Еден од осум луѓе кои страдаат од коронавирусот развива барем еден долгорочен симптом на ковид, според една од најобемните студии досега. Со повеќе од половина милијарда случаи на коронавирус регистрирани ширум светот од почетокот на пандемијата, расте загриженоста за долготрајните симптоми на ковид.

Сепак, речиси ниту едно од постојните истражувања не ги споредило луѓето кои долго време боледуваат од ковид со луѓе кои никогаш не биле заразени, па можно е некои од здравствените проблеми да не се предизвикани од вирусот.

Како дел од новото истражување објавено во медицинското списание „Лансет“, повеќе од 76.400 возрасни лица во Холандија пополниле онлајн прашалник за 23 вообичаени симптоми на долгорочен ковид.

Помеѓу март 2020 година и август 2021 година, секој учесник го пополнил прашалникот 24 пати. Во тој период, повеќе од 4.200 од нив (5,5 отсто) пријавиле дека имаат ковид. Од оние со ковид, повеќе од 21 отсто имале барем еден нов или сериозно влошен симптом три до пет месеци откако се заразиле.

Сепак, речиси девет отсто од контролната група без ковид пријавиле слично зголемување. Ова сугерира дека 12,7 отсто од оние кои имале ковид – околу еден од осум луѓе – страдале од долгорочни симптоми, се вели во студијата.

Истражувањето, исто така, забележа симптоми пред и по инфекцијата со ковид, што им овозможи на истражувачите дополнително да утврдат што е поврзано со вирусот. Утврдено е дека вообичаените долгорочни симптоми на ковид вклучуваат болка во градите, отежнато дишење, болки во мускулите, губење вкус и мирис и општ замор.

Еден од авторите на студијата, Аранка Балеринг од холандскиот универзитет во Гронинген, рече дека долгорочниот ковид е „итен проблем со зголемување на човечките жртви“.

„Со гледање на симптомите кај незаразена контролна група и кај поединци пред и по инфекцијата со САРС-КоВ-2, можеме да ги објасниме симптомите кои можеби произлегле од здравствените аспекти на пандемијата на незаразна болест, како што е стресот предизвикан од ограничувања и несигурност“ – вели таа.

Авторите на студијата рекоа дека истражувањето е ограничено затоа што не ги опфаќа подоцнежните варијанти како делта и омикрон и не собира информации за некои симптоми, како што е маглата во мозокот, кои оттогаш се сметаат за вообичаен знак за долгорочен ковид.

Другиот автор на студијата, Џудит Росмален, рече дека „идните истражувања треба да вклучуваат симптоми на ментално здравје“ како што се депресија и анксиозност, како и аспекти како што се мозочна магла, несоница и чувство на слабеење, дури и по мал напор.

Кристофер Брајтлинг и Рејчел Еванс, експерти од британскиот Универзитет во Лестер кои не беа вклучени во студијата, рекоа дека тоа е „голем напредок“ со оглед на претходните истражувања за долгорочен ковид бидејќи била вклучена и неинфицирана контролна група.