Торинското платно од неделата повторно е изложено во катедрала на северниот италијански град според кој го добило името и до 24-ти јуни ќе биде достапно за јавноста поделена околу автентичноста на оваа реликвија за којашто верниците тврдат дека во неа било завиткано телото на Исус Христос по симнувањето од крстот, а скептиците дека е средновековен фалсификат.

Разгледувањето во катедралата на „Свети Јован Крстител“ во Торино е бесплатно, но термин мора да се резервира, бидејќи досега се пријавиле повеќе од милион луѓе. Последен пат платното беше изложено во јавноста во 2010 година, и тогаш го погледаа повеќе од 2,5 милиони луѓе.

И поглаварот на Римокатоличката црква, папата Франциск ќе го разгледа Торинското платно, а неговата посета е предвидена за 21-ви јуни. Платното ќе биде изложено во ковчег со строго контролирани климатски услови 12 часа на ден.

Се верува дека во платното било завиено Христовото тело, а скептици велат дека според некои резултати од анализа со јаглерод, тврдат дека ткаенината е средновековен фалсификат од XIV век.

Црквата официјално не тврди дека телото на Христос било замотано во платното, туку акцентот го става на тоа што оваа реликвија значи за верниците. „Платното одржува јасен и точен начин на кој во Библијата се опишани маките и смртта на Христос“, изјави во репортажата на BBC надбискупот на Торино, Чезсаре Носиља, и појаснува дека платното „ не е предмет на верата ниту на обожувањето, но тоа може да 1 помогне на верата“.

Многумина коишто ќе го разгледа платното се верници кои го виделе пред пет години, а тоа значи дека сакаат „да го обноват неверојатното искуството кои го доживеале кога првпат го виделе“, додава Носиља. „Ќе дојдат и луѓе кои не се верници. Тоа е можноста луѓето да се зближат“, вели набдискупот.

Таканареченото „Свето платно“ или Торинскиот покров е ленена тенка покривка на која по дваесетина векови се задржал отисокот од лице на млад маж со брада, за кој последните форензички испитувања навестуваат дека бил мачен, тепан и распнат на крст. Особено во католичкиот свет е распространето верувањето дека токму во ова платно бил замотан Исус Христос по симнувањето од крстот и според тогашните обичаи во Јудеја.

Барбара Фрале, историчарка специјализирана за нивното проучување, во своето дело „Темпларите се молеле над ликот од Исус“ објавено во 2009 година, во издание на книгоиздателството Мулине наведува дека во списите во кои се забележани процесите со кои темпларите се означени како еретици, го нашла и обвинението дека му се поклонувале како на идол на отисокот од брадест маж, кој кај ватиканските власти во тоа време бил забележан како „Бафометус“, што во превод од латински би било кованица од латинскиот збор за мустак и од името на муслиманскиот пророк Мухамед. При испитувањето во 1287 година штотуку примениот во редовите на темпларите припадник на богато француско семејство Арно Сабатје признал дека неговиот претпоставен старешина во редот (прецепрот) му покажал долго ленено платно и го присилил да го обожува бакнувајќи го трипати местото каде имало отисок од стапалата, стоело во белешките коишто ги истражувала Фрале.

Фрале вели дека е убедена дека тоа бил Исус и дека станува збор за вистинскиот покров со кој тој бил покриен и дека тоа претставувал доказ за побивање на ереста на катарите, исто така монашки ред прогонува за ширење ерес од страна на Ватикан. Имено, катарите тврделе дека Исус е бестелесен, Светото платно служело за докажување на двете природи на Христов, Божјата и човечката.

Според историските истражувања Светото платно, Маргарит д’Шарни го продала на Савојската династија која го чувала во нејзиниот центар во градот Шамбери. По пожарот во кој покровот бил оштетен, а според легендата чудото влијаело тоа да остане само малку оштетено додека се’ околу него целосно изгорело, тој бил пренесен во новото седиште на династијата во сега италијанскиот град Торино. Во 1983 година, тогашниот челник на Савојската династија, симнатиот италијански крал Умберто Втори, го оставил во наследство на Папата Јован Павле Втори.

Автентичноста на Светото платно со векови е предмет на расправи. Со анализа направена на јагледовороден изотоп 14, се смета дека платното настанало меѓу 1260 и 1390 година.. Отисоците од паричките ставени на очите на покојникот кој бил покриен со лененото платно датираат од периодот кога и Исус бил распнат на крстот, додека испитувањето на остатоците од поленот останат во влакната на ткаенината покажале дека престојувало во Палестина.

Историјата на Торинскиот покров се забележува од VI век, кога во историските списи е забележано дека во тогашниот град Едеса (денес Урфа во Турција) се чува „мандилион“, платно со отисок на лицето од Исус. Во поново време се верува дека станува збор за Светото платно кое било здиплено на врвот да го имa отисокот од лицето.

Кога османлиите муслимани во 844 гoдина го напаѓаат овој град, ткн. мандилион бил пренесен во тогашен Константинопол од каде до 1204 година му се губи секоја трага. Според теоријата на Јан Вилсон од 1978 година, историчар од универзитетот Оксфорд, таа година при крстоносните походи, витезите темплари го одземаат од поседот на византиските императори. Таа година при Крстоносните војни Константинопол е разрушен и целосно ограбен.

Витезот Геофроа д’Шарни во 1953 година го подарил ова платно на црквата во градот Лиреи./крај/мф/сн

Извор: Макфакс