Професорката по право и ексминистерка за правда, Рената Дескоска, ја постави дилемата дали се крева многу врева за ништо од страна на Уставниот суд, кој донесе одлука со која ја укинува апанажата во случаи на разрешување и оставка. Таа посочува: „Секако, ќе биде интересно да го видиме и постапувањето на органите во првиот случај кога разрешен функционер ќе поднесе барање за апанажа за да видиме дали нешто практично смени вчерашната одлука или ќе излезе многу врева за ништо.

„Вчерашната одлука на Уставниот суд, со која се укина членот 22 од Законот за платата и другите надоместоци на пратениците во Собранието на РМ и другите избрани и именувани лица во Републиката, силно одекна во јавноста. Не сакам да бидам расипувач на забави, но сметам дека треба да си го поставиме прашањето дали ефектот на вчерашната одлука на Уставниот суд ќе биде укинување на апанажата во случаи на разрешување и оставка“, посочува Дескоска.

Таа потоа, го цитира и членот 19 од Законот за платата и другите надоместоци кој гласи: „Пратеник кој за време на вршењето на пратеничката функција остварувал плата или надоместок на плата во месечен износ во Собранието, функционер и раководен работник што го именува Собранието, односно назначува телото што тоа ќе го овласти претседателот на Република Македонија и Владата, кој за време на вршењето на функцијата остварувал плата, може да остварува плата по престанувањето на функцијата за време до една година, и тоа: три месеци, ако функцијата ја вршел до шест месеци – шест месеци, ако функцијата ја вршел од шест месеци и еден ден до 12 месеци – девет месеци, ако функцијата ја вршел од 12 месеци и еден ден до 24 месеци и – 12 месеци ако функцијата ја вршел 24 месеци и еден ден и повеќе“.

Во натамошниот дел професорката го анализира членот што предвидува апанажа.

„Значи, остана одредбата од членот 19, кој предвидува апанажа за функционерите на кои им престанала функцијата (по кој било основ), без разлика дали предвремено или по истекот на мандатот. Кои се предвремени основи за престанок на една функција? Разрешување, оставка (од кои било причини, лични, здравствени, поради политичка одговорност итн.), распуштање на Собранието, избор на нова влада или по сила на законот (кога ќе настане некоја околност предвидена во законот), како, на пример, со престанок на мандатот на министерот – престанува мандатот на државниот секретар (што е лошо решение – видовме парализирани министерства изминатите две недели кога со разрешување на министрите и државните секретари ги изгубија функциите). Членот 19 предвидува апанажа и при престанок на мандатот со негов истек и при предвремен престанок на мандатот, без конкретно да наведува или да прави разлика меѓу случаите. Предвремениот престан на функцијата, дури е и наведен во четирите алинеи, каде што се предвидува различно траење на апанажата во зависност од траењето на функцијата. Овие алинеи се подоцна внесени во законот и тогаш не е интервенирано во членот 22, кој сега е укинат“, додава Дескоска.

Посочува дека треба да се почекаат писмено изработената одлука на Уставниот суд и образложението.

„Сега ни останува да ја почекаме како ќе го толкуваат начелото на владеење на правото и дали основ ќе биле уставноста или целисходноста (ова го пишувам бидејќи имав можност да прочитам едно издвоено мислење, во кое некои судии аргументираат за наводна (не)целисходност на некои законски одредби, што секако не е надлежност на Уставниот суд). Секако, ќе биде интересно да го видиме и постапувањето на органите во првиот случај кога разрешен функционер ќе поднесе барање за апанажа за да видиме дали нешто практично смени вчерашната одлука или ќе излезе многу врева за ништо“, посочува Дескоска.

Вчера, едногласно во Уставниот суд беше изгласана одлука со која разрешените функционери или оние што поднеле оставка нема да имаат право да добиваат апанажа.