Регион
Мајка на убиено девојче во „Рибникар“ со емотивно писмо до родителите на Коста
Нина Боровиќ Кобиљски, мајката на Е.К., девојчето убиено во масакрот на 3-ти мај во ОУ „Владислав Рибникар“, со потресни зборови им се обрати на родителите на момчето кое ја уби нивната ќерка и уште осум соученици, како и чуварот на училиштето.
Во писмото насловено „До родителите на едно нелекувано момче“, таа изнесува низа досега непознати детали за животите на децата од одделението VII2 пред масакрот.
„Порака до родителите на нелекуваното момче: Ако некогаш дојдете да не’ барате и сакате да ни кажете ‘Простeте ни, не знаевме подобро и многу ни е жал’.
Знаете, ние повеќе не веруваме во световна правда… Но, се трудиме да продолжиме да веруваме во хуманоста и вистината…
Верувам дека добро ви е познато дека нашиот клас VII2 беше исклучителен клас, не затоа што беше составен од одлични ученици, туку затоа што беа добри деца и добри пријатели еден на друг. Насмеани одеа на училиште и се враќаа задоволни.
Се сеќавате дека нашите деца отидоа заедно во јазичен камп во Франција… па добивме видеа од нив како пеат покрај каминот, си играат на тематски ноќи и одат на екскурзии… знаете дека сите играа карти и се смееја заедно во собите доцна во ноќта.
Како да не знаете, кога со благодарност му се јавивте на класниот раководител и му се заблагодаривте што вашиот син беше толку добро примен од неговите пријатели во новиот клас во кој избравте да го префрлите.
Дали знаевте дека на тоа дете му треба помош?
Им беше убаво, но истовремено им беше чудно зошто едно дете 7 дена спие свиткано во фотелја наместо во кревет, иако на располагање има цела двокреветна соба?!
Дали знаете дека на тоа дете му била потребна помош од вас како родители и стручните лица?
Трагедијата што ни се случи е толку страшна, болна и незамислива што секојдневно се мачиме да дишеме.
Мислите кои ќе не прогонуваат до крајот на животот се: Зошто не му помогнавте?! Зошто го трениравте на стрелиште и со него развивате и негувате такви страшни вештини за стрелање и убивање, додека ние ги носевме нашите деца на часови по уметност и спорт?!
Ако не сте биле свесни за вашата улога во невидената трагедија од 3 мај 2023 година, тогаш треба да се разбудите и да сфатите дека за жал овде имаме работа со трагедија од светски размери. Јасно ни е дека јавното мислење бара некаква смисла – причина со цел на некој начин да се објасни овој вид на криминал и да разбере како се случило?
Да разјасниме, врсничкото насилство е суштинска тема на денешното време, на кое мора да и се посвети најголемо внимание и грижа за да се запре.
Но, тоа не се случи во оваа трагедија и не треба повторно да се залажувате и да се криете зад невистините.
Жал ми е, тоа се случи на најпогубниот можен начин, но од вашето дете до нашите деца.
Дали сте свесни дека преживеаните и ранетите добиваат закани по живот од целиот свет затоа што „некој ќе го заврши започнатото“, во болното убедување на правдата за „злоупотребеното“ момче.
Добро знаете дека децата од VII2 наивно го прифатија, му пружија рака за пријателство и тоа беше се’ што можеа нивните златни срца… се’ останато беше до вас кои сте одговорни за него и стручните служби кои мораа да одржуваат објективност тогаш кога ќе се појави родителска слабост.
Знаете, 21 век е за жал бесрамен век…во овој век не треба да се срами да се бара сета стручна помош која е достапна денес.
Кога повторно ќе ве прашаат, размислете дали ќе повторите: „Јас не сум виновен“ или барем кажете: згрешивме, не знаевме подобро…
Можеби тогаш не знаевте, но сега болната вистина е зад сите нас и треба да можете подобро… дури и да речете: „Извинeте, многу ни е жал, вашите деца не се виновни за било што!”
Ова не е само лична трагедија, туку колективна трагедија на едно општество затоа што умреа исклучителни деца кои беа на вистинскиот пат да станат големи луѓе и кои со своите несудени семејства требаше да бидат залог за ова општество.
Сè уште се молиме за спасение на вашите души, но без исповед, нема покајание“, се наведува во пораката на мајката пренесе „Блиц“.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Регион
Црна Гора го затвори 13-то поглавје од преговорите со ЕУ
Црна Гора го затвори преговарачкото поглавје 32 – Финансиски надзор вчера, на Меѓувладината конференција меѓу Црна Гора и Европската Унија во Брисел. Ова значи дека Црна Гора го затвори 13-то од 33-те преговарачки поглавја во преговорите со Европската Унија.
Европската комесарка за проширување Марта Кос потсети дека Црна Гора затворила пет преговарачки поглавја во декември 2025 година и дека оваа серија продолжила и оваа година. Таа, исто така, истакна дека Црна Гора слави 20 години од враќањето на независноста, па затоа 2026 година нема да биде обележана само со прославата на таа годишнина, туку и со посветена работа.
Montenegro has closed another negotiating chapter.
That makes 13 in total. More than a third.
It shows Montenegro’s strong progress in the accession talks.
Now it’s crucial to keep the momentum and step up reforms. Above all on the rule of law. pic.twitter.com/HuR5R3DjBa
— Marta Kos (@MartaKosEU) January 26, 2026
„Ова е добар почеток на годината и Црна Гора е на добар пат да ги затвори сите преостанати поглавја до крајот на 2026 година“, рече Кос.
Црногорскиот премиер Милојко Спајиќ изјави дека брзината со која Црна Гора ги затвора поглавјата од преговорите е доказ дека процесот на проширување е сè уште жив. Спајиќ, исто така, верува дека Црна Гора може да ги затвори сите поглавја од преговорите до крајот на оваа година.
One step closer to the 🇪🇺 membership!
🇨🇿 congratulates Montenegro 🇲🇪 on provisionally closing Chapter 32 – Financial control – at today’s IGC in Brussels.
🇨🇿 encourages 🇲🇪 to continue its current reform dynamics and supports 🇲🇪’s ambition to conclude accession negotiations… pic.twitter.com/UMf1yCJNwn
— Czech Permanent Representation to the EU (@CZtoEU_Brussels) January 26, 2026
„Оваа Меѓувладина конференција е доказ дека нема кратенки на европскиот пат“, нагласи тој. Тој, исто така, рече дека Европската Унија, во време на неизвесност, е столб на мирот, демократијата и владеењето на правото.
„Нема поголем идеал од обединета Европа. Црна Гора со сигурност се движи кон оваа цел“, додаде Спајиќ.
Поглавје 32 – Финансиски надзор се однесува на усвојување на меѓународно прифатени стандарди во областите на јавна внатрешна финансиска контрола, надворешна ревизија и најдобри практики на Европската Унија и нивна примена во целиот јавен сектор, како и на дисциплина и транспарентност во користењето на националните и средствата на Европската Унија.
Регион
(Видео) „Европа мисли дека Америка ќе и се врати, нема, некој мора да им објасни“: Вучиќ за актуелните случувања во светот
Претседателот на Србија, Александар Вучиќ, зборуваше за актуелните настани во светот.
– Кога имав 16, 17 години, девојка ми ме напушти, и не можев да се свестам една година, си помислував што ќе ми се случи. Па, исто е и со Европа, таа мисли дека Америка ќе ѝ се врати, дека оваа љубов е вечна. Не е“ – рече Вучиќ во видео објавено на Инстаграм и додаде:
„Тие никогаш нема да се вратат, само некој треба да им објасни и да им каже“, пренесуваат медиумите во соседството.
Регион
Шведска го депортира 4-годишниот Раиф во Босна и Херцеговина, родителите се очајни
Шведските миграциски власти го депортираа четиригодишниот Раиф Терзиќ, момче со посебни потреби, родено во Малме, во Босна и Херцеговина. Неговите родители и другите деца имаат шведско државјанство или дозвола за постојан престој во Шведска, а Раиф е жртва на бирократска бездушност, објави Индекс.хр
По неговото раѓање во 2021 година, Раиф не добил автоматски шведско државјанство бидејќи во тоа време ниту неговиот татко Харис Терзиќ ниту неговата мајка Никол Ериксон, која пристигнала во Шведска како тинејџер од Германија и е по потекло од Косово, го немале. Но, Харис добил шведско државјанство неколку месеци подоцна, а неговата мајка веќе имала дозвола за постојан престој.
Во меѓувреме, родителите двапати поднеле барање за државјанство за Раиф, но Шведскиот одбор за миграција ги одбил и двата пати. Нивното барање за постојан престој на Раиф во Шведска било, исто така, одбиено.
Одборот за миграција проценил дека Раиф прво треба да поднесе барање за државјанство на Босна и Херцеговина, во согласност со државјанството на неговиот татко во времето на неговото раѓање. Врз основа на ова, тој можел да поднесе барање за дозвола за престој или државјанство во Шведска.
Во ноември минатата година, Харис бил повикан на состанок во Одборот за миграција, каде што му било кажано дека Раиф ќе биде депортиран во Босна и Херцеговина, земја со која дотогаш немал никакви врски. Статусот на другите членови на семејството не бил спорен и Раиф, во согласност со бирократскиот пристап кон случајот, требало сам да ја напушти Шведска.
Раиф тогаш во Шведска останал без детски додаток, без здравствена заштита и право на рехабилитација поради нарушувања на аутистичниот спектар, како и без право на градинка. Имено, Раиф има само четири години, не зборува, не е независен во ништо и сè уште користи пелени.
Харис и Никол сфатиле дека немаат друг избор освен всушност да аплицираат за босанско државјанство за Раиф. Неговата мајка Никол напишала на Фејсбук дека претставници на Администрацијата за миграција лично ги испратиле Харис и Раиф во авионот за Босна и Херцеговина.
Така, во ноември 2025 година, Раиф добил босански пасош, а потоа се вратил во Малме со својот татко. Овој пат тој пристигнал во својата шведска татковина како „турист“ и му било дозволено да остане 90 дена. Родителите веднаш поднеле барање за постојан престој за Раиф, но следел нов шок.
Одлуката се чека од три до девет месеци и, најлошо од сè, на Раиф не му било дозволено да остане во Шведска во тој период. Во БиХ тој има само 84-годишна баба, која не може да се грижи за него. Харис вели дека привременото раздвојување на семејството е единственото решение.
„Зошто сите овие конвенции за заштита на децата кога бирократијата може да донесува вакви одлуки? Па, Раиф е роден во Шведска и има поголемо право на шведско државјанство отколку јас“, објасни Харис, кој ќе мора да патува во БиХ со својот син на почетокот на март.
Егзистенцијата на целото семејство е исто така под знак прашалник. Имено, Харис е сопственик на мала градежна компанија со тројца вработени и не е сигурен дали неговиот бизнис ќе преживее за време на неговото отсуство: „Се плашам дека ќе морам да прогласам банкрот ако ова продолжи“.

