Професорот Максим Камењецки од Киевскиот институт за меѓународни односи ја коментира за Н1 можноста Шведска да влезе во НАТО.

„Процесот на проширување на НАТО е драматичен за некои земји, не само за Украина туку и за Финска. Веројатно, постигнат е договор меѓу сојузниците, па Турција реши да попушти. Сега се важни неколку нејзини потези, пред сè, позицијата во однос на влезот на Украина во НАТО, што не остана незабележано ниту во Русија“, почна Камењецки и додаде дека такво нешто не е во корист на Русија.

Генералниот секретар на НАТО, Јенс Столтенберг, во неколку наврати нагласи, како и американскиот претседател Џо Бајден, дека пристапувањето на Украина во алијансата би значело војна со Русија, која никој од нив не ја сака.

„Ситуацијата е неизвесна, но она што не го очекуваме во Украина е да се прифати додека трае војната. Но, она што се очекува е гаранција за прием по војната. Само има два проблема – Русите ја почнаа војната за да не ѝ се дозволи на Украина да влезе во НАТО, па оваа ситуација ѝ оди во прилог. А другиот проблем, НАТО е создаден како начин на колективна заштита против поранешниот СССР, а сега и Русија, но само Украина е во војна и таа не се штити само себеси туку и добар дел од европските земји. Затоа мислам дека има смисла Украина да влезе во НАТО“, рече украинскиот професор и продолжи:

„Безбедносните гаранции што ги добивме не се доволни бидејќи ги добивме уште во 1994 година со меморандумот од Будимпешта. Тоа не ни помогна да ја спречиме руската агресија. Сето ова го наметнува прашањето колку Западот ѝ помага на Украина и дали тоа може да биде доволно за да се реши сегашниот конфликт“.

„Дефинитивно, тоа не помага, но Украина мора да го реши тој конфликт. Секојпат кога ќе го добиеме она што ни треба, по тоа Русија преминува некои црвени линии што и ги поставија западните земји. Што се однесува до тенковите, противвоздушното оружје, некои видови проектили… Тоа прашање мораме да го решиме со нејзини средства со техничка помош на европските земји“.

„Во насоките каде можеме да правиме офанзивни дејства, Русија се подготви. Имаше доволно време, пред сè, да ги минира сите области каде што би се движела нашата армија. И тоа е најголемиот проблем. Исто така, ни недостига систематска противвоздушна одбрана и некои офанзивни средства. Но, верувајте ми, одиме со максимална можна брзина“.

Наводно, Владимир Путин и Евгениј Пригожин се сретнале во Москва, иако сите претходни информации сугерираа дека тој е во Белорусија и не може да оди во Русија.

„Овој случај е исклучително интересен и ќе биде основа за сценарија за акциони филмови, но гледаме дека има огромна разлика помеѓу она што го кажува Кремљ и она што навистина се зборува. Минатата недела тие негираа дека знаат нешто за Пригожин, а сега информации се појавија за средба во Кремљ. Во меѓувреме, Пригожин помина интересен пат, од Минск, Санкт Петербург до Москва. Но, во нешто сум сто проценти сигурен, Путин не простува предавство. Влијанието и моќта на Пригожин се одземени, а неговиот живот ќе остане во опасност“, заклучи Камењецки.