Свет
Зошто арапските лидери ја мрaзат Ал Џезеира?
За Ал Џезира судирот на Катар со земјите од Заливот е прашање на нејзиниот опстанок. За Катар, оваа телевизиска станица е важна за да ги пренесува неговите политички ставови. Зошто дел од арапскиот свет сака затворање на Ал Џезира?
Ал Џезира наголемо го рекламираше своето интервју со Осама бин Ладен воп 1999 година. Не дозволи да ја поколебаат меѓународните предупредувања, бидејќи тој беше на списокот на најбараните криминалци на ФБИ и за неговото апсење беше ветена награда од пет милиони долари. Така,кога Ал Џезира го објави интервјуто со Бин Ладен, милиони Арапи се собраа пред малите екрани за да слушнат што има да каже најбараниот терорист.
Голема гледаност, скандали, контроверзи – ова е концептот на Ал Џезира. Но, таа не само што сака да стигне до што поголем број гледачи, туку исто така сака да ги пренесе политичките ставови на Катар. Се разбира, во тој концепт се вклопува и интервјуто со Бин Ладен. Тој, претходно веќе зборуваше за некои телевизиски станици, но никогаш порано со некоја од арапските земји. Лути на тоа интервју беа особено земјите од Персискиот Залив, пред се Саудиска Арабија. Всушност, Бин Ладен во неколку наврати го критикуваше кралското семејство и се закани со терористички напади во земјата.
Саудиското кралско семејство не можеше да му го прости на Катар ова интервју. Дури и пред интервјуто, Саудиска Арабија се обиде да ја попречи работата на Ал Џезира,но по неговото објавување Саудијците одлучија дека треба да ја спречат телевизијата на секој можен начин.
Спорот меѓу Саудиска Арабија и Катар за Ал Џезира, кој кулминираше со најновите барање за затворање на станицата, не се резултат само на заканите со терористички напади од страна на Бин Ладен. Во принцип саудиските медиуми гаат патерналистички однос кон публиката, а Катар им дава на гледачите можност да оформат свое мислење. Од ова правило е ослободена само политиката на Катар. За него Ал Џезира не објавува критични прилози.
Но, во сите други тематски прилози Ал Џезира воспостави нови стандарди во арапскиот свет. Така, таа беше прв арапски медиум што емитуваше седница на израелскиот Кнесет, неговите новинарите по 11 септември 2001 година известуваа во живо од Авганистан, каде што се трагаше по Бин Ладен, опширно информираше за американскиот напад врз Ирак во 2003 година, но, исто така, редовно праќа новинари во појасот Газа, каде што повторно се во конфликт палестинскиот Хамас и Израел. Ал Џезира истовремено воведе сосема поинаква форма на политичко ток-шоу. Неговите новинари отворено ги прашуваат арапските политичари и најдиректно, што до сега беше непознато во арапските медиуми.
Но, тимот во Катар со отворена и плуралистичка програма следи и сопствени цели: на тој начин овој Емират сака да привлече внимание на себе, а во исто време да ја убеди публиката во арапскиот свет во своите позиции. Инаку, Катар е голема американска воздухопловна база и одамна е посветен на нормализирање на односите со Израел. Ниту едниот, ниту другиот потег не наидоа на одобрување во делови од арапскиот свет. Значи Катар и нуди на јавноста програма во согласност со нејзините вкусови и интереси, а во исто време ја оправдува својата политика.
Разликите помеѓу Катар и неговите соседи станаа очигледни за време на протестите за време на т.н.. Арапската пролет. Ал Џезира за нив известуваше во детали, а со тоа можеби ги охрабруваше. Во исто време, овие протести Саудиска Арабија и нејзините сојузници ги доживеаја како закана за нивниот политички систем. Сепак, програмскиот директор на Ал Џезира на англиски, ги негира обвиненијата за пристрасност.
“Ние немаме обврски кон ниту една група, идеологија или влада. Ние нудиме голем број на точки на гледање. Нашите новинарите ќе продолжат да го прават тоа, но ние се надеваме дека другите медиуми ќе го поддржат нашиот повик за одбрана на слободата на печатот“, изјави тој.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Свет
Иранскиот врховен лидер го обвини Трамп за немирите и жртвите
Протестите што со недели го потресуваа Иран се смирија, но зад себе оставија илјадници жртви и тешки обвинувања. Иранскиот врховен водач Али Хамнеи го обвини американскиот претседател Доналд Трамп за „жртвите и штетите“ настанати за време на немирите, пренесува Скај њуз.
Во својата прва објава на социјалната мрежа „Икс“ по 12 јануари, иранскиот врховен водач Али Хамнеи изјави дека Доналд Трамп го смета за одговорен за жртвите, штетите и клеветите што ги изнел против иранскиот народ.
Хамнеи претходно ги обвини демонстрантите дека дејствуваат во име на Трамп и други „странски терористи“, нарекувајќи ги „вандали и“ кои „ги уништуваат сопствените улици за да го израдуваат претседателот на друга земја“.
За време на немирите, дел од демонстрантите ги палеа фотографиите на Хамнеи, што стана симбол на пркос и отпор против режимот.
Според организациите за човекови права, во насилното задушување на протестите биле убиени над 3.000 луѓе, додека иранските власти признаваат околу 300 жртви. Демонстрациите избувнаа кон крајот на декември поради економската криза, а прераснаа во протести против клерикалната власт.
Иако животот во Техеран и другите градови постепено се нормализира, властите спроведуваат процена на штетите, додека интернетот бил речиси целосно блокиран повеќе од една недела, што ја отежнало независната проверка на настаните.
Фото: ЕПА
Свет
Првпат во Франција поднесен предлог за излез од НАТО
Во Франција за првпат е поднесен парламентарен предлог со кој се повикува на повлекување на земјата од НАТО. Иницијативата ја покрена потпретседателката на Народното собрание и членка на левичарската партија Непокорена Франција (LFI), Клеманс Гете, пренесува Танјуг.
Резолуцијата бара одвојување од западниот воен сојуз и доаѓа во момент на растечки сомнежи околу улогата на Соединетите Американски Држави и насоката на европската безбедносна политика, пишува Берлинер Цајтунг.
Гете наведе дека политиката на САД, вклучително и, како што тврди, „незаконското киднапирање на претседателот на Венецуела“ Николас Мадуро, заканите кон Гренланд, санкциите кон европски функционери и наметнувањето трговски договори, покажуваат дека САД „ефективно ѝ доделуваат на ЕУ статус на вазална држава“.
Според Гете, членството на Франција во НАТО ја изложува земјата на стратешки ризик и би можело да ја вовлече во конфликти кои не се во согласност со нејзините национални интереси.
Таа смета дека излегувањето од НАТО би ѝ овозможило на Франција да ја врати воената и дипломатската независност, да стане неврзана сила и, благодарение на нуклеарното одвраќање, самостојно да ја брани својата територија.
Истовремено, раскинот со алијансата, според неа, не би значел изолација. Франција би можела да го зголеми меѓународното влијание и да промовира мировни иницијативи во франкофонијата, во Обединетите нации, ОБСЕ и други меѓународни форуми.
Политичкиот контекст покажува дека ваков потег не е невозможен: левичарскиот сојуз LFI ја има најсилната пратеничка група во Народното собрание, додека десничарското Национално собрание на Марин Ле Пен исто така е критично кон НАТО.
Францускиот претседател Емануел Макрон во повеќе наврати изразуваше сомнежи околу насоката на алијансата, предупредувајќи на закани од Вашингтон, особено во врска со Гренланд. Во 2019 година, Макрон дури го опиша НАТО како „мозочно мртов“.
Свет
Минхенската безбедносна конференција ги поништи поканите за Иран поради репресијата врз демонстрантите
Организаторите на Минхенската безбедносна конференција соопштија дека ги поништиле поканите испратени до претставници на иранската влада за годинашното издание, кое ќе се одржи од 13 до 15 февруари, поради репресијата врз демонстрантите во Иран, пренесува АФП.
Од конференцијата наведоа дека поканите биле испратени пред неколку недели, но поради актуелните настани одлучиле да не ги почитуваат. Протестите поради високите трошоци за живот избувнаа на 28 декември и прераснаа во едни од најголемите антирежимски демонстрации од прогласувањето на Исламската Република во 1979 година.
Невладината организација Iran Human Rights соопшти дека најмалку 3.428 лица загинале, според потврдени случаи, додека други проценки зборуваат за над 5.000, па дури и до 20.000 жртви. Недостигот од интернет, како што се наведува, ја отежнува независната проверка на бројките.
Германското Министерство за надворешни работи претходно изјави дека не смета оти учеството на иранскиот министер за надворешни работи Абас Аракчи би било соодветно.
Минатогодишната конференција беше одбележана и со контроверзните изјави на американскиот потпретседател Џеј Ди Венс, кој ги обвини европските земји за поткопување на демократијата и слободата на изразување.

