Театарот, играта, танцот, поезијата, песната, музиката беше во силниот потенцијал на актерите на Народниот театар од Битола, кој со сценско-музичкиот настан „Музиката и ние”, одиграна на 19-ти април 2011 година, ги воодушевија битолчани

По одиграната претстава, односно сценско-музичкиот настан „Музиката и ние” јасно е дека сцената на Народниот театар од Битола ќе биде поинтересна и ќе живее уште многу долги години, без разлика на генерациската разлика, затоа што со заминувањето на возрасните актери доаѓаат новите, младите потенцијали кои нема да дозволат да згасне, туку ќе го продолжат растежот на битолската театарска куќа, што мислам е и суштината на еден театар, во кој работат живи актери.Сакам да кажам дека актерите од различните старосни години со својата актерска сензибилност и одиграни точки до перфекција, со своите игри, песни, танцови, и с# друго што можеше да се види на сцена, а се отсликува само кај врвните актери, им ја стопли душата на битолчани, на публиката која постојано го следи нивното волшепство. Менка Бојаџиева, Елена Моше, Валентина Грамосли, Јулијана Стефановска, Соња Михајлова, Соња Ошавкова, Габриела Петрушевска, и доајенката на битолското глумиштте Јоана Поповска, па помладите актерки, Јулијана Мирчевска,  Викторија Степановска, Маја Андоновска, Илина Чоревска, Катерина Аневска, како и машката актерска гарнитура, Петар Мирчевски, Борис Чоревски, Петар Горко, (а запеа и директорот на Народниот театар од Битола, Валентин Светозарев), па и помладите, Никола Пројчевски, Васко Мавровски, Петар Спировски, Александар Копања, Марјан Ѓоргиевски, (а оние што не сум ги споменал нека не ми се лутат, бидејќи немам толкав простор за сите нив), направија една елаборирана претстава, со голема кореографска силина, што ми се чини дека сите тие низ режисерската призма на младиот режисер Јован Ристовски ги разиграат улогите (ја развеселија публиката), па низ легитимните сценско-кореографски односи ни даде до знаење дека актерите на Народниот театар од Битола се семожни.Јас не знам како поинаку да зборувам за таа нивна сценска благородност, освен да кажам дека тие со својот настап го разиграа и универзумот.Сега не треба да постои дилемата за правење и на ваков тип претстави, да речеме, ако сакате и кабаретски, што би било убаво да бидат еден составен дел од театарското искуство што го има ансамблот на Народниот театар од Битола, а доказ дека треба на репертоарот да имаат и вакви претстави е и публиката која го сака тоа. Аплаузите кои се редеа еден по друг, впрочем, се доказ.Она умеење што го покажаа, од совршеното пеење, глумењето, играњето, танцувањето, до сето она што е придружно за еден театарски настап, би можело да се рече, дека постојано треба да биде присутно на репертоарската сцена, како еден вид на траен дел од нашиот театарски живот, бидејќи актерите, оние нашите актери што ние ги познаваме и силно ги љубиме, ја покажаа магичноста на сцената на Народниот театар од Битола.Во целиот тој сценски амбиент, учествуваа и музичките имиња: Јасна Василева, Бојан Колевски и Александар Талевски, од музичкиот бенд „ЛИВЕ 5”. Но присутни беа и битолските „Боеми”, како и специјалните гости на вечерта Зоран Маџиров  и Калиопи.Значи, уште еднаш да конретизираме, сценско-музичката атрактивност „Музиката и ние”, ни даде до знаење дека нашите актери постојано се подготвени да ги задоволат сите апетити и на најпребирливата публика, (која, пак, публика покажа дека кога ќе и’ се погоди вкусот таа и ќе го посети театарот), па дури и да го збогати репертоарот.Чинам дека колективната взаемна среќа на целиот ансамбл на Народниот театар од Битола, ја врати вербата кај публиката, дека повторно, како еден овие актери можат да функционираат, бидејќи она што го видовме на 19-ти април годинава и она што го видовме минатата година за 66-годишнината на Народниот театар од Битола, е одиграно со душа, со радост, без дволичност, затоа што играа за својата публика, но и за својата театарска куќа. И сосема за крај, сметам дека би требало да кажеме дека поводот за убавиот сценско-музички настап, беше пробувањето на новата музичка опрема и озвучување која ја доби Народниот театар од Битола од Општината Битола, односно од градоначалникот Владимир Талески, кој пред градоначалничката функција беше дел од овој театарски ансамбл.