Спорт
Џамбо Милиќ: Ги сакав Скопје и Вардар, со Раул Гонзалес бев „на нож’
Страхиња Милиќ, поранешен голман на Партизан, Силкеборг и Вардар, освојувач на ЕХФ Лигата на шампионите со скопскиот тим во 2017 година, во опширно интервју за „Моцартспорт“, проговори за кариерата што ја заврши рано, на 28 години, понуди од најдобрите Европски клубови, тешки моменти кога не беше на врвот…
Играше само за три клуба, а листата на можни дестинации беше импресивна, од германскиот гигант Кил, потоа Фленсбург, Гумерсбах, Мелсунген, до Веспрем и Целје… И на крајот Барселона.
Повеќето ракометари велат дека поканата од блауграната не се одбива, а Милиќ го направил токму тоа. И тоа поради лојалноста и благодарноста кон Вардар, градот Скопје и рускиот бизнисмен Сергеј Самсоненко.
„Кога ја завршив кариерата имав важечки договор со Вардар. Одличен договор во тоа време. Моите проблеми почнаа во 2016 година, можеби и порано. Цело време бев „на нож“ тренерот, Шпанецот Раул Гонзалес. Сега кога си го враќам филмот, повеќето работи беа моја вина. И луда глава, отровна… Во тие години ми се гадеше ракометот. Сето тоа го правев за да се докажам некому, да ослабам, а никогаш не се работеше за мојот квалитет. Секогаш ми велеа, се е во ред на натпреварите, добро браниш, но види како изгледаш?! Сето тоа ме нервираше, ме навредуваше… Не е поентата, дали си ја работам работата како треба или не. Немој да ми отежнуваш. Секогаш имало незадоволство од негова страна, тој никогаш не бил задоволен“, ја започнува приказната на Милиќ за бурното лето 2018 година.
„Добив понуда од Барселона неколку години пред европската титула. Менаџерот Јокиќ контактираше со Чави Пасквал, ми беше понуден договор кој би бил многу подобар од она што го имав во Вардар. Ми се јави и Кирил Лазаров, ми рече дека ме сакаат овде, да дојдам. Како да ја одбијам Барса? Никој не го направи тоа. Сергеј секогаш стоеше зад мене, сакав да му покажам дека сум му благодарен и лојален, дека ги сакам Скопје и Вардар. Многу луѓе велеа дека сум будала и кретен. Не жалам за таа одлука. Дали мојата кариера ќе беше подобра ако отидев во Барса? Веројатно би, но не жалам. Јас би го направил истото сега“.
Проблемите со Раул Гонзалес кулминираа во 2018 година, но и по титулата во 2017 година во Келн.
„Кога ја освоивме титулата во 2017 година, дојдов да се подготвувам за следната сезона. Во договорот со Вардар имав клаузула дека не смеам да тежам повеќе од 140 килограми. Постојано пропуштав подготовки, што беше добра работа. Наместо тоа да биде казна, тоа беше награда за мене“.
Како беше последната сезона од вашата кариера? Ја браневте титулата во Келн, но не ја одбранивте…
„Раул ме казни пред почетокот на таа сезона, по титулата. И тогаш полудев, им кажав на сите да одат во …Реков дека не можам да живеам. Клубот се распаѓаше, почнаа проблеми, се случуваа разни работи. Исто така, сакав да јадам и да пијам. Се опуштив, не знаев каде ми е максимумот. Се раширив како жаба. Најлудото е што добро се снајдов таа сезона, но на крајот стигнав до 180 килограми. Не беа 10-20 килограми повеќе, туку 50. Договорено беше да ослабам барем 10 килограми пред да дојдам на подготовките, за да може тренерот и луѓето во клубот да ја видат мојата желба и волја. Им кажав веќе тогаш на крајот од она што се покажа како моја последна сезона, дека доаѓам летото само за да се збогувам. И така беше“.
Имаше ли волја да се реши недоразбирањето, како реагираа луѓето во клубот, соиграчите?
„Клубот не беше задоволен од мене, не можев повеќе. Соиграчите се побунија, рекоа да не го правам тоа, да останам. Најискусните Карачиќ, Стоилов, Дибиров, Чупиќ застанаа во моја одбрана. Беше договорено да бидам казнет половина од договорот, но кога ќе се смирам ќе ми биде вратен. Сега, кога ќе погледнам наназад, сето тоа беше за мене, во моја корист. Им кажав дека не ме интересираат парите, дека ма да останам и да ми понудат двојно поголем договор. Едноставно, се исклучив. Ја немав повеќе емоцијата која ме носеше во ракометот. Тоа беше мојата конечна одлука, ја завршив кариерата на 28 години“.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Спорт
Олимпискиот шампион во скијачки скокови има фобија од височина
Германскиот ски-скокач Филип Рајмунд, кој јавно призна дека се плаши од височина, во понеделникот, освои олимписко злато, на малата скокалница, на Зимските олимписки игри Милано и Кортина.
Минатата година, токму поради неговиот страв од висина, тој беше принуден да се повлече од еден натпревар, за што отворено пишуваше на социјалните мрежи во тоа време.
„Многумина од вас веќе ме прашаа зошто не скокам, па еве објаснување. Како што некои од вас веќе знаат, имам страв од височина“, напиша Рајмунд на Инстаграм откако се повлече од натпреварот во Словенија минатиот март.
Потоа тој истакна дека најчесто успева да го држи тој проблем под контрола, и тоа, како што се испостави, беше случај и во финалето на Олимписките игри.
„Обично проблемот е што имам премногу сила во нозете и поради тоа моето движење е малку нестабилно. Па сега знаев дека само треба да се исправам и да го пуштам скокот да оди“, рече Рајмунд откако го освои златото.
Со најдобар скок од 106,5 метри и вкупно 274,1 поени, Германецот го победи Полјакот Качпер Томашак, кој освои сребро, додека Јапонецот Рен Никаидо и Швајцарецот Грегор Дешванден го поделија бронзениот медал.
Рајмунд пристигна на своите први Олимписки игри како шести скокач во светот. Пред ова натпреварување, неговиот најдобар резултат беше четвртото место на Светското првенство во екипна конкуренција, како и со само една победа во Светскиот куп, и тоа во мешана екипна конкуренција.
„Никогаш не сум победил на натпревар од Светскиот куп, а сега сум олимписки шампион и веројатно ќе бидам познат по тоа до крајот на животот, бидејќи имам златен медал. Навистина е неверојатно“, рече Рајмунд.
Foto/ EPA
Спорт
Историски триумф на Австријките во комбинација, фаворизираните Американки потфрлија
Австриските скијачки Аријана Редлер и Катарина Хубер испишаа нови страници во историјата, бидејќи станаа првите олимписки шампионки во тимска комбинација на Игрите во Милано и Кортина д’Ампецо.
Редлер скијаше во спуст, а Хубер слалом, и заедно постигнаа комбинирано време од 2:21,66 минути, што беше за пет стотинки подобро од Германките Кира Вајдл-Винкелман и Ема Ајхер.
За Хубер ова е второ олимписко злато, бидејќи пред четири години во Пекинг го освои најсјаниот медал во тимска конкуренција, а интересно е што во кариерата не стигна до ниту еден подиум во Светскиот куп.
Златото на Редлер во Кортина е најголемиот успех во нејзината кариера, но таа, од друга страна, има два подиума во Светскиот куп, двата во супервелеслалом.
На третото скалило од подиумот беа американските скијачки Жаклин Вајлс и Паула Молзан, кои беа 25 стотинки зад новите олимписки шампионки.
Најголемото изненадување на трката е секако фактот што првите фаворити за златото – Американките Бризи Џонсон и Микаела Шифрин, останаа без медал.
Новата олимписка шампионка во спуст, Џонсон ги искачи Американките на врвот по првата серија, меѓутоа, на тешката патека, Шифрин потфрли.
По првата серија, Џонсон беше шест стотинки пред Редлер, а по неа следуваше Италијанката Лаура Пировано. Сепак, италијанската скијачка по слалом Мартина Петерлини не успеа да ја заврши својата тројка, што им овозможи на Германките да се искачат на подиумот од шестата позиција, а потоа и на втората постава на Америка.
Кога дојде време за решавачкиот судир меѓу Австријките и Американките, Хубер скијаше доволно добро за да се избие во водство. Се очекуваше дека Шифрин без проблем ќе ја заврши работата. Сепак најдобрата скијачка на сите времиња, подлегна на притисокот, особено во вториот дел од патеката и на крајот не можеше да биде подобра од четвртото место.
Foto/ EPA
Спорт
Неверојатниот Клебо победи во спринтот
Јоханес Хесфлот Клебо го освои седмиот златен олимписки медал.
Фантастичен ден имаше Клебо во трката со спринт во класичен стил во крос-кантри на Зимските олимписки игри во Милано и Кортина.
Клабо го освои второ злато на овогодинешните Игри, откако претходно победи во скијатлонот 10+10 километри. Во кариерата има седум златни олимписки медали, на вечната листа пред него, со осум е само неговиот легендарен сонародник, Бјорн Дели.
Клебо ја заврши последната трка за 3:39,74, пред Американецот Бен Огден, кој го следеше брилијантно и конечно ја помина целната линија со само 0,87 секунди заостанување. Огден беше деветти во оваа дисциплина пред четири години во Пекинг, а ова е неговиот прв олимписки медал во кариерата.
Бронзата оди во Норвешка, а ја освои Оскар Опстад Вике, кој беше 6,81 секунди зад шампионот. Ова е и првиот олимписки медал на Вике.
Во квалификациите во оваа дисциплина се појави и македонскиот репрезентативец, Ставре Јада. На крајот во конкуренција на 95 натпреварувачи, го освои 88-то место.
Foto/ EPA

