Забава
„Њујоркер“: Дали книгата на принцот Хари е политички манифест?
Принцот Хари деновиве повторно е на насловните страници во медиумите во светот, овој пат поради објавувањето на автобиографијата Spare („Резерва“).
Американскиот весник „Њујоркер“ објави статија на Ејми Дејвидсон Соркин, новинарка уредник, која прави подлабока анализа на кавгата меѓу браќата Хари и Вилијам.
Еден ден пред речиси седум години, Вилијам, тогаш познат како војвода од Кембриџ, а сега како принц од Велс, и неговиот помлад брат Хари, исто така принц и сега војвода од Сасекс, „за малку ќе се скарале“, според мемоарите на Хари.
Ова не било наводниот напад во кој Вилијам го соборил на подот и му го скинал синџирчето откога му кажал на својот брат дека неговата сопруга, Меган Маркл, е дрска и токсична и побарал од него да стори нешто во врска со тоа (на пример: „Вразуми ја?, Остави ја?, Разведи се од неа?“, се прашува Хари).
Таквата караница се случила неколку години подоцна.
Темата на оваа претходна кавга, што е многу чудно, била дека Хари сакал да работи на зачувување на Африка, што би изгледало како многу поразумен план од, да речеме, неговиот поход во стрип-билијард во Лас Вегас. Но, на Вили, како што го нарекува Хари, тоа не му било по волја: „Африка беше негово нешто“, пишува Хари.
Оваа конкретна физичка расправија се случила во присуство на нивни пријатели од детството. Тој имал околу 31 година во тоа време, а Вилијам 33. Еден од пријателите прашал зошто и двајцата не може да работат на Африка. „Вили збесна, се сврте кон него, изненаден дека се осмели да даде таков предлог“, открива Хари. „Бидејќи носорозите, слоновите, сето тоа е мое!“, одговорил Вилијам.
Вилијам чувствувал дека може да каже такво нешто бидејќи тој е наследникот – за разлика од Хари Резервниот. (Кога се роди, Хари беше трет во редот за тронот на Обединетото Кралство. Со смртта на кралицата Елизабета Втора и раѓањето на трите деца на Вилијам, под безмилосното владеење на првородството, тој е петти), објаснува авторката на текстот и пренесува цитат од книгата на Хари: „Беше во негова моќ да стави вето на мојата работа и тој имаше секаква намера да го искористи, дури и да го примени правото на вето“.
Братската борба за Африка е одличен пример за чудниот провокативен квалитет на „Резерва“. Од една страна, кавгата се чини вџашувачки ситна: како што пријателите на Хари, конзерватори, му велат на Вилијам: „Има место и за двајцата во Африка“.
Уште поочигледен факт е тоа што, иако секој човек или принц е веројатно добредојден да даде помош, Африка е „нешто“ на Африканците.

А сепак оваа расправија вклучува двајца млади луѓе чие семејство некогаш учествувало во поделба на континентот. Кога се роди татко им во 1948 година, требало да наследи кралство чии колонии и територии вклучуваа она што денес е повеќе од десетина африкански земји и повеќе земји на други места.
Тоа наследство во голема мера, но не целосно, е исчезнато, што е една од многуте причини поради кои книгата Spare лебди несигурно помеѓу бесмисленото и значајното – квалитети кои заедно се надоврзуваат на монархиското.
Мемоарите на Хари може да се гледаат како: љубовна приказна; дисфункционално-семејна драма; дневник на жалост; мемоари за војната во Авганистан; привилегирана зловолност; ферман против таблоидниот печат; медитација за разликата помеѓу ловот и ловокрадството. Или „најчудната книга некогаш напишана од член на кралско семејство“, како што вели Ребека Мид од Би-би-си во својата рецензија за „Њујоркер“.
Приказна за духови од Џ.Р. Морингер, кој направи слично вешта работа со мемоарите на Андре Агаси. Но, дали е ова и политички манифест?
„Никој не сака да слуша принц како се залага за постоењето монархија“, пишува Хари, „како што не сака да слуша како истиот тој принц се залага против монархија“.
Во изјава за „Телеграф“ војводата нагласи дека тој не се обидува да ја урне монархијата, туку, напротив, да ги спаси нејзините членови од самите себе.

Претходно неделава и британски „Гардијан“ објави статија со наслов „Вилијам и Хари се карале чија е Африка, сега нека каже некој дека колонијалниот начин на размислување е мртов“.
A во воведот стои: „Ако принцови што се расправаат за јурисдикција над луѓето и дивите животни на континентот изгледа лудо овде, замислете како изгледа таму“.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Забава
Вирално видео: Џејсон Момоа ѝ зеде од тестенините на гостинка во ресторан и си замина насмеан
Снимка на која актерот Џејсон Момоа ѝ зема тестенини на непозната жена во ресторан стана вирален хит откако беше објавена на Тик-Ток. Во видеото, Момоа ѝ приоѓа одзади, ѝ ја зема вилушката, зема голем залак и потоа се оддалечува насмеан, оставајќи ја жената насмеана и изненадена.
Видеото го објави корисничката на ТикТок @maceyw_x и ја прикажува нејзината мајка како седи во ресторан, кога Момоа ѝ приоѓа одзади. Тој ја зема вилушката од нејзината чинија, зема тестенини, се насмевнува и си заминува. Во позадина се слуша смеа од личноста што снима, додека жената останува збунета, обидувајќи се да разбере што точно се случи.
@maceyw_x Fork’s on eBay as we speak x #jasonmamoa #aquaman #fyp #foryoupagе #gameofthrones ♬ original sound – JT 🦋
Во описот на видеото стои: „Џејсон Момоа ја ‘ограби’ мајка ти“. Кратката, духовита ситуација брзо се прошири по социјалните мрежи, а многумина ја протолкуваа како уште еден доказ за смислата за хумор и лежерноста на актерот.
Реакциите беа претежно позитивни и забавни. Наместо негодување, коментаторите се шегуваа и пишуваа дека би му простиле сè. „Јас би му дозволила сè“, напиша една корисничка.
Друга се пошегува: „Јас ќе ја задржев вилушката.“ Трет се надоврза со прашање: „Зошто не те нахрани лично?“
Целата ситуација совршено се вклопува во јавниот имиџ на Момоа како пристапна и опуштена личност која не се плаши од шега. Во интервју за Men’s Health, тој го опиша својот однос кон храната со зборовите: „Имам два пристапа – ‘валкан’ појадок за мамурлук и ‘чист’ појадок“, со што, според магазинот, дополнително го нагласил својот лежерен став.
Говорејќи за една од омилените комбинации, Момоа изјавил: „Голема порција шпагети, пола путер, многу морска сол, пржено јајце и конзерва кавијар.“ И додал: „Ние го викаме тоа ‘јајца на јајца’. Вистинска работа.“
Забава
„Глечерот на судниот ден“ се топи побргу од очекуваното, со ѕид ќе се одвојува од топлите океански води
Глобална група научници, инженери и експерти за политика открија амбициозен план за изградба на ѕид долж „Глечерот на судниот ден“, бидејќи стравот од поплави продолжува да расте.
Сместен на Западниот антарктички леден покрив, глечерот Твејтс го добива своето апокалиптично име поради неговото потенцијално влијание врз нивото на морето. Покривајќи огромни 192.000 км², што го прави споредлив по големина со Велика Британија, глечерот се топи со невидена брзина поради климатските промени предизвикани од човекот. Веќе, четири проценти од годишното зголемување на нивото на морето во светот се должи на континуираното губење на мразот Твејтс, бидејќи гасовите што ја задржуваат топлината продолжуваат да ја пржат планетата.
Доколку целосно се сруши, нивото на морето би можело да се зголеми за неверојатни 65 см.
За секој сантиметар зголемување на нивото на морето, околу шест милиони луѓе на планетата се изложени на крајбрежни поплави.
Проектот „Закотвена завеса на морското дно“ има за цел да го ограничи зголемувањето на нивото на морето со создавање физички бариери што би ги заштитиле ледените покривки од топлите океански води што течат под околните ледени гребени.
Се тврди дека самото намалување на стакленичките гасови нема да биде доволно за стабилизирање на ледената покривка. Истражувачи и инженери од Универзитетот во Кембриџ, Универзитетот во Чикаго, Институтот Алфред Вегенер, Универзитетот во Њујорк, колеџот Дартмут, NIVA, Aker Solutions и Арктичкиот центар на Универзитетот во Лапонија ги здружуваат силите за да дизајнираат завеса висока околу 152 метри и долга 80 километри.
Тоа е смел план чие завршување ќе трае со години, ако некогаш се реализира. Тимот постави план кој вклучува тригодишна истражувачка програма за дизајнирање на завесите и прицврстувачите, одлучување за тоа кои материјали би можеле да се користат и изградба и тестирање на технологијата за да се осигури дека може да ги ограничи топлите струи.
Податоците за прицврстувачите веќе се собираат од глечерот Твејтс, додека кампањата за собирање средства има за цел да собере 10 милиони долари (околу 8,4 милиони евра).
Фото: Депозитотос
Забава
Американска блогерка и авторка издвои десет особини на жените со кои e невозможен брак
Популарната американска блогерка и авторка Сузана Б. Луис изводи десет знаци по кои може да се препознаат незрели жени со кои е тешко да се биде во брак. Инспирирната од објаснувањето дека „бракот е тешка работа“ таа наведува десет особини на жените со кои е тешко да се биде во брак иако смета дека и мажите знаат да ја направат врската тешка за одржување.
- Сакаат да прават драми
Луис верува дека претераното реагирање и лутење поради мали нешта, како што е облеката оставена на подот, создаваат непотребна тензија.
„Важно е во бракот да ги изберете вашите битки и да не ја претворате секоја мала работа во драма бидејќи таквото однесување е исцрпувачко за сите вклучени на долг рок“, вели таа за „Јуартанго“.
- Не простуваат
Грешките се неизбежни во долгорочна врска, но постојаното повторно навраќање на старите проблеми откако веќе е кажано простувањето ја продлабочува фрустрацијата.
Простувањето без вистинско отпуштање на минатото, Луис верува, дека ја напрега врската.
- Наредби
Луис смета дека потребата од постојана контрола и управување со партнерот ја нарушува рамнотежата во бракот.
На возрасните партнери не им треба надзор или постојани инструкции за тоа како да направат нешто.
- Несигурност и откривање на приватни работи
Споделувањето на приватните проблеми на партнерот со други или на социјалните мрежи, според Луис, претставува сериозно кршење на довербата.
Таквото однесување создава нови конфликти и отуѓување на долг рок.
- Постојано жалење
Постојаните критики и додевања, дури и кога започнуваат како добронамерно потсетување, брзо стануваат заморни.
Овој начин на комуникација, Луис вели дека создава отпор наместо разбирање.
- Потребата секогаш да се биде во право
Отфрлањето на мислењата на партнерот и верувањето дека сопствените идеи се секогаш најдобри покажува затвореност, смета Луис.
Бракот бара компромис и подготвеност да се почитува туѓата перспектива.
- Лоша комуникација на потребите и желбите
Очекувањето партнерот да „знае“ што сака или што ѝ треба на другата страна честопати води до разочарување.
Јасната и директна комуникација, според Луис, е основа на здрава врска.
- Одбивање да се извините
Непризнавањето на вашите грешки и избегнувањето на извинувањата создава чувство на супериорност и неправда.
„Ако знаете како да се извините, тоа е знак на емоционална зрелост“, вели авторката.
- Прекумерна контрола врз вашиот партнер
Иако е нормално да се грижите за вашиот партнер, Луис предупредува дека постојаното следење, испрашувањето и потребата да се гледа секој потег на вашиот партнер може да стане товар и да го направи бракот потежок отколку што треба да биде.
- Незрелост
На крајот на краиштата, Луис вели дека испадите на бес, тврдоглавоста, одбивањето да се извините, недостатокот на комуникација и потребата да се контролира сè укажуваат на незрелост.
„Лошите бракови не секогаш се резултат на големи престапи, туку често затоа што врската станува премногу тешка – понекогаш токму поради однесувањето на партнерите“, заклучува таа.

