Со пригодна беседа и положување цвеќе на гробот на Гоце Делчев во црквата „Свeти Спас” во Скопје во саботата беа одбележани 110 години од загинувањето на еден од идеолозите на македонската револуционерна борба.

Пред саркофагот на Гоце Делчев во црквата „Свети Спас” во близина на скопското Кале се поклонија делегација од Владата, во која беа министрите за култура и за транспорт и врски, Елизабета Канческа-Милевска и Миле Јанакиески, и заменик-министерот за одбрана Емил Димитриев, градоначалникот на главниот град Скопје, Коце Трајановски, делегации од кабинетот на Претседателот и од Собранието на РМ, на Армијата на Република Македонија, МАНУ, Институтот за национална историја, од Сојузот на борците на Македонија, од политички партии, организации, здруженија, општини и установи што го носат името Гоце Делчев.

На настанот беше промовиран проектот „Поклонение на визионерот – младите за Делчев”, чија цел е, како што појасни Александар Ангеловски, младите генерации од Македонија и од дијаспората да го зачуваат од незаборав споменот за Гоце. Проектот предвидува неколкучасовно дефиле во кое ќе учествуваат 31 двојка (колку што Гоце имал години кога загинал) кои стапиле во брак во претходната година и централната манифестација да биде на плоштадот „Македонија”. Тој соопшти и детали од проектот, како облека на учесниците, маршрутата по која ќе се движат.

Годишнината од смртта на Гоце Делчев оваа година се совпадна со верскиот празник Велика сабота и затоа не се одржа панихида. На одбележувањето настапи Градскиот мешан хор „Вардар”, а цвеќе беше положено и пред спомениците на Гоце на плоштадот „Македонија” и во Градскиот парк.

Визионерот Делчев, кој пред повеќе од еден век го разбра светот како поле за културен натпревар на народите, беше убиен од турската војска на 4 мај 1903 година во селото Баница, на пат кон Сер.

Целта на неговото последно патување била намерата да го спречи или одложи предвременото востание, кое во тие денови (2 до 7 мај) се договарало на Смилевскиот конгрес во домот на Даме Груев. Делчев сметал дека се уште не се созреани политичките услови за кревање востание што, сепак, ќе се случи на Илинден, три месецa подоцна.

Неговиот 31-годишен живот почнува на 4 февруари 1872 година во Кукуш, во семејството на Султана и Никола. Се школувал во гимназијата во Солун и на Воената академија во Софија. Учителствувал во Штип, а како член на Централниот комитет на ТМОРО работел на создавање мрежа на бази, комитети и комитски чети на Организацијата.

Учествувал на Солунскиот конгрес на ВМРО (1896), а до 1901 година бил задграничен претставник на ВМРО во Софија.

Во зачуваните писма, Делчев пишува дека се бори за слободна и независна Македонија, со широки права на сиромашното население.

„Успехот на борбата ќе дојде со планомерна работа со која ќе им се наложиме на просветените Турци, Грци, Власи, Арнаути. Ќе ги убедиме дека ние искрено се бориме за прогресивно-културна држава, основана врз радикални и социјални принципи во животот и, тогаш, тие доброволно ќе ни подадат братски рака, здружно ќе ја продолжиме сестраната борба. Јас така и го разбирам светот: како поле за културно натпреварување на народите”./крај/мф/сн