Поради кризата во Сирија повеќе од половината асирско-христијански семејства, во прв ред од североисточната покраина ал-Хасака, односно 15 илјади семејства не можат да ја напуштат земјата кои сé уште се во зоните на конфликтот, вели игуменот на Асирската црква  во Либан, епископ Јатрун Кулијано.

Минатата седмица џихадистите на терористичката група Исламска држава го освоија градот Шададе и во заложништво земаа околу 230 асирски христијани, кои живееле во градот. Слична ситуација се одиграла и кон крајот на февруари во провинцијата ал-Хасада, каде што џихадистите заземаа 33 христијански села и во заложништво одвеле околу 300 луѓе. За судбината на заложниците до денес ништо не се знае.

„Во Сирија пред почетокот на кризата во областа на реката Хабур, во покраината ал-Хасака, живееја повеќе од 30.000 асирски семејства. Многумина побегнаа во Европа, САД, Канада и Австралија. Според моите лични извори, во Сирија останеле околу 15.000 семејства. Тие, секако, не живеат во селата заземени од бунтовниците, и успеале привремено да се преселат во околните градови Хасака, Камишли и Тел-Тамр, каде што секогаш е помирно“, вели епископот Кулијано во репортажата за агенцијата РИА.

Додава дека асирската дијаспора можела да прими најмногу 1.500 семејства, и покрај нејзината малубројност од околу 3.500 семејства. Повеќе од 550 христијански бегалци се засолниле во соседен Либан од март годинава, вели.

„Нашата мала либанска дијаспора не е помогната од меѓународните организации. Треба да ги примаме нашите луѓе и да ги сместуваме во нашите домови, да собираме средства за лекови и за образование на децата. Многу се надеваме дека земјите како Русија и САД ќе ги слушнат нашите апели за помош и ќе им помогнат на христијанските браќа на Блискиот исток“, истакнува епископот.

Истакнува дека христијаните кои се побегнати во моментов од Сирија би сакале да се вратат на своите огништа. Меѓутоа, за да се случи тоа неопходно е да се осигури нивната безбедност, што, според епископот, зависи од „силните држави, кои на еден или на друг начини влијаат врз кризата во Сирија“.

Од мај годинава Либан го забрани влегувањето на негова територија на бегалците од Сирија, бидејќи таму веќе има 1,5 до 2 милиона сириски бегалци, што претставува голем товар за економијата на земјата која има население од 4 милиони жители. Меѓутоа, според договорот меѓу Асирската црква и либанската влада, сириските монотеистички верници чија дијаспора е најмалата заедница во Либан, можат да ја минат границата доколку имаат крштеница, при што за нивниот престој во земјата целосно одговара патријаршијата на асирската црква во Либан.

Претставниците на асирската заедница, кои живеат на териториите на Ирак, Сирија и Либан, се сметаат за потомци на најстарите држави како Асирија и го говорат новоарамејскиот јазик како продолжение на староарамејскиот на кој говорел Исус Христос. Последниот масовен погром и егзодус на асирската заедница во поново време се одиграл во 1933 година во Ирак, кога своите живеалишта ги напуштиле илјадници христијани преселувајќи се во соседна Сирија, но и подалеку како во Европа и во Америка. Најголема дијаспора на Асирците во моментов се наоѓа во САД, во сојузната дражва Мичиген./крај/мф/сн

Извор: РИА Новости