На првата вечер од отворањето на симпозиумот Кураторски размени, во клубот ГЕМ, во среда навечер во 20 часот воведна презентација на тема Развој на кураторството и посредувањето во современата уметност, ќе одржи Дороти Рихтер.

Рихтер, инаку, е кураторка, теоретичарка и раководителка на постдипломските студии по кураторство на Institute Cultural Studies, Universtiy of Fine Arts, во Цирих.

Во рамки на нејзиното предавање таа се осврнува на развојот на кураторските практики и посредувачките стратегии во современата уметност преку поставување на три основни прашања во широк времски и теоретски контекст: „Кои сме? (во однос на кураторството и уметничкото посредување), Од каде доаѓаме? и Каде одиме?“

Дороти Рихтер била уметнички директор на Künstlerhaus во Бремен, Германија, каде курирала серија проекти, изложби, разговори и симпозиуми, кои, меѓу другото, ги истражуваат прашањата на социјално ангажирани практики, феминистичките позиции и уметнички колаборации денес. Има одржано низа предавања на Merz Akademie во Штутгарт, Универзитетот во Бремен, Critical Curatorial Cybermedia курс на Ecole des Beaux Arts, Женева и Универзитетот во Линебург. Од 1998 до 2009 година, таа е основач и координатор на Curating Degree Zero Archive. Во 2008 година го основала web-списанието www.on-curating.org.

Вечерната сесија ќе ја продолжи Марко Стаменковиќ кој со неговото излагање Оспорените и осудените, се осврнува на концептот на „самоубиствен бомбашки напад“ како на моќно присутен концепт во современиот свет, но и како на нешто со недоволно јасно значење во рамки на современиот дискурс. Преземениот ризик, со цел да се артикулира дискурсот околу формите на насилство идентификувани како „самоубиствен бомбашки напад“ го детектира како јасен пример за изложениот притисок при критичкото размислување – секогаш кога овој вид на дискурс однадвор е прифатен од доминантна, „нормативна“ гледна точка.

Марко Стаменковиќ е историчар на уметноста, критичар и куратор. Роден е во Врање (Србија) а сега живее во Гент (Белгија). Член е на ИКТ – Меѓународната асоцијација на куратори на современа уметност (Луксембург). Дипломирал на институтот за историја на уметност на Филозофскиот факултет во Белград. Магистрирал во областа на културна политика и културен менаџмент (УНЕСКО), на уметничкиот Универзитет во Белград, на интердисциплинарните студии акредитирани од страна на Универзитетот Лион 2. Докторант е на Факултетот за уметност и филозофија, на катедрата за филозофија и етика на Универзитетот во Гент – со докторска дисертација на тема: „Самоубиствени култури. Теории и практики на радикално повлекување – транснационална културна и медиумска парадигма (2001-2011)“.

Славчо Димитров дипломирал Општа и компаративна книжевност на Филолошкиот Факултет на УКИМ, а магистрирал на одделот за Родови студии и филозофија при Институтот Евро-Балкан на тема ‘Генеалошка деконструкција на исповедниот субјект: Етико-политички импликации“. Докторант е на одделот за Родови студии и филозофија, на Институтот Евро-Балкан, на тема ‘Реполитизација на телесноста’. Покрај истражувачкиот и предавачкиот ангажман и интерес, како и интересот кон хуманистичките теоретски колажи, Димитров е посветен на активизам за човекови права на маргинализираните заедници, со посебен фокус кон квир и феминистички активизам. Директор е и на Коалиција ‘Сексуални и здравствени права на маргинализираните заедници’, Скопје. Моментално работи како асистент предавач на последипломските Родови и културни студии при Институтот. Предметите на кои е ангажиран се од областа на културните теории, родовите студии, студии на маскулинизмот, квир теоријата, постколонијалната критика и телото и родот.

Неговото излагање на тема Емоционална архива на квир искуства го испитува потенцијалот кој овој вид на архивирање го има во оспорувањето на одредени хегемонистички режими на дистрибуција на видливоста и разбирање, односно-одредени режими на моќ./крај/со/мф