Свет
Експерт тврди дека анексијата ги спречува Палестинците од етничко чистење на Евреите
Планот на Израел да го примени суверенитетот на делови од Западниот Брег става крај на морално одвратната идеја – поддржана од сите американски администрации, освен онаа на Трамп – дека Евреите треба да бидат етнички исчистени од територијата, изјави правниот експерт Еуген Конторович во ексклузивно интервју за „Брејтбарт њуз“.
„Администрацијата на Обама зазеде став дека мирот со Палестинците бара Израел етнички да ја исчисти територијата. Администрацијата на Трамп имаше морална јасност да признае дека отстранувањето на еврејскиот народ од населбите на Западен Брег како израелска обврска во мировниот договор е морално одвратно“, истакна Конторович.
Таканаречената визија за мир на претседателот Доналд Трамп предвидува Израел да анектира 30 отсто од Западниот Брег и долината на Јордан. Исто така, се разграничува демилитаризирана палестинска држава основана на поголемиот дел од Западниот Брег со делови од источен Ерусалим, кои се наоѓаат надвор од израелската безбедносна ограда како нејзин главен град.
Ако Израел продолжи со плановите, Палестинската Самоуправа предупреди дека еднострано ќе прогласи држава заснована на линиите од пред 1967 година.
Според Конторович, професор по право кој работи како директор на Центарот за Блискиот Исток и меѓународно право на Правниот факултетот при Универзитетот „Џорџ Мејсон“, сите мировни предлози – освен оние на Трамп – кои се изнесени низ годините откако Израел го ослободи Западниот Брег од јорданската окупација во одбранбената војна во 1967 година, се засноваа на погрешна идеја дека еврејското присуство таму е нелегално и треба да се смени.
Овие предлози бараа Израел да одржи подрачјето од кое Јордан етнички ги исчисти Евреите во 1948 година како зона со постојан „јуденреин“, рече тој, користејќи ја нацистичката терминологија за исклучување на Евреите. И покрај тоа што ниту една израелска влада досега не предложила евакуација на Палестинците од областа, тој рече дека протерувањето на Евреите е минимално барање за какви било палестински преговори.
„Израел треба да го примени израелскиот закон над оваа област како што требаше да се направи пред 53 години по Шестдневната војна,“ изјави професорот по право.
Израел во тоа време верувал дека станува збор само за привремена ситуација и дека еврејската држава ќе склучи мировен договор со Палестинците. Но, Палестинците ги отфрлија сите израелски понуди, па близу половина милион доселеници со децении требаше да живеат под кафказијанска бирократија слична на мрачните отомански закони што владеат во таа област.
На прашањето дали премиерот Бенџамин Нетанјаху е претпазлив околу притисок за суверенитет и покрај европското и арапското отфрлање – па дури и двоумењето од страна на САД – Конторович е одлучен.
„Не мислам дека постои понежен и попретпазлив начин отколку да не го сториш тоа 53 години и притоа да нудиш државјанство на Палестинците во безброј прилики. Тоа е долг период на смирување на ситуацијата“, рече тој.
Кондорович, исто така, се занимава со терминот анексија објаснувајќи дека во меѓународното право анекцијата е дефинирана како една држава која зема земја од друга суверена држава. Бидејќи во овој случај Западниот Брег нема суверенитет, терминот анексија е погрешен.
„Вистинскиот агресор не чека 53 години да го примени законот на својата територија. Сепак, според двојните стандарди на меѓународната заедница, Израел секогаш ќе се смета за агресор. Европејците дури признаа дека правилата според тие постапуваат со Израел не исти како оние за некоја грубо споредлива ситуација и тие се се повеќе отворени за тој факт “, рече тој.
Во меѓународното право на Израел не му е дозволено да стори ништо ж, рече тој.
„Тоа е затоа што постои посебен систем на меѓународно право за Израел“, рече Конторович и додаде дека еврејската држава е „меѓународно правно гето, кое се состои од правила што се создадени и дизајнирани и се применуваат само за таму“.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Свет
Нуклеарните преговори на САД со Иран без голем напредок
Разговорите меѓу САД и Иран во Женева завршија без голем напредок како конечен договор, потврди лице запознаено со состанокот, иако имаше некои индикации дека двете страни постигнале напредок, објави CNN.
Според медиумот, медијаторите се согласиле за понатамошни технички разговори меѓу двете земји следната недела.
Двете страни влегоа во денешните разговори очекувајќи детално да разговараат за нуклеарната програма на Иран, при што претставниците на претседателот Доналд Трамп поставија цврсти барања на Техеран да не му биде дозволено да збогатува нуклеарен материјал.
За време на паузата во разговорите, двете страни направија некои мали промени во своите почетни позиции, според друго лице запознаено со преговорите, сигнал дека преговорите се сериозни.
Се очекуваше Стив Виткоф и Џаред Кушнер да ги информираат Трамп и другите високи претставници на Белата куќа по завршувањето на разговорите, кои беа поделени на утрински и попладневни сесии.
Не е јасно кој од американската страна ќе присуствува на планираните технички разговори следната недела. Виткоф и Кушнер не вклучија технички експерти во неодамнешните рунди преговори.
Свет
Фајненшл тајмс: Менталната состојба на Трамп е ризик за целиот свет
Во колумна за Фајненшл тајмс, уредникот Едвард Лус пишува дека менталната состојба на американскиот претседател Доналд Трамп е глобален ризик.
Иако таканареченото правило на Голдвотер им советува на американските психијатри уште од 1970-тите години јавно да не го проценуваат менталното здравје на политичарите, Лус истакнува дека дури и без професионална дијагноза, на многумина им се чини дека односот на Трамп со реалноста станува сè понестабилен.
Неговите преостанати почитувани бранители тврдат дека Трамп само ги „трола“ своите противници и намерно ги провоцира либералите, но Лус оценува дека таквото објаснување звучи сè помалку убедливо. Особено е загрижувачки, пишува тој, што Трамп ја подготвува американската армија за можни конфликти на Блискиот Исток, а не е во можност јасно да ги дефинира целите. При проценката на геополитичките ризици, верува Лус, психолошката состојба на Трамп мора да се земе како сериозен фактор.
Самиот факт дека Трамп често кажува лаги не значи автоматски дека е ирационален. Сепак, проблемот се јавува ако тој почне да верува во сопствените лаги – а околината му помага во тоа. Многу странски лидери се обидуваат да го „управуваат“ со ласкање. Генералниот секретар на НАТО, Марк Руте, на пример, го опиша како „татко“ кој го штити семејството. Дури и ако не верува во тоа, целта, сугерира Лус, е да се поттикне егото на Трамп со цел да се омекнат неговите одлуки. Ризикот е дека таквото ласкање само ќе ја продлабочи неговата склоност кон фантазии.
Речиси и да нема луѓе во администрацијата кои отворено би му противречеле. Членовите на кабинетот се натпреваруваат во пофалби. Министерката за правда Пам Бонди го нарекува најголемиот претседател во историјата на САД. Министерот за трговија Хауард Латник зборува за „златното доба“ создадено од Трамп. Министерот за одбрана Пит Хегсет ја опиша една воена операција како „најмоќниот напад во светската историја“. Лус забележува дека во таква средина е тешко да се очекуваат реални проценки, особено кога станува збор за чувствителни прашања како Иран.
Лус ги смета повиците на либералите за активирање на 25-тиот амандман, со кој претседателот би можел да биде отстранет поради некомпетентност, за илузија, бидејќи таквата постапка би морала да ја иницира потпретседателот со поддршка на кабинетот – и тешко е да се замисли дека Џ.Д. Венс би му го свртел грбот на Трамп.
Сепак, Трамп се соочува со ограничувања. Врховниот суд неодамна ги поништи повеќето од неговите тарифи, предизвикувајќи го неговиот гнев, дури и кај судиите што самиот ги назначи. Отпор доаѓа и од Федералните резерви, каде што претседателот Џером Пауел ја брани независноста на централната банка. Инфлацијата расте, а монетарната политика останува надвор од целосна контрола на Трамп.
Јавното мислење не е ниту во негова корист, особено поради суровата имиграциска политика и активностите на федералната служба ICE, кои предизвикуваат отпор во граѓанското општество и во пониските судови.
Лус заклучува дека Трамп на крајот се повлекува кога ќе наиде на силен отпор. Но, тоа важи само ако ги разбира границите на моќта. Најголемата опасност, предупредува авторот, лежи во средина која му кажува што сака да чуе, наместо што треба да знае.
Свет
Хилари Клинтон: Не се сеќавам дека некогаш сум се сретнала со Епстин
Хилари Клинтон денес изјави пред конгресниот комитет дека не се сеќава дека некогаш се сретнала со покојниот сексуален престапник Џефри Епстин и дека нема информации да сподели за неговите криминални активности.
„Не се сеќавам дека некогаш сум се сретнала со господин Епстин. Никогаш не сум летала со неговиот авион, ниту сум ги посетила неговите острови, домови или канцеларии. Немам што да додадам на тоа“, рече 78-годишната Клинтон во изјава пред Комитетот за надзор на Претставничкиот дом. Таа и нејзиниот сопруг, поранешниот демократски претседател Бил Клинтон (79), првично одбија да сведочат пред комитетот, но попуштија кога пратениците поднесоа обвиненија за непочитување на судот, објави „ХИНА“.
Бил Клинтон треба да сведочи пред комитетот утре. Пред сослушувањето, претседателот на Комитетот за надзор Џејмс Комер од Кентаки, републиканец, негираше дека истрагата е партиски напад врз претседателскиот ривал на Трамп во 2016 година, истакнувајќи дека неколку демократи исто така инсистирале Клинтонови да сведочат.
Тој додаде дека комисијата ќе се обиде да дознае повеќе за каков било контакт што можеби го имала со Епстин, неговата вмешаност во хуманитарната работа на Клинтонови и каков било однос што можеби го имала со затворената соработничка на Епстин, Гислен Максвел.
Името и сликите на Бил Клинтон се појавуваат во документи поврзани со истрагите за Епстин. Сепак, самото споменување не значи ништо. Поранешниот претседател постојано негираше каква било незаконитост во врска со неговото познанство со Епстин, објави ДПА.
Со години, Епстин управуваше со синџир на злоупотреба во кој десетици млади жени и малолетници беа жртви. Финансиерот од Њујорк имаше одлични врски во американското високо општество. Почина во својата затворска ќелија во 2019 година, пред да биде осуден, пренесуваат агенциите.

