Филм
Алмодовар снима нова драма во Мадрид
Прославениот шпански филмски режисер, 65-годишниот Педро Алмодовар кој поради операцијата на грбот имаше намера да ја напушти кинематографијата, подготвува нова филмска драма за жените под наслов „Silencio“ (Тишина), чиешто снимање ќе започне во мај во шпанската престолнина Мадрид.
„Мрачната драма говори за женскиот свет, но со помалку барок и со помалку хумор“, најавува Педро Алмодовар, режисер кој во осумдесеттите години од минатиот век ја шокираше конзервативната Шпанија со контроверзните филмови за хомосексуалноста, либералните ставови, човечките трауми и проблематичните општествено неприфатливи односи.
Дејствието на споменатата драма, којашто ќе го заокружи неговиот опус од дваесет филмови, се одвива во периодот од 1980-те до денес, и во неа ќе се појават две познати шпански актерки,кои досега не глумеа во неговите дела. Станува збор за 51-годишната Ема Суарез и 30-годишнара Адриана Угарте, кои ќе го толкуваат ликот на иста жена во сегашноста и во младоста. „Воопшто не ми се допаѓа претераната работа со шминка за да се постигне стареење на личноста и затоа се одлучив за две различни актерки, но исто така и за фантазијата на гледачот“, појаснува Алмодовар.
Публиката низ период од три децении ќе ја запознае сегашноста и минатото на една жена, одбележени со болка, и ќе го следи напуштањето на драгите лица и серијата трансцендентални патувања низ нејзината биографија. „На секое од тие патувања таа напушта некој битен, или нешто важно во својот живот. Но најзначајно е напуштањето на сопствената ќерка адолесцентка, која ја напушта без појаснувања, без позната причина. Некој кој ти претставува сé во животот, одеднаш станува безначаен“, посочува Алмодовар.
Насловот на филмот „Тишина“ се однесува во прв ред на мајката, а потоа и на ќерката. Во првиот дел дејствието се одвива на улиците на Мадрид, а пота се преселува на крајниот север од Шпанија, во покраината Галиција, па скршнува во планината Хуелва, на североистокот, и на крајот се поместува на Пиринеите, во покраината Арагон. Таквиот премин на локациите на развојот на дејствието не е карактеристичен за Алмодовар. „Пејзажите ми служат како метафора и како опис на личностите. Тука оддалеченостите се многу важни“, истакнува режисерот. Патувањата од југ на север не се само физички, туку и емоционални, додава.
„Оваа приказна ја имав во фиоката уште во 2011 година, но ја оставив таму за да процути“, вели уште Алмодовар. Истакнува дека имајќи ја предвид економската криза во неговата татковина, веројатно не е најдобриот момент за снимање филм кој бара работа во различни делови од земјата, но ваквата идеја била „посилна од другите“.
Амодовар една година паузираше од работата на филм поради операцијата на грбот од која сé уште заздравува. Тврди дека чувствувајќи физичка слабост размислувал за напуштање на кинематографијата. „Тоа ми мина низ главата, но бидејќи денес во мода се враќањата, одлучив повторно да работам. Мислев да му се посветам само на пишувањето, да се соживеам со улогата на некој кој пишува за сопственото искуство, како новинарите кои пишуваат за патувањата или, пак, како романописците“, вели славниот режисер.
„Физички не се чувствував способен да снимам филмови. Операцијата ме направи несигурен. Меѓутоа увидов дека другите работи не се дел од мене. Сакал или не тоа да го признам, филмовите ме исполнуваат. Снимањето ме оживува, но истовремено и ме казнува“, појаснува Алмодовар.
Последниот негов филм беше комедијата „Патници љубовници“, снимената во 2013 година. Меѓу неговите најпознати дела се „Високи потпетици“, „Сé за мојата мајка“, „Зборувај со неа“, „Враќање“, „Прекинати прегратки“, Кожата во која живеам“ и „Лошо воспитување“.
„Тишина“ ќе биде продуциран од „El Deseo“, продуцентската куќа којашто режисерот ја основа со брат му Агустин, а ќе учестуват и Естер Гарсија. Филмот треба да биде завршен во 2016 година и се шпекулира дека премиерата ќе ја има на Канскиот филмски фестивал следната година./крај/мф/сн
Извор: Макфакс
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Култура
Во Лондон доделени наградите БАФТА: „Една битка по друга“ прогласен за најдобар филм
Седумдесет и деветото доделување на наградите БАФТА се одржа синоќа во Лондон. За најдобар филм беше прогласен „Една битка по друга“ во режија на Пол Томас Андерсон, кој ја освои и наградата за најдобар режисер.
Иако наградите БАФТА за најдобар филм и најдобар режисер обично се делат помеѓу два одлични филма, овој пат обете награди ѝ припаднаа на акционата црна комедија.
Британецот Роберт Арамајо беше прогласен за најдобар актер за неговата улога во филмот „Се колнам“.
Во категоријата за најдобар актер беа номинирани и Тимоти Шаламет за неговата улога во филмот „Грешници“ и Леонардо Дикаприо за „Една битка по друга“.
Како што се очекуваше и заслужено, Џеси Бакли беше прогласена за најдобра актерка за нејзината изведба на сопругата на Шекспир во филмот „Хамнет“ во режија на Клое Жао.
Наградата БАФТА за најдобар спореден глумец му припадна на Шон Пен за неговата улога во „Една битка по друга“, додека наградата за најдобра споредна глумец ѝ припадна на Вунми Мосаку за нејзината улога во „Грешници“.
Најистакнат британски филм е „Хамнет“, додека наградата за најдобро сценарио му припадна на Рајан Куглер за филмот „Грешници“.
Најдобар филм прикажан на друг јазик е „Сентиментална вредност“, најдобар документарец е „Господин Никој против Путин“, додека „Зотрополис 2“ е најдобар анимиран филм.
Водител на 79-тото доделување на наградите БАФТА беше шкотскиот актер, водител и режисер Алан Каминг.
Култура
Вим Вендерс од Берлинале: Филмовите можат да го променат светот, но не на политички начин
Берлинскиот филмски фестивал започна во четврток во изразен политички тон, откако натпреварувачкото жири, предводено од режисерот Вим Вендерс, одговараше на повеќе прашања за актуелната состојба во светот, вклучително и војната во Газа.
На прашањето дали филмовите можат да влијаат на промени во политичката сфера, славниот германски режисер изјави дека „филмовите можат да го променат светот“, но „не на политички начин“.
„Ниту еден филм всушност не го променил мислењето на кој било политичар. Но можеме да ја промениме претставата што луѓето ја имаат за тоа како треба да живеат. На оваа планета постои голем јаз меѓу луѓето што сакаат да ги живеат своите животи и владите што имаат поинакви идеи. Затоа мислам дека филмовите влегуваат во тој јаз“, изјави Вендерс, пренесува „Варајети“.
Вим Вендерс е претседател на овогодинешното жири, во кое се и американскиот режисер Рејналдо Маркус Грин („King Richard“), јапонската режисерка Хикари („Rental Family“), продуцентката на филмот „The Zone of Interest“ Ева Пушчинска, непалскиот режисер Мин Бахадур Бам („Shambala“), јужнокорејската актерка Бе Дуна и индискиот режисер и продуцент Шивендра Синг Дунгарпур („Celluloid Man“).
„Мораме да се држиме подалеку од политиката“
Претседателот и членовите на жирито беа прашани конкретно за конфликтот во Газа и поддршката што германската влада – која финансира голем дел од фестивалот – му ја дава на Израел.
Пушчинска прва одговори, оценувајќи дека прашањето е „малку неправедно“.
– Секако, се трудиме да разговараме со луѓето – со секој поединечен гледач – да ги поттикнеме да размислуваат, но не можеме да бидеме одговорни за тоа каква одлука ќе донесат, дали ќе го поддржат Израел или ќе ја поддржат Палестина – рече Пушчинска и додаде:
– Постојат многу други војни во кои се врши геноцид, а за нив не зборуваме. Затоа ова е многу комплицирано прашање и мислам дека е малку неправедно да нè прашувате што мислиме, како поддржуваме или не поддржуваме, дали разговараме со нашите влади или не.
Вендерс додаде дека како филмски автори „мораме да се држиме подалеку од политиката“.
– Ако снимаме филмови што се изрично политички, влегуваме во полето на политиката. Но ние сме противтежа на политиката, ние сме спротивност на политиката. Мораме да ја работиме работата на луѓето, а не работата на политичарите.
Берлинале – фестивал на „лицата на светот“
За време на прес-конференцијата, Вендерс – кој во 2015 година ја доби почесната Златен мечка – зборуваше и за тоа по што овој фестивал се издвојува од другите.
– Можете да бидете сигурни дека тука ќе видите повеќе лица на светот отколку на кој било друг фестивал. Тоа е неговата голема сила, нели?
Берлинскиот меѓународен филмски фестивал (Берлинале) ќе се одржи од 12 до 22 февруари во Берлинале Паласт, а 76. издание ќе го отвори светската премиера на филмот „No Good Men“ на наградуваната авганистанска режисерка Шарбана Садат.
На свеченото отворање ќе ѝ биде врачена Почесната Златна мечка за исклучителен придонес во филмот и кинематографијата на актерката Мишел Јео.
Во селекцијата Главна натпреварувачка програма се вклучени 22 филма, меѓу кои „A New Dawn“ на Јошитори Шиномија, „A voix basse“ на Лејла Бузид, „At the Sea“ на Корнел Мундуцo, „Dust“ на Анке Блонде, „Everybody Digs Bill Evans“ на Грант Ги и „Josephine“ на Бет де Араужо. Во програмата се и „Nightborn“ на Хана Бергхолм, „Rose“ на Маркус Шлајнцер, „The Loneliest Man in Town“ на Рајнер Фримел, „The Blood Countess“ на Улрике Отингер и други.
Церемонијата на доделување на наградите ќе се одржи на 21 февруари, ден пред затворањето на фестивалот.
Култура
Македонска премиера на „Приказната за Силјан“ – филм создаден за домашната публика што допре до светот
Документарниот филм „Приказната за Силјан“, во режија на Тамара Котевска, синоќа ја имаше својата македонска премиера во Македонскиот народен театар во Скопје.
Режисерката Тамара Котевска изјави дека филмот првенствено бил создаден за домашната публика, без амбиција да стигне толку далеку на меѓународната сцена, додавајќи дека токму реакцијата од македонските гледачи за неа има најголема тежина.
Таа посочи дека, иако ѝ е драго што филмот бил прикажан и прифатен од светската публика, најважно ѝ е што ќе го гледаат луѓето низ цела Македонија. Котевска најави дека се планираат премиери и проекции во сите градови, нагласувајќи дека жителите на помалите места заслужуваат да имаат можност да го видат филмот.
„Мило ми е што го виде светот, но повеќе од сè ценам што го видовте денес сите вие и што допрва ќе го гледа цела Македонија“, истакна Котевска.
Таа нагласи дека луѓето како Никола и неговото семејство се суштината на приказната и причината зошто создава вакви филмови, додавајќи дека особено ѝ значи да ги раскажува и приближува приказните од помалите и поскриени средини во Македонија, кои, како што рече, се суштински дел од културата и светот во кој живееме.
„Приказната за Силјан“ имаше светска премиера на Венецискиот фестивал, и доби повеќе значајни меѓународни признанија.
Државниот врв на премиерата на „Приказната за Силјан“ во МНТ: „Добивме вредно филмско остварување“

