Постојат неколку потенцијални точки на кои би можела да избие третата светска војна, анализираат медиумите во светот.

Воени експерти за Newsweek ги идентификуваа главните нервни точки во светот и актерите кои би можеле да започнат и водат трета светска војна.

Европските нации во моментов најмногу се подготвуваат за потенцијален конфликт со Русија, кој може да биде тотална војна, пренесува Дневник.хр.

„Русија се подготвува за војна со Западот“, изјави Бруно Кал, шеф на германската Федерална разузнавачка служба на крајот на ноември.

Пензионираниот контраадмирал Марк Монтгомери и поранешниот вршител на должноста секретар за одбрана Џејмс Андерсон рекоа дека секоја голема војна речиси сигурно ќе резултира од тензиите меѓу петте главни играчи: Русија, Кина, Северна Кореја, Иран и САД.

Како тоа ќе се одвива зависи од голем број фактори, како на пример каде започнува конфликтот и кој е поттикот, што би го обликувало, како сите главни актери и сојузници реагираат на она што ќе биде искра на конфликтот.

Андерсон ги истакнува Балтикот или Полска како потенцијални точки на удар што Русија би можела да ги запали со НАТО, што всушност би било продолжување на војната во Украина, со која би станала вистинска глобална војна.

Блискиот исток е во хаос уште од 7 октомври 2023 година и израелската војна со Хамас и Хезболах, која пред некој ден предизвика пад на 50-годишниот режим на семејството Асад во Сирија. Но и покрај сето тоа, Андерсон смета дека Израел нема да преземе чекори кои би предизвикале поширок конфликт во тој регион.

Тој верува и во мудроста на раководството на Тајван, кое сигурно нема набрзина да прогласи независност, што би ја преминало црвената линија за Кина.

Монтгомери, од друга страна, ја гледа Русија како главна фигура која може да предизвика војна од пошироки размери, бидејќи таа е вклучена и во помали конфликти во Грузија и Србија.

„Путин ги поместува границите со Србија и Босанците и Република Српска, силно туркајќи го конфликтот таму. Тој, исто така, силно се сврте кон Грузија и ја натера грузиската владејачка партија сè повеќе да се откажува од идентитетот на ЕУ, до точка што минатата недела објавија дека повеќе нема да ја следат ЕУ уште четири години“, рече Монтгомери, според гореспоменатиот медиум.

Тој верува дека Путин многу помалку се плаши од преземање ризици, што ја зголемува „веројатноста за криза ако погрешно ги процени работите или ако луѓето претерано реагираат на него и тоа брзо ескалира, а тоа е веројатно областа број еден на ризик“.

Она за што се согласуваат сите соговорници е дека секој конфликт би довел до посилна соработка на оската на „злонамерните актери“, која ги опфаќа Русија, Кина, Северна Кореја и Иран.

Пекинг, Пјонгјанг и Техеран веќе ја покажаа својата соработка во поддршката на Русија во нејзината инвазија на Украина: Северна Кореја распореди трупи на првите линии на фронтот откако веќе ја снабдува Москва со муниција бидејќи нејзините резерви се намалуваат по две години интензивни борби. Иран ја снабдува Русија со беспилотни летала, а Кина купи руска енергија за да спречи колапс на нејзината економија поради западните санкции.

Русија и Кина се исто така членки на две трговски групи, економскиот блок БРИКС и Шангајската организација за соработка, која ги зголеми економските врски меѓу двете нации.

„Украина не се бори против една земја. Украина се бори против четири земји: тие се борат против ирански беспилотни летала секоја вечер. Тие се борат против севернокорејската артилерија. Има севернокорејски војници и тоа изгледа како најголема работа. И Иран и Северна Кореја обезбедуваат некои балистички проектили или делови од балистички ракети, а Кина целосно ја поддржува руската економија, така што руската економија сè уште живее додека вади природни ресурси, нафта и природен гас и троши 40 отсто од државните средства на Министерството за одбрана“, рече Монтгомери.

Покрај овие главни играчи, и двајцата експерти ја истакнаа важноста на НАТО и Квадрилатералниот безбедносен дијалог (Quad), кој се состои од Австралија, Индија, Јапонија и САД.

„Поточно, би ги вклучил големите играчи: Германија, Франција, Обединетото Кралство, Италија, Полска и, во зависност од тоа каде ќе се случи нападот, веројатно Балтикот исто така ќе биде најтешко вклучен“, рече Андерсон.

„Во однос на вмешаноста во Индо-Пацификот за сценарија со Тајван, Јапонија речиси сигурно ќе биде вклучена до одреден степен бидејќи САД имаат толку многу бази таму. Австралија сигнализираше дека веројатно ќе ги поддржи САД доколку Кина го нападне Тајван“.

„Може да се замисли земји како Индонезија и Малезија да се вклучат со оглед на нивната географска локација. Филипините исто така би можеле да бидат привлечени во одреден капацитет ако Кинезите го таргетираат нашиот сојузник од договорот. Во севернокорејското сценарио, може да има ескалација во Јапонија бидејќи Пјонгјанг може да ги нападне американските бази таму“, рече Андерсон, истакнувајќи дека САД имаат 28.000 војници на Корејскиот полуостров.