Култура
„Крик за љубов“ на „Охридско лето“ – комедија на карактери натопена со романтична љубов и среќен крај
Фестивалот „Охридско лето“ вчеравечер на сцената во Центарот за култура „Григор Прличев“ ја донесе театарската претстава „Крик за љубов“ според текст од Жозиен Баласко, а во режија на Љупчо Ѓоргиевски низ која провејуваа две теми, театарот и љубовта.
Актерите на Народниот театар Охрид всушност одиграа претстава во претстава, глумејќи како се создава еден театарски производ, од распределбата на улогите, преку првата проба до пробата со костими и премиерата, притоа пренесувајќи ѝ ја на публиката пораката дека уметноста и љубовта, поточно убавото, победува секогаш.
„Првпат играм во претстава со ваков концепт, што би рекле претстава во претстава, и многу беше интересно. Секогаш велам дека публиката е секогаш љубопитна и сака да ѕирне што се случува зад кулисите, како актерите буквално се фрлаат во оган за да се создаде еден театарски производ“, вели актерката Адријана Тодороска, која ја глумеше улогата на Жижи Ортега.
„И покрај овие комплексни времиња мислам дека успеавме да ѝ подариме на публиката на ‘Охридско лето’ убава претстава. Генерално, пораката е дека љубовта и уметноста умеат да ги трансформирааат и најголемите конфликти во една позитивна работа“, појаснува актерот Никола Тодороски, кој го глумеше Иго Мартиел, поранешен сопруг на Ортега.
Актерот Горан Стојаноски беше агентот Силвестер кој ги лаже актерите на сцената, но само заради доброто на претставата, за да излезе добар производ со задоволни актери и задоволна публика.
„Во принцип е добро да се види дека готовите производи не треба да се земат здраво за готово, туку како и во секоја друга професија, внатре се случуваат сериозно тешки работи за да може да се дојде до производот. Но ако ја сакаш работата, на крај ќе излезе сè добро“, вели Стојаноски.
Според актерот Ивица Цонев, кој во „Крик за љубов“ играше режисер, ваквиот тип на претстава е добра поука за актерите зашто, како што вели, тие често не забележуваат како изгледаат од страна додека подготвуваат претстави.
„Разликата помеѓу режисерите и актерите можеби изгледа незначителна, но суштински е навистинаа голема. Се обидовме да се играме самите себеси и сето она што се случува во еден работен процес. Од друга страна, колку интересно за нас, толку и провокативно истовремено затоа што многу често не си даваме сметка како изгледаме од страна дури поминуваме преку еден работен процес“, додава Цонев.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Култура
Денеска ќе биде погребана Брижит Бардо
Француската филмска актерка Брижит Бардо, која почина минатиот месец на 91-годишна возраст, денеска ќе биде погребана во летувалиштето Сен Тропе на француската ривиера, објави Ројтерс, повикувајќи се на локалните власти.
Погребната церемонија ќе се одржи во 10 часот во црквата „Нотр Дам де л’Асумпсион“, по што Бардо ќе биде погребана во строга приватност на градските гробишта. Комеморација отворена за граѓаните и обожавателите ќе се одржи во старата градска четврт Ла Понш.
Бардо светската слава ја стекна со филмот „И Бог ја создаде жената“ и стана една од најголемите икони на француската поп-култура. По повлекувањето од филмот во 1973 година, се посвети на заштита на животните, но подоцна беше контроверзна фигура поради своите политички ставови.
Култура
Почина Георги Сталев Поповски
Друштвото на писателите на Македонија информира дека на 30 декември 2025 година, во 95. година од животот, почина Георги Сталев Поповски, поет, прозаист, преведувач, драмски писател, научен работник и поранешен универзитетски професор, доктор по филолошки науки и најстар член на писателската асоцијација.
Георги Сталев Поповски е роден на 22 април 1930 година во Витолиште, а почина во Скопје. Високото образование го завршил на Филозофскиот факултет во Скопје. Во текот на својата богата професионална кариера, меѓу другото, бил и долгогодишен уредник на списанието „Современост“.
Член на Друштво на писателите на Македонија бил од 1956 година, како прв член примен во Друштвото по заслуга на своите достигнувања во областа на книжевниот превод.
Поповски е добитник на бројни признанија и награди, меѓу кои двапати наградата „Димитар Митрев“ на Друштвото на писателите на Македонија за книжевна критика и есеистика, наградата „Златен лавров венец“ за најдобар драмски текст на фестивалот „Мали и експериментални сцени“ во Сараево (1972), наградите „Григор Прличев“ и „Кирил Пејчиновиќ“ за книжевен превод, медалот од Фондот „Лермонтов“ во Москва, како и македонските државни награди „11 Октомври“ и „Св. Климент Охридски“, како и наградата на Град Скопје „13 Ноември“.
Тој останува актуелен и во 2025 година како еден од авторите на збирката раскази Она што се памети живее („Никогаш докрај раскажани приказни“) во издание на ДПМ, во која е застапен со расказот „Доста ми е власт играње“ – сеќавање на неговиот татко, Стале Попов, корифејот на македонскиот роман.
Култура
Македонска премиера на „Приказната за Силјан“ – филм создаден за домашната публика што допре до светот
Документарниот филм „Приказната за Силјан“, во режија на Тамара Котевска, синоќа ја имаше својата македонска премиера во Македонскиот народен театар во Скопје.
Режисерката Тамара Котевска изјави дека филмот првенствено бил создаден за домашната публика, без амбиција да стигне толку далеку на меѓународната сцена, додавајќи дека токму реакцијата од македонските гледачи за неа има најголема тежина.
Таа посочи дека, иако ѝ е драго што филмот бил прикажан и прифатен од светската публика, најважно ѝ е што ќе го гледаат луѓето низ цела Македонија. Котевска најави дека се планираат премиери и проекции во сите градови, нагласувајќи дека жителите на помалите места заслужуваат да имаат можност да го видат филмот.
„Мило ми е што го виде светот, но повеќе од сè ценам што го видовте денес сите вие и што допрва ќе го гледа цела Македонија“, истакна Котевска.
Таа нагласи дека луѓето како Никола и неговото семејство се суштината на приказната и причината зошто создава вакви филмови, додавајќи дека особено ѝ значи да ги раскажува и приближува приказните од помалите и поскриени средини во Македонија, кои, како што рече, се суштински дел од културата и светот во кој живееме.
„Приказната за Силјан“ имаше светска премиера на Венецискиот фестивал, и доби повеќе значајни меѓународни признанија.
Државниот врв на премиерата на „Приказната за Силјан“ во МНТ: „Добивме вредно филмско остварување“

