Синот на еден од најпознатите криминалци на сите времиња Пабло Ескобар објави книга за својот татко, во којашто тврди дека колумбискиот наркобарон извршил самоубиство, наспроти официјалната верзија дека наркобаронот е убиен на 2-ри декември 1993 година во операција на елитните единици на колумбиската полиција поддржана од американските служби, што воедно претставуваше и крај на постоењето на картелот од Меделин.

Во 80-те години од минатиот век, шефот на картелот Меделин, Пабло Ескобар, беше на врвот на листата на најбараните трговци со дроги во САД и се сметаше за еден од најбогатите луѓе на светот. Американскиот служби, каде што Ескобар пласираше тони кокаин, долго време беа во потрага по него. Неговото богатство се проценуваше на околу три милијарди долари во 1993 година, кога беше убиен на 43-годишна возраст, при обид да избегне апсење, според официјалната верзија.Според неговиот син Хуан Пабло Ескобар, татко му си го одзел животот наоѓајќи се во безизлезна ситуација на покривот од една куќа. Хуан Пабло, тврди дека официјалната верзија за смртта на неговиот татко не е точна. Според него, Ескобар не бил убиен, туку се самоубил, бидејќи се нашол опколен и притоа авторот на книгата тврди дека воопшто не се обидува да го оправда во ништо неговиот татко. „Книгава нема цел да претставува реванширање, нам ни е важно да ја раскажеме приказната во целата нејзина димензија, за да се разбере како јас како син можев да ги отстранам емоциите за да опишам каков беше мојот татко“, вели Хуан Пабло, кој според телeвизијата Telesur го опишува татко си како „дилер на дрога, терорист и убиец“.Опишувајќи ја криминалната природа на Ескобар во книгата авторот се сеќава и дека „… Татко ми дојде на чело на картелот од Меделин, , источна Колумбија, каде е роден и израснат во тоа милје, неговите пријатели беа најлошите гангстери и криминалци, во историјата на земјата“.Според него, Ескобар ги превезувал наркотиците во САД, во Мајами, без никаков страв или криење, и тоа му го овозможувале корумпирани агенти од Дирекцијата за борба со наркотиците (DEA) на САД. Според независни експерти, вкупно на душа на Ескобар паѓаат меѓу пет и десет илјади загубени човечки животи. Нему му се припишува и ликвидацијата на тогашниот министер за правда на Колубија, кандидат за претседател на државата, како и експлозијата во авионот на компанијата „Avianca“. Истовремено Ескопар бил и екстравагантен криминалец. На пример, со парите заработени од криумчирањето на дрогите во Меделин биле направени многу фудбалски игралишта за деца, како и цел кварт за сиромашните семејства.Неодамна сестрата на Пабло Ескобар побара прошка од семејствата и жртвите од криминалните активности на нејзиниот брат. Колумбиските власти во меѓувреме одбија да регистрираат трговска марка „Пабло Емилио Ескобар Гавирија“, на еден од роднините на поранешниот шеф на картелот Меделин. Одбивањето за регистрацијата е образложено со нанесување штета на јавниот морал и ред. Забележително е што ниту вдовицата, ниту децата на наркобаронот сега не го носат неговото презиме, откако се преселија во Аргентина кон крајот на 1990-те, тие ги сменија своите имиња. Така авторот на книгата со наслов „Пабло Ескобар – Мојот Тако“ последните дваесет години живееше под псевдонимот Хуан Себастијан Марокин. Во книгата се сеќава оти во детството наместо играчки, како сите деца од своите родители, на подарок добивал мотоцикли на акумулатори, зоолошка градина со жирафи, зебри, нилски коњи…., раскошни дворци, но истакнува дека од сето тоа „не останало ништо, сѐ е уништено“. Според него, „тргувањето со наркотици никогаш не е добра зделка, бидејќи тоа лишува од сѐ, од емоциите, слободата и животот“ и верува дека читателите ќе сфатат зошто Пабло Ескобар никогаш не запирал и си ја потпишал пресудата./крај/мф/сн

Извор: Макфакс