Во обраќањето до европскиот парламент во вторникот, еврокомесарот за економски и монетарни прашања Оли Рен рече дека Шпанија и Португалија мора да воведат додатни мерки за буџетски кратења во 2011 година, за да успеат да ја остварат целта од три проценти буџетски дефицит до 2013 година

Оваа изјава доаѓа по заедничката прес-конференција на германската канцеларка Ангела Меркел и фрнацускиот претседател Никола Саркози во понеделникот, на која Меркел истакна оти ако Шпанија има проблеми со своите финансии, тогаш таа може „во секое време“ да го активира механизмот за помош на еврозоната, вреден 750 милиони евра. И двете изјави малку ќе сторат за да ја поттикнат довербата кај инвеститорите во економијата на еврозоната. Стравувањата дека грчкиот државен долг некако може да сепрефрлат во Шпанија, во Португалија и во Италија и натаму доминираат, и покрај фактот дека проблемите на Грција се сосема различни – и поекстремни – отколку оние на земјите-членки на „Клуб Мед“ (медитерански држави). изјавата на Рен за додатни мерки го враќа во фокусот прашањето за „економско управување“ на еврозоната, под пшто Европјаните подразбиораат воведување на политчки моќи, соодветни на монетарната унија. Еврозоната е монетарна унја со многу лабава, во суштина, речиси доброволна политичка контрола. нејзината архитектура многу го отежнува процесот на одржување на државните фискални политики врзани за сетот од предвидените ограничувања, особено кон дозволениот буџетски дефицит од три проценти и дозволениот државен долг од 60 проценти од БДП, предвидени со Договорот од Мастрихт од 1992 година. Најбитната тема на состанокот помеѓу Меркел и Саркози во понделникот вечерта беше како да се подобри економското владеење со еврозоната.Германија и Франција имаат различни визии за тоа како треба да се раководи со еврозоната, но и двете признаваат дека несразмерностите помеѓу јужна и северна Европа можат да бидат надминати само со поголема синхронизација на политиките. За Германија, начинот да се подобри синхронизацијата е да се воведе збир на јасни правила (веќе воспоставени преку Пактот за стабилност и раст на еврозоната) и јасни механизми за казнување, ако овие правила се прекршени. Ова значи наметнување на сурови финансиски казни за членките на еврозоната кои не ги почитуваат буџетските лимити, со тоа што крајната казна би била времена суспензија од правото на глас во ЕУ. Последната точка е проблематична и не само поради тоа што ќе бара промена на договорот, процес кој неминовно ќе се завлече додека не го ратификуваат сите 27 членки. како и да е, Германија е подготвена да го истера процесот, за да се осигура дека сите земји-членки на ЕУ – и оние кои се во еврозоната и оние кои не се – ќе се продржуваат кон правилата. Берлин не ска потенцијалните идни членки на еврозоната од источна и централна Евроопа да ги одбегнуваат правилата, особено откако неодамна се открија огромните буџетски проблеми на Унгарија и на Бугарија. Франција, од своја страна, сака сите 16 членки на еврозоната економско владеење да го насочат кон една нова институција на еврозоната, со свој сопствен секретаријат кој би го координирал даночењето и буџетите помеѓу членките на еврозоната кои го користат еврото. Ова би била еволуција без преседан и која на Франција би и дала платформа за наметнување на своето политичко лидерство. Што е уште поважно, тоа на Париз и на другите членки на ЕУ ќе им ја даде можноста да одлучуваат за применливоста на правилата и механизмите на присила наметнати од Германија врз база на системот „случај по случај“. Последно нешто што сега би го сакале Париз, но и Шпанија и другите членки кои го поддржаа францускиот предлог е јасно одреден сет од правила, напипшан од Германија и спроведени од една решителна и многу поимоќна комисија на ЕУ, без простор за маневрирање.германија без сомнение го разбира ова, што е и причината Меркел да не попушти за барањата на Саркози. Официјално, објаснувањето на Меркел е дека ваквата институционална еволуција на еврозоната ќе создаде Европа која се движи по две ленти, со различни нивоа на интеграција. Но, под ова се крие загриженоста дека Франција и земјите-членки на еврозоната од „Клуб Мед“  на крајот ќе ги злоупотребат институциите за да ја одбегнат казната, додека Европјаните од централна и од источна Европа и британците ќе бидат оставени сами на себе, нешто што многу би го израдувало Лондон.