Русија, наводно, почнала со производство на 24 борбени авиони „Сухој Су-35“ за египетските воздухопловни сили во согласност со договорот вреден 2 милијарди американски долари потпишан меѓу двете земји во 2018 година, пренесува „Спутник“.

Испораката на првата серија беше закажана за почетокот на годинава, но процесот беше одложен поради избувнување на пандемијата на коронавирус што доведе до затворање на неколку погони за производство во Русија. Сега, кога земјата постепено се отвора, извештаите посочуваат дека производството е продолжено, а се очекува Москва да ги испрати првите авиони уште во третиот или четвртиот квартал на 2020 година.

И додека Египет ја чека испораката, Вашингтон го следи договорот со загриженост. Поевтин, способен да носи повеќе ракети и да лета подалеку од некои борбени авиони на Америка, Су-35 е наменет да ја оспори супериорноста на САД на небото.

Претходно беше објавено дека американската администрација му се заканила со казни во Каиро ако се осмели да продолжи со набавка на руски суперсонични борбени авиони од Русија од генерацијата 4++, но Магет Ботрос, професор по политички науки и ректор на египетскиот универзитет „Хелван“, вели дека Египетската Република нема за што да се грижи.

„САД блефираат. Тие им се заканија и на други земји, вклучително и на Турција, која беше предупредувана да не ги купува руските ракетни системи С-400, но ништо не се случи. Египет е суверена држава и никој, ни Вашингтон, не може да ни диктира што да правиме.”

Но, не беше секогаш така. Во 1972 година непосредно откако дојде на власт во Египет, претседателот Анвар ал-Садат реши да ја смени политиката на својот претходник и се приклони кон Западот, испраќајќи ги дома советски трупи што со децении беа позиционирани во Египет. Оттогаш, мешањето на САД во Египет се зголеми исто како и помошта што ја обезбедува Вашингтон. Во 1975 година таа достигна повеќе од 370 милиони американски долари што беше нагло зголемување во однос на 1962 година, кога американската помош внесе 200 милиони долари во египетската економија.

Низ годините помошта продолжи да расте, особено откако Каиро потпиша мировен договор со Израел во 1979 година, по што Вашингтон почна да испраќа воена помош во Египет. Според проценките, од 1978 година до денес САД вложиле повеќе од 50 милијарди долари во египетската војска, предизвикувајќи зависност од нивните дарежливи парични донации.

Пресвртот дојде по соборувањето на претседател Мохамед Морси, Египет влета во хаос што го користеа терористите за да извршат напади врз цивили и припадници на безбедноста во земјата. Во обид да се справи со тој предизвик, египетската војска побара од САД да му ги обезбеди хеликоптерите „апачи“за пронаоѓање и елиминација на терористите во оддалечените и тешко достапни места во Синај, но беше игнориран.

„Тогаш Каиро го сфати вистинското значење на поговорката ‘пријател е оној што ти се наоѓа во неволја’ и кога Абдел Фатах ал-Сиси дојде на власт во 2014, им рече на Американците дека става крај на зависноста на Египет од Вашингтон “, рече Ботрос.

Од 2014 година, Ал-Сиси напорно работи на диверзифицирање на изворите на воената опрема за да ја избегне зависноста од еден узвор од минатото. Во 2014 година Каиро порача две подморници од Германија, а една година подоцна ги купи борбените авиони „Рафале“ од Франција. Договори вредни милијарди се потпишани и со други земји, вклучувајќи ги Кина и Русија.

Сепак, ова може да биде тешка задача да се постигне ако се земе предвид дека голем дел од опремата во Египет сè уште е со американско потекло и дека земјата е најголемиот примател на американска помош по Израел. Сепак, Ботрос верува дека овие и други предизвици нема да го нарушат духот на Египет ниту ќе ја променат одлуката на Каиро да продолжи со својата политика за диверзификација.

„Американската воена помош претставува мал процент од вкупниот буџет на нашата војска. Плус, Египет има голем број извори на приход така што и во најлош случај, сепак, ќе бидеме можност да се извлечеме “, рече тој, осврнувајќи се на 11 милијарди американски долари што Каиро ги вложи во својата војска во 2019 година.

Освен тоа, Суецкиот Канал ја збогатува египетската економија со просечно 5 милијарди американски долари годишно. Каиро инвестираше и во своите резерви гас со надеж дека ќе ја претвори земјата во енергетски центар од каде што гасот може да стигне до Европа и Азија, а со тоа вбризгува милијарди долари во буџетот на земјата.

Затоа, смета Ботрос, САД не треба да ди ја пробуваат среќата со Египет затоа што ако го сторат тоа, и Каиро ќе биде принуден да повлече некои потези.

„Покрај каналот Суец, на Каиро му тежи зборот и во државите од Заливот, еден од главните пазари на САД. Признати се и дипломатските напори на Египет за стабилизирање на регионот. Затоа предлагам САД да не вршат притисок врз нас“, вели тој.