За професорката Гордана Сиљановска-Давкова пострашно е да се погреши за ставовите и тезите зад кои стои одреден политичар, отколку да се збуни за името на град. Ова го изјави при денешната посетата на Домот на занаетчиите, на прашањето како ги прифаќа коментарите на социјалните мрежи за нејзините неколку гафови во изборната кампања.

„Не си ставам при срце, направив ненамерна грешка, се извинив. Знаете, ние во кампањата сме преоптоварени, одиме на различни места и може да се случат вакви несакани грешки. Ова покажува дека политичарите се само луѓе, дека не се совршени и дека и тие можат да погрешат. Според мене, пострашно е да ја промашите тезата зад која стоите, отколку да се збуните за име на град“, рече Сиљановска-Давкова.

Коментарите на социјалните мрежи следуваа отакако на вториот ден од кампањата Сиљановска на граѓаните на Неготино им се обрати со кавадарчани.

Одговарајќи на новинарско прашање, таа рече дека е задоволна од првото соочување со своите противкандидати. Дебатата според неа била  жива, аргументирана и додаде дека  се обидела да настапи во стилот на женскиот говор и женското писмо.

Македонија една изборна единица наместо сегашните шест. Воведувањето на овој изборен систем се очекува да стави крај на досегашната пракса кога и со 30 000 гласа помалите партии не можеа да добијат ниту еден пратеник.

Иако јавно се декларираат за промена на изборниот модел, на големите партии кои наизменично се менуваат на власт не им одговара ваква промена. Слевањето на гласовите во една изборна единица во пракса би значело дека ДУИ, ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ ќе изгубат по два-три, па и повеќе пратеници, кои со постојниот изборен систем ги прибираат на свое конто. Дополнително, со една изборна единица, големите партии ќе треба да прават поголеми отстапки за постизборни коалиции.

„Макфакс“ истражуваше колку гласови пропаѓаат на парламентарните избори и како би изгледал пратеничкиот состав во македонското собрание ако гласањето се спроведува во една изборна единица?
На последните парламентарни избори, во 2016, коалицијата предводена од ВМРО-ДПМНЕ наместо 51, ќе имаше 48 пратеници, додека коалицијата на СДСМ ќе освоеше 47 наместо сегашните 49 пратенички места. ДУИ наместо 10 ќе имаше 9 пратеници. На сметка на големите партии, Левицата, Коалицијата за правда и промени и коалицијата „ВМРО за Македонија“, ќе имаа свои пратеници во собранието. Беса ќе имаше шест пратеници.

Слична е ситуацијата и со предвремените избори во 2011 година кога партиите на Љубе Бошкоски и на Имер Селмани ќе освоеле по еден пратеник, а на Љубчо Георгиевски три пратеници. Но, ВМРО ДПМНЕ наместо 56 ќе имаше 50 пратеници, а СДСМ наместо 42 ќе имаше 41 пратеник. ДУИ со една изборна единица ќе освоеше 13 наместо 15 пратеници.

Оттука станува појасна сликата зошто големите партии не сакаат да го менуваат изборниот модел. Со губењето на пратеничките мандати се намалува и моќта на партиите, кои сега приграбуваат повеќе пратенички места. Тоа, од друга страна, ја зајакнува позицијата на помалите партии, што поттикнува плурализам и води кон поголема демократија.