Свет
Зошто арапските лидери ја мрaзат Ал Џезеира?
За Ал Џезира судирот на Катар со земјите од Заливот е прашање на нејзиниот опстанок. За Катар, оваа телевизиска станица е важна за да ги пренесува неговите политички ставови. Зошто дел од арапскиот свет сака затворање на Ал Џезира?
Ал Џезира наголемо го рекламираше своето интервју со Осама бин Ладен воп 1999 година. Не дозволи да ја поколебаат меѓународните предупредувања, бидејќи тој беше на списокот на најбараните криминалци на ФБИ и за неговото апсење беше ветена награда од пет милиони долари. Така,кога Ал Џезира го објави интервјуто со Бин Ладен, милиони Арапи се собраа пред малите екрани за да слушнат што има да каже најбараниот терорист.
Голема гледаност, скандали, контроверзи – ова е концептот на Ал Џезира. Но, таа не само што сака да стигне до што поголем број гледачи, туку исто така сака да ги пренесе политичките ставови на Катар. Се разбира, во тој концепт се вклопува и интервјуто со Бин Ладен. Тој, претходно веќе зборуваше за некои телевизиски станици, но никогаш порано со некоја од арапските земји. Лути на тоа интервју беа особено земјите од Персискиот Залив, пред се Саудиска Арабија. Всушност, Бин Ладен во неколку наврати го критикуваше кралското семејство и се закани со терористички напади во земјата.
Саудиското кралско семејство не можеше да му го прости на Катар ова интервју. Дури и пред интервјуто, Саудиска Арабија се обиде да ја попречи работата на Ал Џезира,но по неговото објавување Саудијците одлучија дека треба да ја спречат телевизијата на секој можен начин.
Спорот меѓу Саудиска Арабија и Катар за Ал Џезира, кој кулминираше со најновите барање за затворање на станицата, не се резултат само на заканите со терористички напади од страна на Бин Ладен. Во принцип саудиските медиуми гаат патерналистички однос кон публиката, а Катар им дава на гледачите можност да оформат свое мислење. Од ова правило е ослободена само политиката на Катар. За него Ал Џезира не објавува критични прилози.
Но, во сите други тематски прилози Ал Џезира воспостави нови стандарди во арапскиот свет. Така, таа беше прв арапски медиум што емитуваше седница на израелскиот Кнесет, неговите новинарите по 11 септември 2001 година известуваа во живо од Авганистан, каде што се трагаше по Бин Ладен, опширно информираше за американскиот напад врз Ирак во 2003 година, но, исто така, редовно праќа новинари во појасот Газа, каде што повторно се во конфликт палестинскиот Хамас и Израел. Ал Џезира истовремено воведе сосема поинаква форма на политичко ток-шоу. Неговите новинари отворено ги прашуваат арапските политичари и најдиректно, што до сега беше непознато во арапските медиуми.
Но, тимот во Катар со отворена и плуралистичка програма следи и сопствени цели: на тој начин овој Емират сака да привлече внимание на себе, а во исто време да ја убеди публиката во арапскиот свет во своите позиции. Инаку, Катар е голема американска воздухопловна база и одамна е посветен на нормализирање на односите со Израел. Ниту едниот, ниту другиот потег не наидоа на одобрување во делови од арапскиот свет. Значи Катар и нуди на јавноста програма во согласност со нејзините вкусови и интереси, а во исто време ја оправдува својата политика.
Разликите помеѓу Катар и неговите соседи станаа очигледни за време на протестите за време на т.н.. Арапската пролет. Ал Џезира за нив известуваше во детали, а со тоа можеби ги охрабруваше. Во исто време, овие протести Саудиска Арабија и нејзините сојузници ги доживеаја како закана за нивниот политички систем. Сепак, програмскиот директор на Ал Џезира на англиски, ги негира обвиненијата за пристрасност.
“Ние немаме обврски кон ниту една група, идеологија или влада. Ние нудиме голем број на точки на гледање. Нашите новинарите ќе продолжат да го прават тоа, но ние се надеваме дека другите медиуми ќе го поддржат нашиот повик за одбрана на слободата на печатот“, изјави тој.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Свет
Нуклеарните преговори на САД со Иран без голем напредок
Разговорите меѓу САД и Иран во Женева завршија без голем напредок како конечен договор, потврди лице запознаено со состанокот, иако имаше некои индикации дека двете страни постигнале напредок, објави CNN.
Според медиумот, медијаторите се согласиле за понатамошни технички разговори меѓу двете земји следната недела.
Двете страни влегоа во денешните разговори очекувајќи детално да разговараат за нуклеарната програма на Иран, при што претставниците на претседателот Доналд Трамп поставија цврсти барања на Техеран да не му биде дозволено да збогатува нуклеарен материјал.
За време на паузата во разговорите, двете страни направија некои мали промени во своите почетни позиции, според друго лице запознаено со преговорите, сигнал дека преговорите се сериозни.
Се очекуваше Стив Виткоф и Џаред Кушнер да ги информираат Трамп и другите високи претставници на Белата куќа по завршувањето на разговорите, кои беа поделени на утрински и попладневни сесии.
Не е јасно кој од американската страна ќе присуствува на планираните технички разговори следната недела. Виткоф и Кушнер не вклучија технички експерти во неодамнешните рунди преговори.
Свет
Фајненшл тајмс: Менталната состојба на Трамп е ризик за целиот свет
Во колумна за Фајненшл тајмс, уредникот Едвард Лус пишува дека менталната состојба на американскиот претседател Доналд Трамп е глобален ризик.
Иако таканареченото правило на Голдвотер им советува на американските психијатри уште од 1970-тите години јавно да не го проценуваат менталното здравје на политичарите, Лус истакнува дека дури и без професионална дијагноза, на многумина им се чини дека односот на Трамп со реалноста станува сè понестабилен.
Неговите преостанати почитувани бранители тврдат дека Трамп само ги „трола“ своите противници и намерно ги провоцира либералите, но Лус оценува дека таквото објаснување звучи сè помалку убедливо. Особено е загрижувачки, пишува тој, што Трамп ја подготвува американската армија за можни конфликти на Блискиот Исток, а не е во можност јасно да ги дефинира целите. При проценката на геополитичките ризици, верува Лус, психолошката состојба на Трамп мора да се земе како сериозен фактор.
Самиот факт дека Трамп често кажува лаги не значи автоматски дека е ирационален. Сепак, проблемот се јавува ако тој почне да верува во сопствените лаги – а околината му помага во тоа. Многу странски лидери се обидуваат да го „управуваат“ со ласкање. Генералниот секретар на НАТО, Марк Руте, на пример, го опиша како „татко“ кој го штити семејството. Дури и ако не верува во тоа, целта, сугерира Лус, е да се поттикне егото на Трамп со цел да се омекнат неговите одлуки. Ризикот е дека таквото ласкање само ќе ја продлабочи неговата склоност кон фантазии.
Речиси и да нема луѓе во администрацијата кои отворено би му противречеле. Членовите на кабинетот се натпреваруваат во пофалби. Министерката за правда Пам Бонди го нарекува најголемиот претседател во историјата на САД. Министерот за трговија Хауард Латник зборува за „златното доба“ создадено од Трамп. Министерот за одбрана Пит Хегсет ја опиша една воена операција како „најмоќниот напад во светската историја“. Лус забележува дека во таква средина е тешко да се очекуваат реални проценки, особено кога станува збор за чувствителни прашања како Иран.
Лус ги смета повиците на либералите за активирање на 25-тиот амандман, со кој претседателот би можел да биде отстранет поради некомпетентност, за илузија, бидејќи таквата постапка би морала да ја иницира потпретседателот со поддршка на кабинетот – и тешко е да се замисли дека Џ.Д. Венс би му го свртел грбот на Трамп.
Сепак, Трамп се соочува со ограничувања. Врховниот суд неодамна ги поништи повеќето од неговите тарифи, предизвикувајќи го неговиот гнев, дури и кај судиите што самиот ги назначи. Отпор доаѓа и од Федералните резерви, каде што претседателот Џером Пауел ја брани независноста на централната банка. Инфлацијата расте, а монетарната политика останува надвор од целосна контрола на Трамп.
Јавното мислење не е ниту во негова корист, особено поради суровата имиграциска политика и активностите на федералната служба ICE, кои предизвикуваат отпор во граѓанското општество и во пониските судови.
Лус заклучува дека Трамп на крајот се повлекува кога ќе наиде на силен отпор. Но, тоа важи само ако ги разбира границите на моќта. Најголемата опасност, предупредува авторот, лежи во средина која му кажува што сака да чуе, наместо што треба да знае.
Свет
Хилари Клинтон: Не се сеќавам дека некогаш сум се сретнала со Епстин
Хилари Клинтон денес изјави пред конгресниот комитет дека не се сеќава дека некогаш се сретнала со покојниот сексуален престапник Џефри Епстин и дека нема информации да сподели за неговите криминални активности.
„Не се сеќавам дека некогаш сум се сретнала со господин Епстин. Никогаш не сум летала со неговиот авион, ниту сум ги посетила неговите острови, домови или канцеларии. Немам што да додадам на тоа“, рече 78-годишната Клинтон во изјава пред Комитетот за надзор на Претставничкиот дом. Таа и нејзиниот сопруг, поранешниот демократски претседател Бил Клинтон (79), првично одбија да сведочат пред комитетот, но попуштија кога пратениците поднесоа обвиненија за непочитување на судот, објави „ХИНА“.
Бил Клинтон треба да сведочи пред комитетот утре. Пред сослушувањето, претседателот на Комитетот за надзор Џејмс Комер од Кентаки, републиканец, негираше дека истрагата е партиски напад врз претседателскиот ривал на Трамп во 2016 година, истакнувајќи дека неколку демократи исто така инсистирале Клинтонови да сведочат.
Тој додаде дека комисијата ќе се обиде да дознае повеќе за каков било контакт што можеби го имала со Епстин, неговата вмешаност во хуманитарната работа на Клинтонови и каков било однос што можеби го имала со затворената соработничка на Епстин, Гислен Максвел.
Името и сликите на Бил Клинтон се појавуваат во документи поврзани со истрагите за Епстин. Сепак, самото споменување не значи ништо. Поранешниот претседател постојано негираше каква било незаконитост во врска со неговото познанство со Епстин, објави ДПА.
Со години, Епстин управуваше со синџир на злоупотреба во кој десетици млади жени и малолетници беа жртви. Финансиерот од Њујорк имаше одлични врски во американското високо општество. Почина во својата затворска ќелија во 2019 година, пред да биде осуден, пренесуваат агенциите.

