Триесетгодишниот битолчанец Сашо Ралевски, професионален војник под договор во АРМ, неможејќи да ги оствари своите права од Договорот за работа, поднесе три тужби пред Основниот суд во Битола против Министерството за одбрана на РМ.

ПРОФЕСИОНАЛЕН ВОЈНИК ПОД ДОГОВОР ВО АРМ ГО ТУЖИ МИНИСТЕРСТВОТО ЗА ОДБРАНА

Триесетгодишниот битолчанец Сашо Ралевски, професионален војник под договор во АРМ, неможејќи да ги оствари своите права од Договорот за работа, поднесе три тужби пред Основниот суд во Битола против Министерството за одбрана на РМ. Тој тужи за неисплатени плати и придонеси за 10 месеци, за неиспластување надомест на штета од повреда на работно место и против решението за престанок на работниот однос. Тој никогаш нема да го заборави и малтретирањето од претпоставените во караулата ,,Свети Наум’’.

“Ни наредуваа да ги гушкаме и да ги бацуваме граничните камења, а водникот Игор ни нареди да рикаме како лавови. И на караулата ,,Три шилци’’ доживеавме малтретирања. Моравме да пешачиме по 6-7 километри, оти не сакаа да ни дозволат да користиме возило”. – вели Ралевски.

,,На работа во АРМ бев примен на 23. април 2003 година, како поранешен припадник на единицата за брзи интервенции “Лавови” и до пред една недела, како професионален војник под договор, извршував задачи во единицата ,,Леопарди’’ во Охрид. Од декември 2004 година, заклучно со септември 2005 година, намам добиено ниту плата, ниту хранарина и патни трошоци, ниту пак ми биле исплатувани придонесите од вработувањето’’- вели Ралевски.

,, На 26.јуни 2003 година, при извршувањето на службени задачи, доживеав несреќа во која тешко бев повреден. Во костозглобната болница ,,Свети Еразмо’’ во Охрид ми беше констатирана тешка повреда на Ахиловата тетива и ногата ми беше ставена во гипсена чизма. Лекарите ми одредија боледување. Но моите претпоставените старешини не го прифатија боледувањето и не сакаа ниту да ми ја признаат повредата како повреда на работно место’’ – раскажува Ралевски.

,, На 28.март, годинава добив решение за престанок на работниот однос, со образложение дека не сум задоволувал за најмалку еден критериум при оценувањето. Против решението поднесов жалба до второстепената комисија при Владата на РМ. По неполни 5 месеци од донесувањето на решението за престанок на работниот однос, на 16. август Министерството за одбрана со мене склучи Анекс-договор за правата и обврските, потпишано лично од генерал-мајорот Мирослав Стојановски, а 5-ти септември добив решение со кое мојата жалба против решението за престанок на работниот однос се одбива како неоснована од страна на второстепената владина комисија’’ – вели Ралевски.

,, До пред една недела, секојдневно од Битола патував на работа во Охрид, иако не добивав пари ниту за патните трошоци. Но, бев упорен, како што бев упорен и во одбраната на Македонија уште од самиот почеток на воениот конфликт од 2001 година. Како доброволец, на 17 март 2001 година се пријавив во битолската касарна, од каде бев распореден во касарната во Кичево, а потоа на караулата ,,Попова шапка’’, како патрола во воената гранична полиција’’ – раскажува Ралевски. ” Прво бев во единицата ,,Црвени беретки’’, која подоцна се преименува во единица за брзи интервенции ,,Лавови’’ и во неа останав се до нејзиното расформирање. На обуката, што ја изведуваа ,,Волците’’ и ,,Тигрите’’ постигнав највисоки резултати и бев распореден на терените: Приљубиште, Јегуновце, Жилче и Ратае’’ – вели Ралевски.

,, По завршувањето на воениот конфликт како професионален војник под договор бев распореден на караулата ,,Свети Наум’’ од каде што по извесно време бев прекомандуван на караулата ,,Три шилци’’ во обезбедувањето на државната граница. Боледувањето не ми го признаваа, а од годишниот одмор едвај успеав да искористам само половина’’ – вели Ралевски и додава дека правдата ќе ја бара и пред меѓународните институции.