Култура
Вечерва три настана на Скопско лето
Прво 20.30 ч., во Чифте-амам, ќе може да се проследи изложба на слики од два циклусаод уметникот Димитар Стојчевски, во 21 ч. е концертот на Куд „Кочо Рацин и „Разиграна Македонија – Австралија“, а во Сули-ан е репризата на премиерата „3327 (Деветте книги на Никола Тесла)”
Димитар Стојчевски мина низ неколку творечки и стилски фази. Во дел од нив авторот остварил тематска и стилска кохерентност и препознатливост на сликарскиот израз. Тој е отворен за извесни предизвици од новите уметнички струења (нова фигурација, неоекспресионизам и др.) но останува доследен на својата природа и убедувања.Стојчевски, по осум години работа ја отвори втората самостојна изложба на која го претстави новиот циклус на слики од 1988 година наречен „Пасторален Орфеј”. Неговите платна ќе бидат населени со нови мотиви, како што се црква и рид, потоа митолошки сцени и секако централниот лик на митскиот Орфеј. Светот на пасторални предели и на митолошки претстави добил во сликите на Стојчевски архаична , исконска нота. Станува збор за активирани слики на меморијата, за некои предели од сонот и имагинацијата. Скиката е исткаена од рафинирани колористички (комплементери) и хармонии од создадена линеарната И формална страна на делото. Цртежот – боја ја обележува формата, значењето на симболичната фигурација и апстрактно – асоцијативни содржини на сликата. Смирениот ритам на формите, енергијата вткаена во боената структура откриваат занес и топлина катактеристични за медитеранското поднебје. Таквите својства ќе не упатат на можните влијанија и сродности со некои историски имиња: станува збор за одделни аспекти на сликарството на К.Моне, набистот Рисел, О. Кокошка, М. Шагал, Ж. Дибифе, Уметноста на поп- артот итн.Во 1994 г. настанал циклусот, „Сакралиум” во кои се нагласува присуството на религиските и духовните содржини. Средишен мотив во сликите е манастирот “Св. Јоаким Осоговски” , кој се наоѓа во близина на градото Крива Паланка, родниот крај на уметникот. Стојчевски стремел, со обработката на овој познат манастирски комплекс со неговите карактеристични симболи да пронајде “нов духовен амалгам”, да ги изрази сопствените потраги по „ недофатливиот свет” на сакралните архетипови. Авторот, користејќи ги средствата и формите на сликарскиот модернизам како и на сопствената природа интуитивен карактер остварил спиритуални сликовни претстави. Корените на ова религиско доживување би требало да се побараат, меѓу другото , во раните искуства на уметникот. Во сликите на Стојчевски има видливи траги на сериозна интроспекција и пулсирање на некаков архиичен библиски звук со извесна емпфаза на пораката. Ова сликарство во еден дел, не не остава рамнодушни и на свој начин – уверливо и чисто партиципира во обнновата на современата уметност со религиски содржини, на сето ова би можело да се додаде: каде и да се наоѓа овој сликар некако постојано се наоѓа во себе зензибилно загледан во околината и светот. вели за творештвото на Стојчевски, др. Владимир Величковски. На Платото пред Домот на АРМ, во склоп на истат манифестација Скопско лето 2010 ќе с епретстави и Македонското културно уметничко друштво „Разиграна Македонка” од Квибејн,– Астралија, кое првпат под ова име се формира во 1991 г. со цел да се зачува и претстави убавата македонска култура и фолклор, а воедно и македонскиот идентитет како богато културно наследство во овие простори на дијаспората. 15 години подоцна една нова генерација на млади македонци со макотрпна работа, крајна одушевеност и голема љубов спрема македонскиот фолклор достигнаа кулминација на успеси во ова друштво. Друштвото брои 70 членови поделени во три соодветни групи врз основа на возраст и искуство. Седиштето се наоѓа во малото историско гратче Квибијан кое се наоѓа во непосредна близина на главниот град Канбера. Друштвото работи под покровителство на Македонската православна црковна општина Свети” Пророк Илија” од Квибијан.Во изминатите години “ Разиграните Македонки” градеа искуство и статус со многубројни настапи во повеќе градови низ Австралија како што се Сиднеј, Мелбурн, Волонгонг, Канбера, и се разбира Квибијан. Исто така земаа учество во повеќе манифестации и фестивали, меѓу кои: Национален фолклорен фестивал – Канбера и др. каде со голем успех ги презентираа македонскиот фолклор и култура.Заедно со гостите од Австралија вечерва ќе настапи и ансамблот за народни песни и ора „Кочо Рацин“ Скопје – Македонија е основан во далечната 1946 г. и работи под патронат на градежната оператива на Македонија. Историјата на овој наш реномиран ансамбл е мошна значајна и плодна. Во неговите редови денес членуваат повеќе од 400 активни членови, претежно млади луѓе кои своите афинитети и способности ги пројавуваат во играорната, музичката и пејачката секција. Концертниот репертоар на Ансамблот “ Кочо Рацин “ е атрактивен и содржи околу 20 кореографии: “Седенка”, “Драчевка”, “Тресеница”, “Тешкото”, “Невестинско”, “Сплет на песни и игри од Егејска Македонија”, “Пиринско пролетно цвеќе”, “Игри од Преспа”, “Калајџиско”, “Осоговско -Малешевската фолколорна платенка”, “Тутуноберачите”, “Гроздобер”, и други. Сите кореографии ги карактеризира елеганцијата во изворно обработениот фолклор, лесна динамика, восхитувачки темперамент и мелоритмика. Прекрасни се и живописните носии што ги поседува истиот. Ансамблот “Кочо Рацин” ја “разнесе” убавината на македонските ора и песни ширум светот одржувајќи повеќе од 6000 концерти во многу наши градови и места, а посебно се значајни гостувањата во: Австралија, Англија, Бугарија, Белгија, Германија, Данска, Италија, Иран, Ирак, просторите на поранешна Југославија, Кипар, Канада, Норвешка, Полска, Русија, Романија, Словачка, САД, Турција, Франција, Холандија, Чешка, Швајцарија, Шведска, Јапонија, Португалија, Шпанија. Значајните постигнувања на ансамблот се илустрирани со повеќе од 350 домашни и меѓународни признанија и награди, додека на повеќе светски фолклорни фестивали освојувани се први награди, и ансамблот е прогласуван за најдобар.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Култура
Љубов, серенади и поезија во срцето на Дебар Маало
Општина Центар и годинава е домаќин и покровител на традиционалната манифестација „Дебармаалски средби и серенади“, која се одржува по повод празникот на виното и љубовта, во организација на здружението „Гороцвет“ и Здружението на пензионерите од Општина Центар.
Манифестацијата почна кај познатата кафеана „Кај Жабарот“, каде што градоначалникот Горан Герасимовски, заедно со познатиот уметник Живко Поповски-Цветин и присутните граѓани, симболично закрои лозово гранче и испрати порака за љубов и мир.
„Центар ќе продолжи да ја поддржува оваа прекрасна традиција, која нè враќа во старите убави времиња на серенади, поезија и романтика. Дебар Маало и денес е место каде што се негуваат дружењата, уметноста и културата. Наша обврска е да ги чуваме овие вредности и да ги пренесуваме на идните генерации“, рече Герасимовски.
Програмата продолжи со поетски рецитал, староградска музика и прошетка низ дебармаалските улички и ресторани. Со поддршката на ваквите културни настани, Општина Центар ја потврдува својата посветеност на зачувување на традицијата, културното наследство и автентичниот боемски дух на Дебар Маало.
Култура
Mozzart го отвори „Театарот на хуманоста“: Племенита уметност која ја храни душата
Кога уметноста и хуманоста ќе се спојат, резултатот е вистинско ремек-дело.
Полна сала, насмевки и громогласен аплауз во Театар Комедија го одбележаа изведувањето на претставата „Олд Сејбрук“, првата за која компанијата Mozzart им делеше бесплатни билети на граѓаните.
Со оваа фантастична комедија започна проектот „Театарот на хуманоста“, кој има двојна цел – да им овозможи на љубителите на театарот да уживаат во претстави без да купуваат карти, а истовремено да поттикне хуманост преку донации за Банката за храна на Македонија.

Посетителите добиваа флаери со број за донации, а секоја испратена порака значеше бесплатен оброк за оние кои не можат да си го дозволат.
„Прекрасно е што секој има можност да дојде и да ја погледне претставата, а истовремено да направи добро дело,“ порача актерката Маја Љутков, која ја толкува една од главните улоги во претставата.
Од компанијата Mozzart велат дека ова е само почеток: „Успешно ја започнавме реализацијата на проектот ‘Театарот на хуманоста’. Целта е љубителите на театарот да уживаат во културни содржини, а истовремено да донираат за хуманитарни цели. Првата претстава помина одлично, а веќе се подготвуваме за следната,“ изјави Ивана Стефановска Крстевска од Mozzart.
Фактот дека картите беа поделени за само половина час зборува за огромната љубов на граѓаните кон театарската уметност. Токму затоа Mozzart најавува уште неколку бесплатни претстави, продолжувајќи да ја поддржува културата и хуманоста.
(ПР)
Култура
Вим Вендерс од Берлинале: Филмовите можат да го променат светот, но не на политички начин
Берлинскиот филмски фестивал започна во четврток во изразен политички тон, откако натпреварувачкото жири, предводено од режисерот Вим Вендерс, одговараше на повеќе прашања за актуелната состојба во светот, вклучително и војната во Газа.
На прашањето дали филмовите можат да влијаат на промени во политичката сфера, славниот германски режисер изјави дека „филмовите можат да го променат светот“, но „не на политички начин“.
„Ниту еден филм всушност не го променил мислењето на кој било политичар. Но можеме да ја промениме претставата што луѓето ја имаат за тоа како треба да живеат. На оваа планета постои голем јаз меѓу луѓето што сакаат да ги живеат своите животи и владите што имаат поинакви идеи. Затоа мислам дека филмовите влегуваат во тој јаз“, изјави Вендерс, пренесува „Варајети“.
Вим Вендерс е претседател на овогодинешното жири, во кое се и американскиот режисер Рејналдо Маркус Грин („King Richard“), јапонската режисерка Хикари („Rental Family“), продуцентката на филмот „The Zone of Interest“ Ева Пушчинска, непалскиот режисер Мин Бахадур Бам („Shambala“), јужнокорејската актерка Бе Дуна и индискиот режисер и продуцент Шивендра Синг Дунгарпур („Celluloid Man“).
„Мораме да се држиме подалеку од политиката“
Претседателот и членовите на жирито беа прашани конкретно за конфликтот во Газа и поддршката што германската влада – која финансира голем дел од фестивалот – му ја дава на Израел.
Пушчинска прва одговори, оценувајќи дека прашањето е „малку неправедно“.
– Секако, се трудиме да разговараме со луѓето – со секој поединечен гледач – да ги поттикнеме да размислуваат, но не можеме да бидеме одговорни за тоа каква одлука ќе донесат, дали ќе го поддржат Израел или ќе ја поддржат Палестина – рече Пушчинска и додаде:
– Постојат многу други војни во кои се врши геноцид, а за нив не зборуваме. Затоа ова е многу комплицирано прашање и мислам дека е малку неправедно да нè прашувате што мислиме, како поддржуваме или не поддржуваме, дали разговараме со нашите влади или не.
Вендерс додаде дека како филмски автори „мораме да се држиме подалеку од политиката“.
– Ако снимаме филмови што се изрично политички, влегуваме во полето на политиката. Но ние сме противтежа на политиката, ние сме спротивност на политиката. Мораме да ја работиме работата на луѓето, а не работата на политичарите.
Берлинале – фестивал на „лицата на светот“
За време на прес-конференцијата, Вендерс – кој во 2015 година ја доби почесната Златен мечка – зборуваше и за тоа по што овој фестивал се издвојува од другите.
– Можете да бидете сигурни дека тука ќе видите повеќе лица на светот отколку на кој било друг фестивал. Тоа е неговата голема сила, нели?
Берлинскиот меѓународен филмски фестивал (Берлинале) ќе се одржи од 12 до 22 февруари во Берлинале Паласт, а 76. издание ќе го отвори светската премиера на филмот „No Good Men“ на наградуваната авганистанска режисерка Шарбана Садат.
На свеченото отворање ќе ѝ биде врачена Почесната Златна мечка за исклучителен придонес во филмот и кинематографијата на актерката Мишел Јео.
Во селекцијата Главна натпреварувачка програма се вклучени 22 филма, меѓу кои „A New Dawn“ на Јошитори Шиномија, „A voix basse“ на Лејла Бузид, „At the Sea“ на Корнел Мундуцo, „Dust“ на Анке Блонде, „Everybody Digs Bill Evans“ на Грант Ги и „Josephine“ на Бет де Араужо. Во програмата се и „Nightborn“ на Хана Бергхолм, „Rose“ на Маркус Шлајнцер, „The Loneliest Man in Town“ на Рајнер Фримел, „The Blood Countess“ на Улрике Отингер и други.
Церемонијата на доделување на наградите ќе се одржи на 21 февруари, ден пред затворањето на фестивалот.

