Регион
Ранетата наставничка раскажа сè што се случувало на денот на масакрот во Србија: „Се плашам и кога гледам оружје на филм“
Во Вишиот суд во Белград денеска почна судењето на Владимир и Милјана Кецмановиќ, родителите на момчето што пукаше во училиштето „Владислав Рибникар“, по тужба на наставничката по историја Татјана Стевановиќ. Во јуни претходно се одржа прелиминарно рочиште. Стевановиќ на денешното рочиште раскажа како за многумина изгледал кобниот 3 мај.
Иако на прелиминарното рочиште рече дека Стевановиќ побарала изземање на јавноста, адвокатот Стефан Радивојевиќ денеска изјави дека остава на судот да оцени дали е неопходно изземањето на јавноста, а одлуката на судот беше расправата да биде отворена.
Стевановиќ рече дека 3 мај почнал како и секој друг ден, дека повеќето од децата дошле на училиште на фотографирање, „дури и оние што одамна не доаѓале“. Таа го почнувала својот час по историја кога слушнала звук на пукање во училиште.
„Мислев дека непослушните осмоодделенци фрлаат петарди. Втората мисла ми беше дека Драган (убиениот чувар) е тука, дека ќе го реши проблемот. Тој звук продолжи да се слуша. Беше морничаво. Во еден момент сите бевме замрзнати, како хипнотизирани. Ништо не се слушна, а потоа одекна вресок во ходникот“, рече таа.
Токму кога помислила дека звукот што го слушнала можеби и не се петарди, вратата наеднаш се отворила. Немала време ниту да се сврти, била погодена во стомакот и паднала.
„Слушнав пукање во училницата, но бев на подот. Се онесвестив. Кога се разбудив, рацете ми беа крвави. До мене лежеше едно момче, беше бледо, неподвижно. Едно дете дојде кај мене да се скрие, го прегрнав. Настана тишина, а потоа дојде наставникот по географија, праша што се случило, а едното дете одговори дека пукал К. К.“
Таа истакна дека не можела да разбере оти сево ова е возможно. Се чинело дека сè траеше многу долго, а подоцна слушнала дека во прашање биле само две минути. Полицијата пристигнала во училницата, го почувствувале нејзиниот пулс. Тогаш, како што рече, сфатила дека не е добро, пренесе „Телеграф“.
Како што опишала, еден куршум ја погодил во стомакот од левата страна, пропуштил само еден милиметар за да ја погоди стомачната артерија.
„Левата нога не ми фукнционира, нервот беше оштетен. Лекарите го извадиле куршумот, но не знаеле дали веднаш да ми го оперираат колкот. Сега е добро, но рекоа дека колкот побргу ќе се влоши. Имав прострелни рани на двете раце. Имам плочка во десната подлактница, лекарите рекоа дека коската е како каша. Нервите на левата рака ми се скинати, не ја чувствувам раката“, изјави Стевановиќ.
Наставничката по историја изјавила дека поминала осум месеци во болница, а шест месеци била неподвижна. Таа истакна и дека поради оштетување на нервите, не може да ја почувствува левата нога под коленото.
„Имаше пет проценти шанси нервот да се врати во функција. Имав среќа што успеа благодарение на терапијата, семејството и мојата желба да закрепнам. Еден-два месеца бев без функцијата на рацете“, додаде таа.
Стевановиќ изјави дека на почетокот не чувствувала страв бидејќи не разбрала што се случило. Кога била погодена, изгубила воздух и паднала, била во шок, не можела да разбере што се случило. Стравот се развил подоцна.
„Во болницата не сакаа да ми кажат сè. Знаев дека Драган е убиен, а потоа полека ми ги кажуваа имињата на децата едно по едно. Морав да направам уште една операција. Тогаш почувствував страв. Сè може да се смени преку ноќ“, изјави наставничката по историја.
Има лузни на рацете, на градите и на стомакот. Таа е несигурна во чекорот бидејќи не ја чувствува левата нога.
„Секој ден чувствувам страв. Се повлекувам ако има огномет, во ненадејни ситуации, кога гледам оружје на филм. Се вознемирувам“, додаде таа.
Истакнала и дека К. К. бил примерно дете и добар ученик и дека немала потреба да им се јавува на родителите, кои не ги ни познавала.
Правниот застапник на брачната двојка Кецмановиќ, Марина Ивеља, предложи прекинување на граѓанската постапка затоа што, меѓу другото, Кецмановиќ се тужени за запуштање и запоставување дете, што довело до смртен исход, а таа истакна дека обвинението е поведено за ова конкретно кривично дело во кривичната постапка и побара да се чека исходот од кривичната постапка.
Адвокатот на оштетената посочи дека граѓанско-правната одговорност е многу поширока од кривично-правната одговорност и се спротивстави на предлогот на Ивеља. Судот го одби предлогот за запирање на постапката.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Регион
(Видео) Рама се пошегува за Црна Гора: „Подгорица може да стане новиот Брисел“
Албанскиот премиер Еди Рама учествуваше на панелот на Самитот „Недела на одржлив развој“ во Абу Даби, каде што, во својот препознатлив хумористичен и ироничен стил, даде низа коментари што го привлекоа вниманието на јавноста, анализираат медиумите во регионот.
Зборувајќи за амбицијата на Албанија да обезбеди енергетски суверенитет до 2028 година, Рама во еден момент му се обрати на модераторот на панелот, алудирајќи на Грција и нејзиниот однос со културното и филозофското наследство. Тој на шега рече дека „Грците често ги потценуваат другите нации, сметајќи дека имаат монопол врз филозофијата и дека се единствените наследници на Платон и Аристотел“, нагласувајќи дека, според него, тоа не е вистина.
Sarcasm of P.M Edi Rama has no end!!!
“Montenegro is the greatest and biggest country in the region. They gave 50 million citizens. We are small, but Montenegro is the one." pic.twitter.com/89zifCh2ih— Sami Flamuri🇦🇺🇦🇱 (@SamiFlamuri) January 15, 2026
Потоа, Рама се осврна и на Црна Гора. Тој истакна дека не сака да „го губи времето на Црна Гора“, но со иронични пофалби рече дека таа е „најголемата земја во регионот“ со „50 милиони жители“, додека Албанија, додаде тој, е мала земја.
Во овој дух, Рама рече дека, доколку Европската Унија остане далеку и не успее во процесот на проширување, „новиот Брисел“ може да стане Подгорица. Според него, во тој случај, Подгорица би била главен град за 500 милиони луѓе, а Црна Гора би била во самиот центар на Европа.
Албанскиот премиер користел сличен тон и претходно, за време на јавни настапи и меѓународни собири, кога зборувал за Црна Гора и регионот. Неговите коментари често се проткаени со хумор, сатирични споредби и политичка порака, особено кога зборува за застојот во европската интеграција на Западен Балкан, според написите.
Како што претходно истакнаа учесниците на ваквите состаноци, изјавите на Рама не треба да се сфаќаат буквално, туку како дел од неговиот препознатлив начин на комуникација, со кој тој го привлекува вниманието кон сериозни политички теми и проблеми во регионот преку шеги и метафори.
Регион
Три земји сè уште ја немаат признаено Хрватска
Претседателот на хрватскиот Сабор, Гордан Јандроковиќ, изјави дека одбележувањето на Денот на меѓународно признавање на Хрватска и Денот на мирна реинтеграција на хрватскиот Дунавски регион на 15 јануари не е само сеќавање на минатото, туку и потсетник за одговорноста што ја имаме за сопствената иднина, слободата и демократијата.
„Особено е важно да се истакне ова во овие моменти на создавање нови геополитички односи“, рече Гордан Јандроковиќ, потсетувајќи дека на овој ден во 1992 година, сите 12 членки на тогашната Европска заедница ја признаа Република Хрватска како суверена и независна држава.
„Оваа јасна политичка порака го отвори патот за Хрватска да добие други важни признанија“, нагласи тој, обраќајќи се пред пратениците.
Тој, исто така, потсети на зборовите што ги изговори првиот хрватски претседател, д-р Фрањо Туѓман, во неговото обраќање до нацијата таа јануарска вечер во 1992 година. „Денес – 15 јануари 1992 година – ќе биде врежан со златни букви во целата четиринаесетвековна историја на хрватскиот народ на ова подрачје, свето за нас, помеѓу Мура, Драва, Дунав и Јадранот.“
„И нема сомнение дека ќе биде така“, рече Јандроковиќ, нагласувајќи дека ова меѓународно признание беше круна и кулминација на сите историски моменти, но и на храбрите, визионерски одлуки на тогашното државно раководство.
Три земји сè уште не ја признале Хрватска
Јандроковиќ, исто така, потсети дека пред 15 јануари 1992 година, Хрватска беше признаена од некои земји кои дури и самите не беа меѓународно признати: Словенија, Литванија, Латвија и Украина.
„Вреди да се потсетиме на ова особено, како и на фактот дека првата меѓународно призната земја што ја призна Хрватска беше Исланд, на 19 декември 1991 година“, истакна тој.
Три земји сè уште официјално не ја признале Хрватска, ниту пак воспоставиле дипломатски односи со Хрватска. Тоа се Бутан, Нигер и Тонга, објави Индекс.хр.
фото/Depositphotos
Регион
(Видео) Тешка несреќа во Словенија: Експлодираше цистерна, автопатот е затворен
Поради сериозна сообраќајна несреќа, Штаерскиот автопат во Словенија е затворен за сообраќај во двата правци во делот помеѓу Словенске Коњице и Словенска Бистрица југ.
Според неофицијални информации, во несреќата во која учествувале повеќе возила, експлодирала цистерна, објавува N1 Словенија.
Се наведува дека детонацијата наводно се слушнала во поголемиот дел од Словенска Бистрица. Се очекуваат официјални изјави од полицијата и пожарникарите.
Словенечкиот информативен центар за сообраќај им советува на возачите на патнички возила да се пренасочат кон регионалните патишта.

