Поради нерешен судски спор кој трае повеќе од 11 години, државата не може да наплати штета од над 20 милиони евра од обвинети за противзаконско работење при купување свински полутки, смрзнати пилиња, шеќер, тутун и пченица за пополнување на стоковите резерви.  Обвинетите префрлале пари на сметки на домашни и странски фирми, иако стоката не била целосно испорачувана.

Обвинителка Драгица Михајлоска, која е во пензија, во март 2005 година до кривичниот суд во Скопје поднела обвинение за злоупотреба на службената положба и овластување против тогашниот директор на Бирото за стокови резерви, Ванчо Пеловски, и против Димитар Марковски, директор на ТД „Рудине“, како и против Методија Смиленски, кој тогаш не им бил достапен на органите на прогонот. Според обвинението, Пеловски и Марковски им овозможиле на странски и домашни фирми  од 1999 година до крајот на 2002 година противзаконски да заработат приближно 1 милијарда и 200 милиони евра.

Дури две години откако обвинението било поднесено, пред 11 години, започнува судскиот процес. Судењето го води судијката Џенета Бегтовиќ, која ги одложувала рочиштата и закажувала нови. Бегтовиќ ги суди двата предмета на СЈО, каде што е обвинет Сашо Мијалков. Таа не им дозволи на медиумите да направат снимки во судницата од Мијалков и покрај уредно добиените дозволи од Врховниот суд.

Во обвинението пишува дека во 1999 година првообвинетиот Пеловски донираната хуманитарна помош – смрзнати пилиња од Грција во Македонија во количина од 1500 тони, која Бирото требало да ја дистрибуира, ја продал на фирмата ТД „Рудине“ по принципот „видено-продадено“. Откако Димитар Марковски, директорот на ТД „Рудине“, му доставил записници за извршена контрола, бил избришан долгот кон Бирото за стокови резерви, за пилињата кои биле пријавени како расипани. Во одбраната, Пеловски тврдел дека било пракса да не се вршат проверки дали е примена целата количина месо.

Според обвинението во 2001 година, обвинетиот Пеловски без одлука на Владата, склучил и договор за набавка на пченица со фирма од Кипар во количина од 36,5 милиони тони. Со „Експорт импорт банка“ склучил договор за кредит за купување на пченицата, кој бил префрлен на фирмата „Гимекс лимитед“ од Никозија, иако обвинетиот знаел дека стоката не е набавена.

Истата година Пеловски, без да обезбеди гаранција дека австриска фирма ќе ја исполни обврската, склучил договор со фирмата „Дон традинг“ за отстапување на побарувањето, што тогаш Бирото за стокови резерви го имала од „Жито Битола“. Обвинетиот склучил договор со „Жито Битола“, со што ја намалил обврската на фирмата кон Бирото за стокови резерви. Методија Смиленски, кој имал парично побарување од „Жито Битола“, поради неможност да го наплати, издејствувал да влезе со основачки капитал и да купи 38% од акциите во „Жито Битола“, а испораката на пченица не ја извршил. Првообвинетиот Пеловски ја признал вината за ова кривично дело.

Во серијата од 6 точки на обвинението, во 2002 година Пеловски склучил договор со австриска фирма за набавка на 1000 тони смрзанти свински полутки за потребите на Бирото за стокови резерви. Биле склучени дополнителни договори според кои исплатата се врши директно до добавувачот. Обвинетиот уплатил аванс на австриската фирма, но биле испорачани само 467 килограми свинско место, а до Бирото биле доставени фактури за целата авансно платена количина месо. За неа, во светиниколската фирма „Фриго-Мак“ биле сочинети фиктивни приемници. Пеловски дал налог да се исплати целиот износ, иако фирмата ја нема испорачано целата количина свинско месо.

Првообвинетиот Пеловски за „Макфакс“ не сакаше да коментира ништо за судскиот процес. Изјави дека се смениле многу судии и обвинители и дека додека не биде донесена правосилна судска пресуда, не сака да коментира. Случајот до денеска нема судска разрешница. Кривичното дело застарува следната, 2019 година, а предметот сега е во рацете на судијката Оља Ристова. Првото следно рочиште е закажно за 3 јули.