и тоа за електрична енергија, амбалажа, работна рака, како и остварување на добивка, пресметките покажуваат дека откупната цена пченицата треба да изнесува 14,42 ден./кг.

Споредбено со цените на светскиот пазар и во соседството, откупната цена на пченицата на светската берза МАТИФ изнесува 232,75 евра за тон, а во Србија изнесува 195 евра за тон, плус од 35 до 40 евра за превоз, односно цената со испорака во Македонија чини најмалку 230 евра за тон, односно 14,20 ден./кг што значи дека и набавката на пченица од Србија во моментов изнесува многу повеќе од бараните цени на млиновите во Македонија.

Со оглед на сето претходно наведено, сакаме да укажеме дека здружувањето на млинарите со цврст став да ја откупуваат пченицата по ниски цени, нема никаква реална основа земајќи ги во предвид сите пазарни услови и воопшто нема никаков фер однос кон производителите на пченица.

Доколку се дозволат бараните нереално прениски цени од млинарите, тоа ќе доведе до загуба на производителите и прашање е само колку истата ќе изнесува, односно дали доколку се обезбеди одредена финансиска помош од страна на државата, ќе се успее да се дојде до позитивна нула.

Инсистираме да се има предвид и да се води посебно сметка дека пченицата е стратешки производ за Македонија, а неоснованото задирање и нарушување на пазарот на пченица повлекува негативни последици врз целокупното стопанство и економските текови на државата.

(ПР)