Култура
Фатих Акин во Битола: Не го сакам холивудскиот стил на претставување на сериските убијци како секси и интелигентни
Не го сакам холивудскиот стил на претставување на сериските убијци како секси и интелигентни, рече режисерот Фатих Акин говорејќи во Битола во рамките на фестивалот „Браќа Манаки“, каде што се осврна на својот најнов филм „Златна ракавица“, што публиката имаше можност да го проследи синоќа на Фестивалот. Тој денеска под модераторство на директорката Гена Теодосиевска одржа мастер-клас, на кој присуствува и кинематограферот Рајнер Клаусман, со кој заедно соработуваат повеќе од 15 години.
Акин пред голем број присутни новинари, филмаџии и гости во Центарот за култура во Битола рече дека во главата на неговиот сериски убиец, кој е прикажан во „Златна ракавица“, нема ништо, а во моментот тој сака да се занимава со ништото.
Познатиот режисер со турско потекло објасни дека филмот го снимал според романот, а настанот со серискиот убиец во Хамбург се случувал во неговото соседство. Запрашан како ја објаснува индиферентноста на околината на серискиот убиец и можноста тој да дејствува цели 5 години и дали таков случај може да се повтори денес, Акин изрази верување дека тоа е можно.

„Јас и ден-денес живеам во истиот тој кварт и за разлика од порано кога беше третиран како гето на имигранти, денес е модерен дел од Хамбург. Тогаш никој не би се осврнал на забелешките на турските гастарбајтери дека нешто ужасно смрди во соседниот стан бидејќи тогаш би им рекле дека самите Турци смрдат“, рече Акин пред присутните во салата.
Во разговорот што траеше речиси еден и пол час режисерот отворено говореше за своите почетоци во кариерата, инспирацијата и соработката со актерите. Рече дека сака да учи нови работи и смета дека најдобрите нешта што може да му се случат во животот на човека се разните искуства. За работата со светската актерска ѕвезда Дијане Кругер во филмот „Од никаде“, Акин вели дека таа на некој начин ја спасила неговата кариера, која во тој момент имала надолна линија. Но, од друга страна, и Акин на некој начин ја спасувал нејзината кариера во тој период.

„Секој режисер на почетокот мисли дека е најдобар и тој егоизам не е лоша работа бидејќи потекнува од неговиот начин на живеење во младоста, неговите пријатели. Во младоста имав други инспирации, денес имам други“, вели Акин.
Тој со кинематограферот Клаусман има снимено 8 играни филма, почнувајќи од „Солино“ во 2002 година. Со филмовите „Со глава во ѕид“, „Работ на рајот“, „Соул кичен“, „Раз“, „Збогум, Берлин“ и „Од никаде“, Акин како режисер освојуваше награди на престижните фестивали во Венеција, Кан, Берлин.
Елена Тарчуговска
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Култура
Денеска ќе биде погребана Брижит Бардо
Француската филмска актерка Брижит Бардо, која почина минатиот месец на 91-годишна возраст, денеска ќе биде погребана во летувалиштето Сен Тропе на француската ривиера, објави Ројтерс, повикувајќи се на локалните власти.
Погребната церемонија ќе се одржи во 10 часот во црквата „Нотр Дам де л’Асумпсион“, по што Бардо ќе биде погребана во строга приватност на градските гробишта. Комеморација отворена за граѓаните и обожавателите ќе се одржи во старата градска четврт Ла Понш.
Бардо светската слава ја стекна со филмот „И Бог ја создаде жената“ и стана една од најголемите икони на француската поп-култура. По повлекувањето од филмот во 1973 година, се посвети на заштита на животните, но подоцна беше контроверзна фигура поради своите политички ставови.
Култура
Почина Георги Сталев Поповски
Друштвото на писателите на Македонија информира дека на 30 декември 2025 година, во 95. година од животот, почина Георги Сталев Поповски, поет, прозаист, преведувач, драмски писател, научен работник и поранешен универзитетски професор, доктор по филолошки науки и најстар член на писателската асоцијација.
Георги Сталев Поповски е роден на 22 април 1930 година во Витолиште, а почина во Скопје. Високото образование го завршил на Филозофскиот факултет во Скопје. Во текот на својата богата професионална кариера, меѓу другото, бил и долгогодишен уредник на списанието „Современост“.
Член на Друштво на писателите на Македонија бил од 1956 година, како прв член примен во Друштвото по заслуга на своите достигнувања во областа на книжевниот превод.
Поповски е добитник на бројни признанија и награди, меѓу кои двапати наградата „Димитар Митрев“ на Друштвото на писателите на Македонија за книжевна критика и есеистика, наградата „Златен лавров венец“ за најдобар драмски текст на фестивалот „Мали и експериментални сцени“ во Сараево (1972), наградите „Григор Прличев“ и „Кирил Пејчиновиќ“ за книжевен превод, медалот од Фондот „Лермонтов“ во Москва, како и македонските државни награди „11 Октомври“ и „Св. Климент Охридски“, како и наградата на Град Скопје „13 Ноември“.
Тој останува актуелен и во 2025 година како еден од авторите на збирката раскази Она што се памети живее („Никогаш докрај раскажани приказни“) во издание на ДПМ, во која е застапен со расказот „Доста ми е власт играње“ – сеќавање на неговиот татко, Стале Попов, корифејот на македонскиот роман.
Култура
Македонска премиера на „Приказната за Силјан“ – филм создаден за домашната публика што допре до светот
Документарниот филм „Приказната за Силјан“, во режија на Тамара Котевска, синоќа ја имаше својата македонска премиера во Македонскиот народен театар во Скопје.
Режисерката Тамара Котевска изјави дека филмот првенствено бил создаден за домашната публика, без амбиција да стигне толку далеку на меѓународната сцена, додавајќи дека токму реакцијата од македонските гледачи за неа има најголема тежина.
Таа посочи дека, иако ѝ е драго што филмот бил прикажан и прифатен од светската публика, најважно ѝ е што ќе го гледаат луѓето низ цела Македонија. Котевска најави дека се планираат премиери и проекции во сите градови, нагласувајќи дека жителите на помалите места заслужуваат да имаат можност да го видат филмот.
„Мило ми е што го виде светот, но повеќе од сè ценам што го видовте денес сите вие и што допрва ќе го гледа цела Македонија“, истакна Котевска.
Таа нагласи дека луѓето како Никола и неговото семејство се суштината на приказната и причината зошто создава вакви филмови, додавајќи дека особено ѝ значи да ги раскажува и приближува приказните од помалите и поскриени средини во Македонија, кои, како што рече, се суштински дел од културата и светот во кој живееме.
„Приказната за Силјан“ имаше светска премиера на Венецискиот фестивал, и доби повеќе значајни меѓународни признанија.
Државниот врв на премиерата на „Приказната за Силјан“ во МНТ: „Добивме вредно филмско остварување“

