Министерката за рударство и енергетика на Србија, Дубравка Ѓедовиќ Хандановиќ, изјави дека е постигнат договор меѓу руската и унгарската страна, што треба да доведе до поволен исход во процесот на трансформација на Нафтената индустрија на Србија (НИС).

„МОЛ и ‘Гаспромнефт’ се согласија за основните одредби од идниот договор за продажба на НИС, кој ќе биде испратен до американската администрација за одлука, а Србија успеа да го зголеми својот удел во сопственост за пет проценти во преговорите“, рече министерката.

Изјавата доаѓа по неколку месеци интензивни разговори и неизвесност за иднината на NIS, дополнително интензивирани од геополитичките притисоци, санкциите против руските енергетски компании и растечкиот интерес на Европската Унија за структурата на сопственост и управување со стратешките енергетски системи во регионот.

Ѓедовиќ Хандановиќ потврди дека МОЛ и „Гаспромнефт“ се согласиле за основните одредби од идниот договор за продажба.

„Тоа беше барање на американската администрација и како такво ќе биде испратено до американската администрација за одлука. Важно е што во овие преговори Србија успеа да ја подобри својата позиција во споредба со 2008 година, кога останавме под 30 проценти сопственост. Беше договорено дека во иднина ќе го зголемиме нашиот удел во српската нафтена индустрија за пет проценти и ќе го достигнеме бројот на акции што ќе ни овозможи поголеми права за донесување одлуки во Собранието на акционери“, рече министерката.

фото/епа

Премиерот на Шпанија, Педро Санчез, го посети местото на железничката несреќа во која загинаа најмалку 39 лица, а 152 беа повредени и прогласи тридневна жалост во земјата. „Ова е болен ден за Шпанија“, изјави Санчез пред новинарите во јужниот град Адамуз.

На влезот во градот, кој има население од 4.000 жители, два воза од спротивни насоки се судрија вчера во 19:40 часот. Задните вагони на брзиот воз што сообраќаше од Малага до Мадрид се одвоија и преминаа на спротивната пруга, а беа удрени од брзиот воз од Мадрид.

Санчез, кој го откажа учеството на економскиот форум во Давос, Швајцарија, како резултат на тоа, изрази сочувство до семејствата на жртвите.

Шпанија ќе прогласи тридневна жалост од полноќ.

„Оваа трагедија бара единство“, рече Санчез, чија земја се соочи и со смртоносни ненадејни поплави во регионот Валенсија пред една година.

Шпанија има најдолга железничка мрежа по Кина, а ова е првата несреќа со брз воз. Во неа загинаа најмалку 39 лица, а властите стравуваат дека бројот може да се зголеми во наредните часови, бидејќи уште 152 лица беа повредени, некои сериозно.

„Сите се прашуваме што се случило и како можело да се случи ова“, рече Санчез. „Уверен сум дека експертите ќе ни дадат одговор. Уверен сум дека ќе ја откриеме причината.“

Ова е најлошата железничка несреќа во Шпанија од 2013 година, кога воз излета од шините на кривина во близина на северниот град Сантијаго де Компостела. Во неа загинаа 80 лица, а 145 беа повредени.

Претседателот на „Ренфе“, компанијата што управува со шпанските железници, рече дека е прерано да се каже што ја предизвикало несреќата во Андалузија.

„Човечката грешка е практично исклучена. Ако машиновозачот направи грешка, системот сам ја корегира. Да не шпекулираме, да почекаме истрагата да заврши“, рече претседателот Алваро Фернандез Хередија.

„Брзината на двата воза беше под максимално дозволената“, објасни тој. Едниот воз се движел со 205 километри на час, другиот со 210, а во случај на прекумерна брзина, системот автоматски ги забавува возовите. Несреќата се случила на рамна површина, каде што нема кривини.

„Причината е нешто друго. Во подвижниот состав или инфраструктурата“, рече шефот на „Ренфе“.

фото/епа

Во страшната железничка несреќа што се случи вчера попладне во близина на Адамуз во Кордоба загинаа најмалку 39 лица. Петмина се во критична состојба, а 24 лица се сериозно повредени. Според информациите од Цивилната гарда и владата на Андалузија, сведоштвата на преживеаните зборуваат за хаос, заробени патници и згмечени и превртени вагони, објавува „Ел Паис“.

Сините светла на амбулантните возила постојано ја осветлуваат општинската сала во Адамуз, град со 4.600 жители кој стана засолниште за повредените и преживеаните. По полноќ, повеќето патници веќе беа однесени во болници или со автобуси до нивните дестинации, но тензијата не стивнуваше, особено меѓу семејствата кои пристигнаа во потрага по најблиските со кои не можеа да стапат во контакт.

Еден од нив е Рамон Монтон, кој очајно ја бараше својата сопруга, Тамара Маргарита Валдес. „Многу сум нервозен, сè уште не успеав да ја најдам, ми требаа три часа да стигнам од Хуелва“, призна тој.

Неговата сопруга патувала со возот на Алвија од Мадрид, кој бил удрен од возот на Ирјо од Малага, кој излетал од шините од сè уште непознати причини. „Разговарав со неа 20 минути пред несреќата“, рече Монтон со потисната вознемиреност пред службите за итни случаи да го однесат на друга локација за да ја бараат.

Таа не беше единствената што ја бараа. „Бараме девојка од Хуелва која не можеме да ја најдеме. Пријател кој патувал со неа во возот ни кажа дека не знае каде е“, рече Марија, еден од волонтерите од Адамуз кои дојдоа на помош.

Семејството на Рикардо Чаморо Кализ (57), кој беше во возот, се обидува да го пронајде уште од несреќата. „Го бараа во сите болници во градот, но тој не е во ниту една од нив“, рече семејната пријателка Росио Лазарев.

Андалузиската влада ги замоли оние со полесни повреди да ги користат социјалните медиуми за да ги известат своите најблиски дека се добро.

„Видов луѓе целосно уништени, тоа беа ужасни крици“

Сантијаго (44) од Хуелва имаше повеќе среќа, но не може да се ослободи од вознемиреноста. „Одеднаш ги почувствувавме сопирачките. Возот почна да се движи од едната на другата страна сè додека не застана. Кога излегов, видов мртов човек. Се обидовме да стигнеме до првиот вагон, но тоа беше само куп железо. Луѓето бараа помош, но беше многу тешко да ги извадиме“, рече тој за првите моменти по несреќата. Се сеќава дека им требало долго време на службите за итни случаи да пристигнат, околу еден час и дека сите биле преоптоварени.

Патниците кои ја преживеале несреќата ги опишале драматичните моменти еден по друг. Росио, повреден патник во возот, рече: „Беше ужасно. Летавме низ воздухот. Ме боли и имам модринки. Фала му на Бога што сум добро, но имаше многу луѓе кои страдаа повеќе од мене.“

Хуан Мануел Сапиња (23) бил во третиот вагон од возот. „Кога успеавме да излеземе, видовме дека вагоните 1 и 2 изгледаа како да се урнале во провалија. Отидовме да помогнеме и имаше луѓе со скршени раце и нозе, мртви луѓе. Беше многу шокантно, никогаш нема да го заборавам ова“, рече тој.

„Има многу повредени, сè уште се тресам“, рече М. С. Ј. (33), патник во шестиот вагон од возот Ирјо. Нејзиниот вагон и соседните вагони се судрија со предниот дел од Алвија.

„Одеднаш почувствувавме вибрации и многу удари, почнаа да паѓаат вреќи, сè додека возот не застана. Мислевме дека само сме скокнале од шините, но кога излеговме, ги видовме двата вагона од другиот воз згмечени и превртени“, додаде таа.

Марија Видал (32) беше во четвртиот вагон. „Беше како земјотрес“, рече таа. „Сè вибрираше. Одеднаш нагло застана и светлата се изгаснаа. Потоа ни рекоа да не се движиме. Бевме внатре околу 40 минути. Кога излеговме, видов луѓе целосно уништени. Ужасни крици. Во шок сум“.

Антонија Родригез, која патуваше со Алвија – возот кој, според министерот за транспорт Оскар Пуенте, „го доживеа најлошото“, раскажа што доживеала. Гласот ѝ трепери додека вели: „Бевме во четвртиот вагон. Ќерка ми е бремена. Веруваме дека сè е во ред, ќе видиме“, објасни таа пред да влезе во амбулантното возило.

Во општинската сала, Бјанка Бирлеану (23) и нејзиниот партнер Хорхе Гарсија (23) се сеќаваат на моментот на ударот. „Го почувствувавме првото сопирање, а во дел од секундата уште едно, многу силно. Масата пред нашите седишта ни падна врз главите, светлата се изгаснаа и таванот на вагонот се урна“, рече Бјанка. „Сè беше во темнина. Кога излеговме, сфативме што се случило. Вагоните беа куп урнатини. Тоа чувство беше полошо од самата несреќа“, додаде Хорхе. „Утре ќе разбереме што се случило. Повторно се родивме.“

Тони Торес (48) од Хуелва ги доживеала она што таа го нарекува најдолгите секунди во нејзиниот живот. Патувала со својот син. „Кога се случи несреќата, сакав да го фатам син ми, но не можев. Светлата се изгаснаа и не знаев што се случило. „Додека сè повторно не светна и не го видов и слушнав, мојата душа не се врати во моето тело“, рече таа возбудено, среќна што преживеале.

Пако Кармона, генерален директор на Конзорциумот на противпожарната бригада на Кордоба, за TVE ги објасни предизвиците со кои се соочиле спасувачите. Тој зборуваше за повреди од сите видови – „посекотини, модринки, контузии, отворени фрактури“ – и тешкотијата за пристап до вагоните, кои беа „искривени“ и претворени во „куп железо“.

Градоначалникот на Адамуз, Рафаел Морено (PSOE), беше меѓу првите што пристигнаа на местото на несреќата. „Видов тело пресечено на половина. Немаше светлина, беше ноќ“, опиша тој со шокиран тон. Морено верува дека судирот не бил челен, туку страничен, бидејќи вагоните не биле целосно смачкани.

фото/епа