Свет
Зошто Кина упорно ја поддржува С. Кореја?
Андреј Ланков, политички аналитичар и колумнист на угледниот корејски дневен весник Кореа Тимес ја анализира последната посета на севернокорејскиот лидер Ким Јонг-ил на Пекинг и можните последици, како што е враќањето на Пјонгјанг на шестпартитните преговори, па дури и можните промени на режимот
И така, по неколку месеци непотврдени гласини и неколку лажни извештаи, Ким Јонг-ил конечно пристигна во Кина. Овој пат, неговата посета предизвика многу очигледна нервоза во Сеул. Сомнежите за вмешаноста на Пјонгјанг во катастрофата во Чеонан (неразјаснетото потонување на јужнокорејскиот воен брод во заливот Чеонан, при што загинаа околу 50 морнари, заб. Форум) растат, па така некои јужнокорејски политичари во спремноста на Кина да го покани севернокорејскиот лидер препознаа премолчена поддршка на политиката на Пјонгјанг.Ова доведе до вистински излив на критички изјави кои, секако, немаа никакво влијание врз однесувањето на Кина. Да разјасниме веднаш: и покрај сета реторика за „вечно пријателство“, Кина воопшто не е обожувател на режимот на Ким Јонг-ил и постојано трпи нервози од антиквитетното однесување на Северна Кореја. Кина не сака Пјонгјанг да стане нукеларна сила, бидејќи ширењето на нуклеарното оружје ја загрозува привилегираната позиција на Кина на „легитимна“ нуклеарна сила. Кина, исто така, е загрена дека севернокорејската нуклеарна програма ќе поттикне нуклеарна трка во вооружување во Источна Азија, што ќе доведе до создавање на нуклеарна Јапонија, па дури и на нуклеарен Тајван. Згора на сето ова, Кина со право економскиот систем на Северна Кореја го смета за ирационален и непродуктивен.Како и да е, Кина ја поддржува Северна Кореја. Во текот на изминативе неколку години, кога јужнокорејската и американската помош пресушија, гладта во Северна Кореја беше спречена токму благодарејќи на бесплатните или субвенционираните пратки на жито од Кина. Кина е најголем инвеститор и трговски партнер на Северна Кореја. Зошто Кинезите продолжуваат да инвестираат пари во поддршка на режим кој не им се допаѓа нешто особено и на кој не гледаат како на доверлив сојузник?Од време на време, некои луѓе во Вашингтон или во Сеул ќе ја изразат својата надеж дека Кина може да се убеди да престане да го поддржува Северот или да ја употреби својата наводна моќ врз Северна Кореја за да влијае на политиката на Пјонгјанг (како, на пример, да ја притисне да се денуклеаризира). По вториот нукеларен тест во 2009 година, Кина одлучи да ги поддржи санкциите на ОН и веднаш се појавија наводи дека „Кина конечно се качила во истиот чамец со САД“. За жал, ова се само пусти желби. Кина не е во истиот чамец и никогаш нема да биде. Постојат добри причини зошто Кина го поддржува Северот и овие причини, најверојатно, ќе останат во сила во блиската иднина. Да, Кина не сака земја од нејзиното соседство да се здобие со нуклеарно оружје. Ниту, пак, им се радува на воените провокации од каков и да било вид. Сепак, постојат две други грижи кои и’ се многу поважни на Кина, во смисла на одржување на стабилноста на регионот, но и на поделеноста на Кореја. Стабилноста е клучен збор за кинеската политика. Кина е сконцентрирана на економскиот раст и има потреба од мирно и предвидливо опкружување, за да не го загуби фокусот врз оваа цел. Оттаму, каква и да е криза во непосредното опкружување на Кина е анатема за кинеските стратези и треба да се одбегне по секоја цена.Уште една, навидум не толку важна цел на Кина е да ја одржи Кореја поделена. Ако се земе предвид тековниот баланс на моќта, обединувањето на двете Кореи најверојатно ќе доведе до апсорпција на осиромашениот Север од страна на богатиот Југ. За Кина тоа значи појава на уште посилен сојузник на САД, или барем на уште една „неконтролирана демократија“ и тоа токму на нејзините граници. Кина може да го преживее таквиот тек на настаните, но повеќе би сакала Северна Кореја да остане како еден вид стратешки браник. Но, за да се оствари вистинско влијание врз Северна Кореја, тогаш мора да се игра цврсто. Суптилните мерки нема да имаат ефект, бидејќи севернокорејската влада не се грижи нешто особено ниту за економијата, дури ни за голиот опстанок на нејзиното население. За да оствари влијание, Кина ќе мора речиси целосно да ја затвори границата и да ја сопре сета трговија со Северот. Еден јужнокорејски дипломат проблемот многу убаво го објаснува со следнава алегорија: „Кога е во прашање справувањето со Северот, Кина нема моќ. Кина има чекан“. Но, Кина мора да има многу добра причина за да замавне со тој чекан, бидејќи таквиот ектремен притисок може лесно да доведе до колабирање на системот. Ваквото колабирање ќе доведе до многу експлозивна ситуација. Толпи од бегалци, нуклеарното оружје и материјали ќе завршат на црниот пазар, безбројни дипломатски компликации – ова не се проблеми со кои Кина сака да се соочи во моментов. Конечно, колапсот најверојатно ќе доведе до обединување на Кореја, што не е најпосакуван краен резултат во Пекинг. Затоа, Кина повеќе сака да потроши дел од нејзините ресурси за да го одржи севернокорејскиот режим во живот и да го задржи статус квото или барем да ја одложи кризата од поголеми размери. Кина исто така сака да го минимизира ризикот од тоа Северна Кореја да биде инволвирана во исклучително опасни акции, но оваа цел е од секундарно значење.Според сета веројатност, овој пат ќе видиме уште една реприза на старата игра. Кина ќе инсистира Северна Кореја да се врати на шестпартитните преговори (проектот-милениче на Пекинг) и да почне да се воздржува од провокации. Ким Јонг-ил ќе го истакне своето суверено право да ја води својата држава онака како што сака, додека се обидува да „ископа“ колку помош може да се „изгребе“ за неколку небитни отстапки од негова страна. Аферата „Чеонан“ најверојатно воопшто нема да биде предмет на дискусија – дури и Кинезите да го споменат тоа прашање, Северот ќе ја негира вмешаноста и ќе тврди дека сите обвинувања се резултат на „плукачката кампања која ја водат воените хушкачи во Сеул“. И што ќе буде вкупниот изход? Веќе, можеби, се наѕираат контурите на можниот договор: Северна Кореја ќе вети дека ќе се врати на шестпартитните преговори, а Кина ќе ја награди со помош и со субвенционирана трговија. Така Кина ќе биде задоволена и од тоа што ќе си го задржи и меѓународниот престиж и стабилноста во своето соседство, а долго одложуваните преговори конечно ќе продолжат за некое време, се’ до следната криза. Дали од разговорите некогаш ќе произлезе очекуваниот резултат, „комплетната и потврдена елиминација на севернокорејската програма за нуклеарно оружје“? Секако, не. Но, не ли беше тоа јасно уште пред многу години?
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Свет
Мелони воведува построги правила за мигрантите: „Ако сакате да живеете тука, мора да ги почитувате италијанските закони“
Италијанската премиерка Џорџа Мелони изјави дека нејзината влада ќе ги искористи сите средства што ѝ се на располагање за да „ја гарантира безбедноста на нашите граници“ откако одобри закон со кој се дозволуваат поморски блокади за да се спречат бродовите со мигранти да стигнат до Италија за време на период на „исклучителен притисок“.
Овој потег е најновиот во низата мерки за сузбивање на нерегуларната миграција од страна на нејзината крајно десничарска влада, кои вклучуваат построг пристап до хуманитарни спасувачки бродови, построги затворски казни за шверцерите на луѓе и планови за побрза репатријација, објавува The Guardian.
Предлог-законот, кој сè уште треба да биде одобрен од двата дома на парламентот, ќе им даде на италијанските власти овластување да забранат влез на бродови во територијални води до 30 дена. Мерката може да се продолжи до шест месеци во ситуации на „сериозна закана за јавниот ред или националната безбедност“, како што е тероризмот.
Мерката следува по неодамнешната силна бура во Медитеранот, за време на која се стравува дека стотици луѓе загинале преминувајќи од Северна Африка. Законот, исто така, им дава овластување на властите да воведат блокада за време на периоди на драматично зголемување на пристигнувањата на бродови.
Построги казни и побрзи депортации
Оние што ги кршат правилата се соочуваат со казни до 50.000 евра, а во случај на повторени прекршувања, нивните бродови би можеле да бидат запленети, мерка насочена првенствено кон спасувачките бродови. Во такви случаи, патниците од бродот би можеле да бидат однесени во земји различни од нивните матични земји, со кои Италија има посебни договори за репатријација.
Оваа недела, Европскиот парламент, исто така, одобри измени во правилата за азил на ЕУ, реагирајќи на притисокот од земјите-членки, вклучително и Италија, кои побараа построг пристап. Во видео порака на социјалните медиуми, Мелони рече дека законодавството вклучува и мерки за забрзување на депортацијата на лица осудени за кривични дела и ги проширува случаите што можат да доведат до протерување, како на пример ако странец нападне полицаец или е обвинет за ропство или семејно насилство. „Ако сакате да живеете тука, мора да ги почитувате италијанските закони“, рече Мелони.
Според италијанското Министерство за внатрешни работи, минатата година 66.296 луѓе пристигнале со брод на италијанските брегови, што е мало намалување во однос на претходната година, но околу половина од бројот на пристигнувања регистрирани во 2023 година. Намалувањето се случи откако италијанската влада ги засили напорите и постигна договори со Либија и Тунис за запирање на заминувањата.
„На сите оние кои рекоа дека е невозможно, сакам да кажам дека ништо не е навистина невозможно за оние кои се решени да направат нешто. И ние сме решени да ја гарантираме безбедноста на нашите граници и на нашите граѓани и ќе ги искористиме сите средства што ни се на располагање за да го обезбедиме тоа“, заклучи Мелони.
Свет
Руте: НАТО ја поддржува Украина, инвестирањето во одбраната е од суштинско значење за нашата безбедност
Генералниот секретар на НАТО, Марк Руте, денес изјави дека НАТО е обединет во поддршката на Украина и ќе продолжи да инвестира во одбраната и воената индустрија, што, како што рече, е клучно за безбедноста на тој воен сојуз.
Тој го изјави ова на прес-конференцијата по состанокот на министрите за одбрана на земјите од Алијансата, што се одржа денес во седиштето на НАТО во Брисел.
„Многу продуктивен состанок на министрите на НАТО. Денешната дискусија беше фокусирана на зајакнување на нашите сојузи и соработка, како и на континуирана поддршка за Украина“, рече Руте.
Тој потсети на одлуката од минатогодишниот самит во Хаг дека земјите-членки се обврзани да инвестираат 5 проценти од својот БДП во одбраната и безбедноста, оценувајќи дека доказите за напредок во спроведувањето на оваа обврска се очигледни.
„Разговаравме за клучниот напредок што го прават сојузниците во развојот на планот за инвестиции од 5 проценти. Сојузниците јасно ставија до знаење дека се решени да ги исполнат целите за капацитет“, рече Руте.
Тој додаде дека некои членки, како што се Данска, Естонија, Латвија, Литванија и Полска, веќе се на или над оваа поставена инвестициска граница, додека други, како што е Германија, се на пат да ги удвојат своите инвестиции во рок од само неколку години.
„Овие инвестиции се клучни за нашата безбедност. Но, ако сојузниците инвестираат повеќе, природно е зголемената побарувачка да биде придружена со зголемена понуда. Ни требаат и квантитет и квалитет. И ни требаат брзо. Повеќе воздушна одбрана, повеќе муниција и повеќе трошоци за одбрана низ целиот сојуз. Ова значи градење на сопствена индустрија и проширување на производствените линии од двете страни на Атлантикот. Тоа исто така значи заедничка работа, споделување знаење и експертиза. И тоа е нешто во што НАТО е многу добар“, рече Руте, пренесува Танјуг.
Тој додаде дека мултинационалната соработка се подобрува со цел брзо воведување нови технологии како што се системи за прецизен удар со долг дострел и системи за одбрана од балистички ракети.
„Додека работиме на поддршка на Украина и ѝ го обезбедуваме она што ѝ е потребно за да го зачува својот суверенитет – особено во областа на воздушната одбрана – истовремено ги поддржуваме нејзините исклучителни иновации, вклучително и во областа на беспилотните летала и технологиите против беспилотни летала. Сојузниците соработуваат директно со украинската индустрија, го поддржуваат производството во Украина, но и заедничкото производство со Украина во други земји“, рече Руте.
Тој изјави дека очекува дополнителни најави за помош на состанокот на Контакт групата за одбрана на Украина.
„Како што реков минатата недела во Киев, НАТО ја поддржува Украина. Нашата безбедност е меѓусебно поврзана. И сите сакаме оваа брутална војна да заврши со праведен и траен мир. Сојузниците се обединети – во нивната поддршка за Украина и во нивната решеност да ја бранат секоја педа од територијата на Алијансата. Мисијата „Арктички чувар“, која ја започнавме вчера, го прави ова јасно уште еднаш. Какви и да се предизвиците за нашата безбедност, најдобро ги решаваме кога дејствуваме заедно. НАТО ќе продолжи да го прави тоа, за да ги заштити милијардата наши граѓани“, рече Руте.
На прашањето на новинарите какви лекции можат да се извлечат од кризата што се случи пред неколку недели, кога американскиот претседател Доналд Трамп ја објави можноста за окупација на Гренланд, Руте одговори дека НАТО е посилен кога Европејците преземаат поголема одговорност и покажуваат поголемо лидерство во рамките на Алијансата.
„Токму тоа го прават во моментов. Значи, САД можат истовремено да се справат со други предизвици, како што се Индо-Пацификот и Западната хемисфера, а сепак да одржуваат силно нуклеарно и конвенционално присуство во Европа. Сето тоа го прави овој сојуз уште посилен“, рече Руте.
Свет
Меркел негира дека би можела да биде претседател на Германија
Поранешната долгогодишна германска канцеларка, Ангела Меркел (71), денес ги негираше медиумските извештаи дека би можела да биде кандидат за функцијата претседател.
Од кабинетот на Меркел изјавија за весникот „Тагешпигел“ дека тврдењата на весникот „Билд“ дека поранешната канцеларка (2005-2021) би можела да се врати во политиката и да ја разгледа можноста да биде кандидат за претседател на Германија се „апсурдни“.
„Билд“ претходно изјави дека постои загриженост во врвот на Христијанско-демократската унија (CDU), која Меркел ја водеше 18,5 години, бидејќи Зелените би можеле да ја предложат за наследник на Франк-Валтер Штајнмаер.
Досега, ниту еден од германските канцелари не ја презеде функцијата претседател, кој го избира Парламентот и има значително помали овластувања од шефот на владата.
Одлуката за наследникот на Штајнмаер ќе ја донесе Бундестагот на почетокот на 2027 година.

