Русија и САД ги разменија шпионите од двете страни, што за аналитиачрите на институтот СТРАТФОР отвора други прашања

Гласините за размената започнаа кога адвокатите на затворените во Русија ја навестија таа можност. Адвокатот и семејството на Игор Сутјагин, руски истражувач за разоружување обвинет за шпионирање во 2004 година, на 7 јули почнаа да најавуваат дека е нареден некаков вид на размена и дека Игор бил префрлен во Виена. Анонимни извори во медиумите почнаа да шпекулираат дека уште тројца Руси, кој се затворени во Русија поради шпионирање, биле земени предвид за размената: Сергеј Скрипал, поранешен полковник во рускиот Директорат за воено разузнавање, Александар Сипачев, поранешен полковник во руската служба за странско разузнавање (СВР) и Александар Запорожски, уште еден поранешен полковник на СВР. Сите се обвинети за шпионирање во корист на ЦИА.Ништо од ова не беше потврдено ниту од Вашингтон, ниту од Москва и отпрвин се чинеше дека сета работа е само претерување од страна на адвокатите на затворениците. Сепак, Сутјагин наводно бил префрлен во Виена, а американските судови набрзина ги префрлија десетте осомничени руски агенти во суд во Њујорк за да се појават првичното сослушување. Медиумите го цитираат адвокатот на осомничената руска шпионка Ана Чапман, кој изјавил дека Ана ќе се изјасни како виновна и веднаш ќе биде депортирана, под претпоставка во замена за оние кои  се затворени во Русија. Непосредно пред почетокот на сослушувањето, еден од обвинителите ги потврди шпекулациите дека сите десетмина ќе се изјаснат како виновни. Се навестува дека многу повеќе наводни шпиони ќе бидат вклучен во размената, но останува нејасно кој ќе биде испратен во Русија и како. Деветмина од  осомничените (сите освен Вики Пелаез) се родени во Русија и повеќето од нив имаат деца во САД.Размената на шпиони помеѓу Русија и САД не е ништо ново. Можеби најпрочуена размена беше онаа на полковникот во руското разузнавање, Рудолф Абел (вистинското име му беше Вилијам Фишер), за пилотот на американското шпионско летало „У-2“, Гери Пуерс во 1962 година. Последната позната размена се случи во 1986 година, кога американскиот новинар и обвинети шпион Николас Данилоф беше заменет за рускиот дипломат и обвинет шпион Генадиј Захаров.Ова, исто така, ќе биде прва јавна размена по речиси 25 години, но и најбрзата: осомничените Руси во притвор се наоѓаат само 11 дена. Овие размени обично се случуваат откако и двете страни повеќе немаат разузнавачка корист од оние кои ги држат во заробеништво. Обвинетите американски агенти се во затвор повеќе од пет години или повеќе и најверојатно биле темелно испрашани, за да можат Русите темелно да ја сфатат нивната разузнавачка вредност за САД, како и нивните тактики и професионална вокација. Многу е тешко Американците да го спровеле сето ова со десетмината уапсени за толку кратко време.Најпопуларната теорија за брзината на оваа размена е дека со тоа се прави обид да се одржат затоплените односи помеѓу двете земји, пред се бидејќи Русија сега се потпира на американската помош при нејзиниот обид за модернизација на економијата. Не претставува изненадување ниту за една од владите (иако Русите беа изненадени од апсењата) тоа што и шпионите во Русија и оние во Америка се свесни за ризикот од тоа да бидат фатени. Ако се земе предвид дека Белата куќа не крена голема врева околу случајов, а апсењата му годат на гордиот руски народ, тогаш навистина не постои дипломатско оправдување за ургентноста.Разузнавачките операции се одвиваат независно од односите помеѓу државите. Вистинското прашање е што се случува зад сцената при ваквите разузнавачки и контраразузнавачки операции. Многумина од осомничените Руси не биле дел од ист  окружок, како што известуваат медиумите, па така апсењето на неколкумина од нив со цел да бидат вратени во Русија не значи дека требало сите да бидат уапсени. Сепак, апсењата од висок профил честопати ги плашат другите шпиони и потенцијално водат кој избрзани акции или комуникација со нивните претпоставени.Ако руските агенти бргу бидат ослободени, тогаш целата акција најверојатно била тресење на дрвото за да испадне нешто друго. Тоа би можело да биде се, од откривање на други разузнавачки операции во САД, до спречување разузнавачките информации собрани од Русите да бидат испратени во Москва., одговор на некој шпионски настан во Русија (како на пример затскриено апсење на некој американски шпион), или здобивање со предност при некоја друга истрага.Ослободувањето на некој од десетте Руси ќе значи дека ФБИ ги собрал сите разузнавачки информации за кои мисли дека му се потребни или може да ги добие, затоа што има поврзани случаи кои тие се уште не сакаат да бидат откриени преку јавното судско сослушување