Култура
Премиера на „Геноцид 21“ од Љубиша Георгиевски
Новиот текст „Геноцид 21“ на Љубиша Георгиевски на 20 април премиерно ќе биде поставен на сцената на Драмски театар во Скопје.
Новиот текст „Геноцид 21“ на Љубиша Георгиевски на 20 април премиерно ќе биде поставен на сцената на Драмски театар во Скопје.Годишната програма на Драмски театар за 2011 година во целост е составена од дела на домашни автори. По „Олово на перница“ од Венко Андоновски и „Крвта не е вода“ на Сашо Кокаланов, ќе се одржи премиерата на „Геноцид 21“ од Љубиша Георгиевски.„Во текот на целата година Драмски театар ќе ги промовира националните драми и во својот репертоар ќе апсолвира се што е најдобро и со тоа ќе ги мотивира македонските автори што повеќе да пишуваат и да создаваат национално драмско богатство“ – нагласи Бранко Ѓорчев, директор на Драмски театар.До крајот на годината на сцената на Драмски ќе бидат поставени римејкот на „Грев или шприцер“ од Сашко Насев, кабаре со текстови од домашни автори и уште еден текст на Венко Андоновски со наслов „Глембаевци“.Претставата „Геноцид 21“ по текст на Љубиша Георгиевски ја режираше Владлен Александров, гостин од Бугарија и директор на Театарот во Пазарџик. Претходно Александров ја режираше претставата „Жената како воено поле“, исто така во Драмски театар.На денешната прес-конференција за новата премиера на Драмски театар присуствуваа режисерот Владлен Александров и актерите Јелена Жугиќ и Рубенс Муратовски.Како најава на претстојната премиера Љубиша Георгиевски со една реченица ги открива мотивите за пишувањето на текстот.„Пиесава ја посветувам на македонските мајки, кои раѓале по едно чедо повеќе отколку што крвниците можеле да потоморат“ – напиша Георгиевски.Покрај благодарноста за заемната соработка со Драмски театар, режисерот Александров го изнесе своето видување за текстот на претставата „Геноцид 21“.„Тоа е текст за мажот, за жената, за војната, за мирот, за лагата, за вистината, за злосторството, за казната, за мечтата, за убиството на една мечта, за тоа како може да се издржи насилието и навредите, за минатото и за бескрајот. Текстот зборува за важни теми од македонската историја. Нашата задача беше да направиме театар од сето тоа“ – изјави Владлен Александров.Љубиша Георгиевски е од оние интелектуалци кои имаат енциклопедиски знаења за светот и за театарот и поради тоа лесно ја употребува митологијата во своите текстови, нагласи Александров. Текстот зборува за падот на Троја, за Хекуба, кралицата на Троја, и Агамемнон, кралот на Елините кои ја покориле Троја, за понижувањето на Хекуба од страна на Агамемнон. Текстот зборува за цивилизацискиот геноцид што се случил тогаш, и кој се повторува во повеќе историски моменти на човековото опстојување.Актерската екипа ја сочинуваат Јелена Жугиќ, како Хекуба, Рубенс Муратовски, како Агамемнон, и Роберт Вељановски, како Еврипид. Станува збор за камерна претстава што се игра на голема сцена.„Една од главните теми во претставата е покајанието. Жената во претставата постојано инсистира мажот да се покае. Темата го анализира односот меѓу жртвата и крвникот, како жртвата станува крвник и како крвникот станува жртва. Тоа е аутопсија на еден злостор, односно геноцид на Елините извршен врз Троја. Меѓутоа во текстот има една теза која вели дека најголемата казна која може крвникот да ја доживее е заборавот. Значи, ако никој повеќе не се сеќава на злосторот што го прави крвникот, тогаш никој нема да може да се покае, и тогаш крвниците цел живот ќе бидат заробени од својот злостор“ – објасни Јелена Жугиќ.Претставата е направена во форма на дуо-драма. Режисерот Александров во текот на пробите успеал да ги нивелира сите бесови, агресии и страдања низ кои актерите минувале при подготовката на претставата.„Претставата се занимава и со сериозни политички теми. Во ова време – невреме, во овој свет – несвет, во овој бордел, јагнето е крвник оти им ја труе водата на кутрите, мирољубиви и од никого неразбрани волци, и затоа волкот по природа е демократ и има право да јаде јагниња без оглед на нивната боја на кожа, пол, нација, име…“ – потенцираше Жугиќ.Актерот Рубенс Муратовски во претставата толкува лик со чии ставови не се согласува, но токму во тој факт го препознал предизвикот во креирањето на улогата. Голема помош во тоа добил од режисерот, партнерката на сцената и од театарот.Премиерата на „Геноцид 21“ ќе се одржи на 20 април со почеток во 20 часот, на големата сцена на Драмски театар./крај/т.д.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Култура
Денеска ќе биде погребана Брижит Бардо
Француската филмска актерка Брижит Бардо, која почина минатиот месец на 91-годишна возраст, денеска ќе биде погребана во летувалиштето Сен Тропе на француската ривиера, објави Ројтерс, повикувајќи се на локалните власти.
Погребната церемонија ќе се одржи во 10 часот во црквата „Нотр Дам де л’Асумпсион“, по што Бардо ќе биде погребана во строга приватност на градските гробишта. Комеморација отворена за граѓаните и обожавателите ќе се одржи во старата градска четврт Ла Понш.
Бардо светската слава ја стекна со филмот „И Бог ја создаде жената“ и стана една од најголемите икони на француската поп-култура. По повлекувањето од филмот во 1973 година, се посвети на заштита на животните, но подоцна беше контроверзна фигура поради своите политички ставови.
Култура
Почина Георги Сталев Поповски
Друштвото на писателите на Македонија информира дека на 30 декември 2025 година, во 95. година од животот, почина Георги Сталев Поповски, поет, прозаист, преведувач, драмски писател, научен работник и поранешен универзитетски професор, доктор по филолошки науки и најстар член на писателската асоцијација.
Георги Сталев Поповски е роден на 22 април 1930 година во Витолиште, а почина во Скопје. Високото образование го завршил на Филозофскиот факултет во Скопје. Во текот на својата богата професионална кариера, меѓу другото, бил и долгогодишен уредник на списанието „Современост“.
Член на Друштво на писателите на Македонија бил од 1956 година, како прв член примен во Друштвото по заслуга на своите достигнувања во областа на книжевниот превод.
Поповски е добитник на бројни признанија и награди, меѓу кои двапати наградата „Димитар Митрев“ на Друштвото на писателите на Македонија за книжевна критика и есеистика, наградата „Златен лавров венец“ за најдобар драмски текст на фестивалот „Мали и експериментални сцени“ во Сараево (1972), наградите „Григор Прличев“ и „Кирил Пејчиновиќ“ за книжевен превод, медалот од Фондот „Лермонтов“ во Москва, како и македонските државни награди „11 Октомври“ и „Св. Климент Охридски“, како и наградата на Град Скопје „13 Ноември“.
Тој останува актуелен и во 2025 година како еден од авторите на збирката раскази Она што се памети живее („Никогаш докрај раскажани приказни“) во издание на ДПМ, во која е застапен со расказот „Доста ми е власт играње“ – сеќавање на неговиот татко, Стале Попов, корифејот на македонскиот роман.
Култура
Македонска премиера на „Приказната за Силјан“ – филм создаден за домашната публика што допре до светот
Документарниот филм „Приказната за Силјан“, во режија на Тамара Котевска, синоќа ја имаше својата македонска премиера во Македонскиот народен театар во Скопје.
Режисерката Тамара Котевска изјави дека филмот првенствено бил создаден за домашната публика, без амбиција да стигне толку далеку на меѓународната сцена, додавајќи дека токму реакцијата од македонските гледачи за неа има најголема тежина.
Таа посочи дека, иако ѝ е драго што филмот бил прикажан и прифатен од светската публика, најважно ѝ е што ќе го гледаат луѓето низ цела Македонија. Котевска најави дека се планираат премиери и проекции во сите градови, нагласувајќи дека жителите на помалите места заслужуваат да имаат можност да го видат филмот.
„Мило ми е што го виде светот, но повеќе од сè ценам што го видовте денес сите вие и што допрва ќе го гледа цела Македонија“, истакна Котевска.
Таа нагласи дека луѓето како Никола и неговото семејство се суштината на приказната и причината зошто создава вакви филмови, додавајќи дека особено ѝ значи да ги раскажува и приближува приказните од помалите и поскриени средини во Македонија, кои, како што рече, се суштински дел од културата и светот во кој живееме.
„Приказната за Силјан“ имаше светска премиера на Венецискиот фестивал, и доби повеќе значајни меѓународни признанија.
Државниот врв на премиерата на „Приказната за Силјан“ во МНТ: „Добивме вредно филмско остварување“

