Култура
Магичната сцена на Народниот театар Битола ги одушеви битолчани
Театарот, играта, танцот, поезијата, песната, музиката беше во силниот потенцијал на актерите на Народниот театар од Битола, кој со сценско-музичкиот настан „Музиката и ние”, одиграна на 19-ти април 2011 година, ги воодушевија битолчани
По одиграната претстава, односно сценско-музичкиот настан „Музиката и ние” јасно е дека сцената на Народниот театар од Битола ќе биде поинтересна и ќе живее уште многу долги години, без разлика на генерациската разлика, затоа што со заминувањето на возрасните актери доаѓаат новите, младите потенцијали кои нема да дозволат да згасне, туку ќе го продолжат растежот на битолската театарска куќа, што мислам е и суштината на еден театар, во кој работат живи актери.Сакам да кажам дека актерите од различните старосни години со својата актерска сензибилност и одиграни точки до перфекција, со своите игри, песни, танцови, и с# друго што можеше да се види на сцена, а се отсликува само кај врвните актери, им ја стопли душата на битолчани, на публиката која постојано го следи нивното волшепство. Менка Бојаџиева, Елена Моше, Валентина Грамосли, Јулијана Стефановска, Соња Михајлова, Соња Ошавкова, Габриела Петрушевска, и доајенката на битолското глумиштте Јоана Поповска, па помладите актерки, Јулијана Мирчевска, Викторија Степановска, Маја Андоновска, Илина Чоревска, Катерина Аневска, како и машката актерска гарнитура, Петар Мирчевски, Борис Чоревски, Петар Горко, (а запеа и директорот на Народниот театар од Битола, Валентин Светозарев), па и помладите, Никола Пројчевски, Васко Мавровски, Петар Спировски, Александар Копања, Марјан Ѓоргиевски, (а оние што не сум ги споменал нека не ми се лутат, бидејќи немам толкав простор за сите нив), направија една елаборирана претстава, со голема кореографска силина, што ми се чини дека сите тие низ режисерската призма на младиот режисер Јован Ристовски ги разиграат улогите (ја развеселија публиката), па низ легитимните сценско-кореографски односи ни даде до знаење дека актерите на Народниот театар од Битола се семожни.Јас не знам како поинаку да зборувам за таа нивна сценска благородност, освен да кажам дека тие со својот настап го разиграа и универзумот.Сега не треба да постои дилемата за правење и на ваков тип претстави, да речеме, ако сакате и кабаретски, што би било убаво да бидат еден составен дел од театарското искуство што го има ансамблот на Народниот театар од Битола, а доказ дека треба на репертоарот да имаат и вакви претстави е и публиката која го сака тоа. Аплаузите кои се редеа еден по друг, впрочем, се доказ.Она умеење што го покажаа, од совршеното пеење, глумењето, играњето, танцувањето, до сето она што е придружно за еден театарски настап, би можело да се рече, дека постојано треба да биде присутно на репертоарската сцена, како еден вид на траен дел од нашиот театарски живот, бидејќи актерите, оние нашите актери што ние ги познаваме и силно ги љубиме, ја покажаа магичноста на сцената на Народниот театар од Битола.Во целиот тој сценски амбиент, учествуваа и музичките имиња: Јасна Василева, Бојан Колевски и Александар Талевски, од музичкиот бенд „ЛИВЕ 5”. Но присутни беа и битолските „Боеми”, како и специјалните гости на вечерта Зоран Маџиров и Калиопи.Значи, уште еднаш да конретизираме, сценско-музичката атрактивност „Музиката и ние”, ни даде до знаење дека нашите актери постојано се подготвени да ги задоволат сите апетити и на најпребирливата публика, (која, пак, публика покажа дека кога ќе и’ се погоди вкусот таа и ќе го посети театарот), па дури и да го збогати репертоарот.Чинам дека колективната взаемна среќа на целиот ансамбл на Народниот театар од Битола, ја врати вербата кај публиката, дека повторно, како еден овие актери можат да функционираат, бидејќи она што го видовме на 19-ти април годинава и она што го видовме минатата година за 66-годишнината на Народниот театар од Битола, е одиграно со душа, со радост, без дволичност, затоа што играа за својата публика, но и за својата театарска куќа. И сосема за крај, сметам дека би требало да кажеме дека поводот за убавиот сценско-музички настап, беше пробувањето на новата музичка опрема и озвучување која ја доби Народниот театар од Битола од Општината Битола, односно од градоначалникот Владимир Талески, кој пред градоначалничката функција беше дел од овој театарски ансамбл.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Култура
Герасимовски со ансамблот „Орце Николов“: Македонската традицијата е дел од нашата програма
По повод 80 години постоење на Ансамблот за народни игри и песни „Орце Николов“, градоначалникот на Општина Центар, Горан Герасимовски, се сретна со раководството на културно-уметничкото друштво.
На средбата се разговараше за тековните културни активности во општината и можностите за понатамошна соработка меѓу Општина Центар и ансамблот.
„Со Ансамблот имаме одлична соработка. Во рамки на програмата за култура, ансамблот доби и финансиска поддршка за проектот „80 години волшебен свет на фолклорот“, со што продолжуваме да вложуваме во негувањето на народната уметност“, порача градоначалникот Герасимовски.
Тој нагласи дека локалната самоуправа е силен поддржувач на културата и народното творештво.
„Во изминатиот период значително ги зголемивме вложувањата во културата, а за 2026 година буџетот за култура изнесува 26 милиони денари. Преку бројни манифестации овозможуваме културни содржини што ги обединуваат граѓаните од сите возрасти. Културата е и ќе остане наш приоритет“, рече Герасимовски.
Култура
Софија Стојанова – автор на најдобрата беседа на конкурсот во чест на Прличев
Годинашен добитник на наградата за најдобра беседа за 2026 од конкурсот што го распиша НУ Библиотека „Григор Прличев“ на тема: „По песната птиците се разликуваат“е Софија Стојанова. Таа е ученичка во втора година во гимназијата „Јане Сандански“во Струмица.
Нејзината беседа беше под шифра „Тивериопол“, таа го докажа авторството, а Библиотеката доби потврда и од нејзината професорка по македонски јазик и литература Боркица Филева.
„Добивањето на наградата на конкурсот распишан од Библиотеката во Охрид за мене претставува исклучително значајно признание и длабока лична радост. Овој успех не го доживувам само како потврда за мојот труд, туку и како охрабрување да продолжам уште посветено да се надградувам и да го следам патот на знаењето. Ова признание претставува поттик да бидам уште поодговорна кон сопствените цели и уште похрабра во остварувањето на своите соништа“, изјави Стојанова за веб страницата на Библиотеката.
Дека Софија е млад веќе изграден автор сведочат и наградите кои само во изминатите две години ги освоила на полето на литературата:
2025 – Диплома за прво место на литературниот конкурс ,,Со својот живот Ацо Шопов опеал дело, а во своите дела, го опеал животот”- Оштина Штип
2025 -Прва награда на литературниот конкурс ,,Топли гнезда”- Општина Струмица
2025 – Диплома за прво место на конкурсот ,,Дигитални човекови права и приватност во ерата на технологијата”- Општина Струмица
2025 – Прва награда на литературниот конкурс ,,Моето посебно другарче”- Општина Струмица
2024- Диплома за прво место на конкурсот ,,Тишината понекогаш зборува најгласно и најдобро за делата и поетот Ацо Шопов”- Општина Штип
На младата Софија Стојанова автор на најдобрата беседа на шести февруари во рамките на манифестацијата „Прличеви беседи“ во Охрид ќе и биде доделена парична награда од 9.000 денари и признание со ликот на Прличев.
Култура
Кинотеката ја објави програмата за февруари: тивки гласови, силни приказни и филмот како чин на сеќавање
Програмата на Кинотека на Македонија за февруари 2026 година претставува внимателно изграден мозаик од современи авторски визии и значајни европски остварувања, кој уште еднаш ја потврдува Кинотеката како простор на мисла, чувствителност и отпор кон заборавот. Ова не е програма што нуди лесна забава, туку покана за длабинско гледање и активно учество во филмот како уметнички и етички чин, велат од Кинотеката.
Во центарот на вниманието е актуелниот филм на Тамара Котевска, авторка чиј сензибилитет се движи меѓу документарното и поетското, помеѓу човекот и пејзажот, помеѓу исчезнувањето и траењето. Нејзиното дело продолжува да ја истражува кревката рамнотежа помеѓу личното сведоштво и универзалната грижа за светот што го населуваме. Во истата линија на тивка, но моќна авторска исповед се вклучува и документарецот „Приказната за Сиљан“, филм што преку интимна нарација отвора пошироки прашања за идентитетот, наследството и човечката потреба да се раскаже сопствената приказна.
Февруарската програма го вклучува и новиот филм на култниот независен автор Џим Џармуш. Неговата минималистичка естетика, тивки паузи и егзистенцијален хумор повторно нè потсетуваат дека филмот може да биде простор на созерцание, а не само на наративна ефикасност. Џармуш останува еден од ретките автори што доследно ја брани слободата на независниот филм.
Европската селекција ја проширува програмата со филмовите „Љубовта што останува“, „Луда љубов“, „Двајца обвинители“, „Приватен живот“ и „Ромериа“ — остварувања што низ различни поетики и жанровски регистри се занимаваат со интимноста, вината, правдата и кревките човечки односи во современиот свет. Овие филмови не нудат конечни одговори, туку отвораат простор за сомнеж, емпатија и морална дилема, токму онаму каде европскиот авторски филм е најсилен.
Посебно значајна е и програмата за најмладата публика, со избор на квалитетни анимирани филмови за деца, кои не ја потценуваат својата публика. Преку јасна визуелна имагинација и внимателно обликувани приказни, тие носат сериозни пораки за емпатијата, различностите, пријателството и одговорноста — градејќи темели за идни гледачи што ќе умеат да гледаат, а не само да консумираат.
„Февруари 2026 во Кинотеката на Македонија не е само месечна програма, туку јасна изјава за филмот како уметност што мисли, чувствува и памети. Простор каде тишината зборува, а сликите остануваат долго по завршувањето на проекцијата“, велат од таму.

