Шиитските муслимански милициски групи во Ирак понудија да ги запрат своите напади врз американските и коалициските трупи ако тие се согласат да се повлечат од ирачка територија. Понудата беше дадена неколку часа откако коалициски конвој претрпе штета од бомба покрај патот јужно од Багдад.

Понудата за примирје стигна од Катаиб Хезболах (КХ), терористичката група поддржана од Иран, чиј основач Абу Махди ал-Мухандис беше убиен заедно со иранскиот генерал Касем Солејмани во напад на американски дронови во јануари.

Нападот беше одобрен зашто Солејмани работеше со Катаиб Хезболах на ракетни напади против ирачките бази во кои се стационирани американските трупи планираа напад на Амбасадата на САД во Багдад. Во еден од ракетните напади на КХ загина американски цивилен изведувач.

Асошиејтед Прес објави во неделата дека уште две фракции од различни групи поддржани од Иран нејасно ја покажале својата подготвеност за примирје. Портпарол на КХ се закани со продолжување на насилството ако понудата не биде прифатена, велејќи дека ако американската коалиција не ги повлече своите сили, фракциите на отпорот ќе ги продолжат своите воени активности со сите можности што им се на располагање.

Тој рече дека понудата за примирје била дадена од т.н. Координативно тело на ирачкиот отпор откако истакнати личности интервенирале и посредувале за да ги убедат овие фракции да ги запрат бомбардирањата до крајот на американските избори.

Овие истакнати личности очигледно интервенираат затоа што државниот секретар Мајк Помпео се закани на крајот на септември дека ќе ја затвори амбасадата во Багдад и ќе ги премести дипломатските операции во курдскиот град Ербил ако ирачката влада не го заштити американскиот персонал од терористички напади.

Ирачката влада е загрижена дека и другите земји ќе го следат примерот ако САД ја затворат својата амбасада. Иранските шиитски посредници сакаат САД да излезат од Ирак, но очигледно не сакаат земјата да стане целосно изолирана од светот. Тие исто така се плашат од исходот ако ирачката влада мора да избере помеѓу поддршката од Западот или Иран, чијашто способност да обезбеди конструктивна поддршка е значително намалена со санкциите.

Ројтерс истакна дека широк спектар ирачки политичари ги повикаа водачите на шиитската милиција да престанат да ги провоцираат Американците, плашејќи се од нова голема воена интервенција на САД.

Шиитските воени лидери поддржани од Иран исто така се нервозни поради нивото на поддршка од ирачките шиити. Највисокиот шиитски свештеник во Ирак, ајатолахот Али Систани, минатиот месец ги повика милициите да се распуштат и ја советуваше централната влада да престане да ги финансира Единиците за народна мобилизација (ПМУ) – во основа групи борци на милицијата, ангажирани да се борат против Исламска држава од име на Багдад. Водачите на милициите во голема мерка го игнорираа Систани, особено Катаиб Хезболах, кој е доволно голем и моќен за да може да се смета за засебна влада, исто како што беше Исламска држава.

Оваа сличност е впечатлива за Ирачаните, особено за сунитските муслимани, кои долго време стравуваа од злоупотреби во регионите доминирани од шиити и не им е пријатно поради влијанието на Иран врз нивната влада. Ирачките граѓани немаат доверба во милицијата која минатата година помогна во насилна акција против демонстрантите, оставајќи зад себе повеќе од 500 мртви и исчезнати.

Гласот на Америка во септември шпекулираше дека ирачките милиции се надеваат дека ќе направат договор со САД, исцрпена од интервенции, сличен на оној што го склучија талибанците во Авганистан.

Катаиб Хезболах и другите сили на ПМУ си ги припишаа заслугите за изнуденото намалување на американските трупи најавено во септември и тврдеа дека ќе можат да изнудат целосно повлекување со повеќе напади. Пентагон изјави дека зголеменото темпо на терористички ракетни напади и бомбардирања нема никакво влијание врз одлуката за повлекување.

Лидерите на шиитската милиција често цитираат необврзувачка резолуција со која се повикуваат сите американски сили да се повлечат усвоен од ирачкиот парламент по воздушниот напад во кој беа убиени Солејмани и Мухандис. Не сите во Ирак беа задоволни од оваа резолуција, а некои ја осудија како засилено иранско мешање во нивната влада.

Резолуцијата станува политички иритант за милициите, а критичарите тврдат дека ако падот на Исламска држава значи дека американската коалиција повеќе не е потребна во Ирак, тогаш и ПМУ се непотребни и треба да се распуштат.