Без оглед дали луѓето се одалечени два метра или 20 метра, ризикот од инфекција со коронавирус во затворен простор е ист, дури и кога носат маска, се вели во најновото истражување на експертите од Технолошкиот институт во Масачусетс (МИТ).

Професорите од МИТ, Мартин Базант и Џон Буш, кои предаваат хемиски инженеринг и применета математика, развиле метод за пресметување на ризикот од изложеност на коронавирусот со употреба на разни фактори на ризик, особено времето минато во затворени простории, циркулацијата и квалитетот на прочистувањето на воздухот, имунизацијата, видот и циркулацијата на вирусот, употребата на маски и варијабли како што се брзината на дишење, јадење, комуникација или пеење, пренесува Си-ен-би-си.

„Укажавме дека нема вистинска корист од примената на правилата за минимално растојание од два метра, особено кога луѓето носат маски“, тврди професорот Базант.

„Воздухот што едно лице го издишува додека носи маска се крева и паѓа на друго место во просторијата, така што сте поизложени на вирусот во позадина, отколку на вирусот што го издишува лицето пред вас“, вели тој.

Растојанието дава лажно чувство на безбедност

Правилата за одржување на растојание од два метра што резултираа со затворање на компании и училишта, едноставно не се разумни, тврди Базант.

„СЗО никогаш не го објасни тоа, тие само рекоа дека тоа е она што треба да го правиме и единственото оправдување што го знам се базира на истражување на кашлица и кивање, каде што ги набљудуваат најголемите честички кои најбрзо паѓаат на подот, па дури и тогаш тоа е многу лабава проценка, сигурно има капки со поголем или пократок досег, поголеми или помали капки“, рече Базант.

„Растојанието не ви помага толку многу, а исто така ви дава лажно чувство на сигурност затоа што всушност сте исто безбедни на растојание од два метра како и на растојание од 20 метри, ако сте на затворено. Секој во тој простор е всушност на ист ризик“, тврди научникот.

Капките полни со патогени микроорганизми патуваат низ воздухот во затворен простор кога луѓето зборуваат, дишат или јадат. Сега е познато дека преносот преку воздух игра голема улога во ширењето на Ковид-19, во споредба со почетните месеци од пандемијата каде миењето на рацете се сметаше за главна препорака за да се избегне пренесувањето на вирусот.

Овие капки од нечие топло издишување се мешаат со топлината и струењето на воздухот во просторијата, па се издигнуваат повисоко и патуваат низ просторијата, без разлика колку е лицето далеку од другите луѓе. Се чини дека луѓето се повеќе изложени на вирусот кој се наоѓа во воздухот околу нив, отколку од капките што доаѓаат директно од друго лице, тврди студијата.

На пример, ако некој заразен со Ковид-19 носи маска и гласно пее во затворена просторија, лицето што седи на другата страна од просторијата не е позаштитено во споредба со некој што седи на само два метра подалеку од заразеното лице. Затоа, времето поминато во затворен простор е поважно од оддалеченоста од заразено лице, тврдат научниците.