Времето на рускиот претседател Владимир Путин истекува и тој тоа го знае.

Во меѓувреме, неговиот бомбастичен настап продолжува – објавувајќи ја анексијата на украинските територии во петокот, Путин изјави дека Луганск, Донецк, Запорожје и Херсон засекогаш ќе станат дел од Русија. Тој брза да прогласи победа и да ги зацементира малите добивки и да бара мир играјќи опасна политичка игра, без оглед на фанфарите во Москва, пишува Си-ен-ен.

Тој ја повика Украина веднаш да го прекине огнот и да седне на преговарачка маса, но додаде: „Нема да преговараме за изборот на народот. Тоа е решено. Русија нема да ја предаде“. Путин прави сè да го скрие тоа, но ја губи војната во Украина. Тоа е видливо за сите.

Тоа го гледа и Андреј Кортунов, кој го предводи Рускиот совет за меѓународни прашања во Москва: „Претседателот Путин сака да стави крај на целата оваа работа што е можно побргу“.

Неодамнешната мобилизација на Путин од 300.000 војници нема да може толку бргу да ги врати неговите загуби на бојното поле и може да има негативни последици во самата Русија ставајќи го во опасна политичка позиција. Според официјалните податоци од ЕУ, Грузија и Казахстан, околу 220.000 Руси побегнале преку границите по објавувањето за делумната мобилизација. ЕУ соопшти дека нивниот број – речиси 66.000 – претставува зголемување за повеќе од 30 проценти во споредба со претходната недела.

Независните руски медиуми, повикувајќи се на разузнавачката и безбедносната служба на ФСБ, односно обновената руска КГБ, проценуваат дека вкупниот егзодус е уште поголем. Се вели дека повеќе способни мажи ја напуштиле земјата по прогласувањето на мобилизацијата – 261.000 – отколку што се бореле во војната досега – помеѓу 160.000 и 190.000.

Си-ен-ен не може да ги потврди руските бројки, но 40-километарските колони на границата со Грузија и премините кон Казахстан и Финска зборуваат за реакцијата и зајакнувањето на перцепцијата дека Путин погрешно го проценува расположението на Русите.

Минатата недела американскиот советник за национална безбедност, Џејк Саливан, изјави за Ен-би-си дека Вашингтон ќе одговори одлучно доколку Русија употреби нуклеарно оружје против Украина и јасно ѝ стави до знаење на Москва со какви катастрофални последици ќе се соочи.

Западните лидери нагласија и дека нема да ги признаат споменатите региони како дел од руската територија.

Американскиот претседател Џо Бајден изјави дека потезите на Москва немаат легитимитет додавајќи дека Вашингтон ќе продолжи да ги почитува меѓународно признаените граници на Украина.

Европската Унија соопшти дека никогаш нема да ја признае нелегалната анексија на Кремљ и го опиша потегот како ново кршење на независноста, суверенитетот и на територијалниот интегритет на Украина.

Има малку ново во она што го прави Путин, така што неговите потези се, ако ништо друго, предвидливи и затоа полесни за анализа.

Курт Волкер, кој беше американски амбасадор во НАТО и специјален претставник на САД во Украина за време на поранешниот претседател Доналд Трамп, верува дека Путин можеби се обидува да ја заврши приказната: „Тој чувствува дека ја изгубил иницијативата и сега се обидува да излезе од војната на ист начин како што влегол во тоа со услови за какви било преговори“.

Волкер очекува Путин првин да им се обрати на Франција и Германија: „Веројатно, ќе им каже како да ја завршат оваа војна, како ќе ги заштити своите територии по секоја цена користејќи ги сите потребни средства и ќе ги повика да извршат притисок врз Украинците да се населат“.

Ако ова е планот на Путин, тоа би можело да се покаже како негова најголема стратешка погрешна пресметка досега. Западот не е заинтересиран Путин да остане на власт – ова го изјави американскиот секретар за одбрана, Лојд Остин, летото, а уште помалку да ја разочара Украина по сите нејзини страдања.

Путин знае дека е вратен во ќош, но се чини дека не сфаќа колку малку простор има. И тоа, се разбира, е најзагрижувачката работа – дали тој навистина е подготвен да ги следи своите нуклеарни закани? Војната во Украина можеби влезе во нова фаза, а Путин може да биде притиснат до ѕидот, но крајот на конфликтот може да биде уште многу далеку, пишува Си-ен-ен.