Култура
Светска премиера на „Дракула“ на Априлски балетски вечери 2011
Во петокот (29-ти април) во Македонска опера и балет со почеток од 20 часот ќе се случи светската премиера португалската уметничка група Vortice Dance Company во соработка со МОБ и балетска трупа од Романија
Кореографи на овој балетски спектакл се Рафаел Карисо и Клаудиа Мартинс, во кој е искористена музијата на Војчех Килар, Филип Глас, Рахмањинов и Лу Рид. За сценографијата, видеографика и тонски ефекти е задолжен Рафаел Карисо, а костимографијата е на Клаудиа Мартинс, додека аудиовизуелни ефекти и воедно технички директор е Жоао Невес. Светлото и дизајнот се на Луиш Паз и Жоао Тешеира.Како солисти во „Дракула“ ќе настапат Александра Мијалкова, Мими Поп Алексова, Билјана Басмаџиева, Ивана Коцевска, Игор Веланоски, Клаудиа Мартинс, Рафаел Карисо, Бобан Ковачевски, Трајче Стојковски, Хорге Либорио, Симона Василевска, Јан Кисилев, Разван Мазилу, Габи Павловска и Лиле Миленковска.За создавањето на претставата „Дракула“, двајцата кореографи Клаудиа Мартинс и Рафаел Карисо црпеле од огромното богатство на различни извори. Покрај истоименото литературно ремек дело од Брам Стокер, напишано на преминот меѓу 19-ти и 20-ти век, на крајот на викторијанска Британија. Новосоздадените ликови и останатите како Бароницата Батори, натамошните легендарни приказни, митови и ужаси кои се’ уште прогонуваат, послужиле како двигатели на нивната огромна креативност. Освен тоа, сиве овие карактеристики делат вешто исткаена тема, што ја води публиката до прекрасниот и крајно загадочен свет на хоророт, се наведува во најавата на претставата.Почетокот на претставата изобилува со многу сугестивни идеи преземени од оригиналниот тек на дејствието во романот, преплетени со нови и обновени идеи кои мистериозно скршнуваат од него. Исто така, преку истражување на нови јазици, претставата пренесува мистична атмосфера на патење, халуцинации, бес и загуба. Откако кнезот, Гроф Дракула, отсуствуваше заради војната, спиењето на принцезата Елизабет беше толку многу измачувано од страшни кошмари со терор и крв, што таа се фрли во реката. Нејзината смрт предизвика длабока и искрена тага во неговото срце и го направи гладен за одмазда. Господинот кој некогаш имаше голем капацитет за љубов се претвори во вампир на темнината: „Јас не сакам ниту младост ниту радост, ни сладострастието на сјајното сонце и џагорот на потоците кои се чиста радост за млади и среќни“.Како што заплетот се развива, Дракула станува особено повеќеслоен лик којшто носи различни форми, менува лица, се претвора во различни животни и прераснува во различни телесни форми коишто секако се присутни во денешниот свет. Така, суштината на тоа злобно суштество, заедно со злобата на многу други ликови, се пренесува во современиот живот преку критично контекстуализирано искористување на многу категории коишто ги портретираат многуте начини на кои и грозоморно мрачните и похотно перверзните страни на битието, па дури и чистата љубов претворени во трагедија, можат ужасно да не воодушеват. Ние сите сме избувливи битија и се храниме од крвта што тече низ нашите вени. Секако, можеме да бидеме отворени, но често сме многу комплицирани и тешки за разбирање …Мажите и жените се месо и крв што се преплетуваат и се впуштаат во игри на доминација наспроти покорување.„Нејзините прекрасни, светли бои станаа пепласти и бледи, нејзините очи исфрлаа искри од пеколен пламен, челото и се набрчка како месото да и беше како купот змии на Медуза, а нејзините румени, восхитувачки усни, сега извалкани со крв, станаа широк квадрат, како маските за колерици на Грците и Јапонците“, и’ вели во претставата д-р Суард, психијатарот од менталната болница, на полумртвата/полуживата Луси).Нашето битие е месо, брутално окрвавено и хрането од суштината на секој од нас.Всушност, ние не сме ниту чисти души, ниту доброчинители секој ден. Месото е дел од нашата сопствена природа и исто така нашата најголема слабост. Скапани од страв, подлегнуваме на лесни искушенија, а понекогаш и на не премногу лесни…
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Култура
Денеска ќе биде погребана Брижит Бардо
Француската филмска актерка Брижит Бардо, која почина минатиот месец на 91-годишна возраст, денеска ќе биде погребана во летувалиштето Сен Тропе на француската ривиера, објави Ројтерс, повикувајќи се на локалните власти.
Погребната церемонија ќе се одржи во 10 часот во црквата „Нотр Дам де л’Асумпсион“, по што Бардо ќе биде погребана во строга приватност на градските гробишта. Комеморација отворена за граѓаните и обожавателите ќе се одржи во старата градска четврт Ла Понш.
Бардо светската слава ја стекна со филмот „И Бог ја создаде жената“ и стана една од најголемите икони на француската поп-култура. По повлекувањето од филмот во 1973 година, се посвети на заштита на животните, но подоцна беше контроверзна фигура поради своите политички ставови.
Култура
Почина Георги Сталев Поповски
Друштвото на писателите на Македонија информира дека на 30 декември 2025 година, во 95. година од животот, почина Георги Сталев Поповски, поет, прозаист, преведувач, драмски писател, научен работник и поранешен универзитетски професор, доктор по филолошки науки и најстар член на писателската асоцијација.
Георги Сталев Поповски е роден на 22 април 1930 година во Витолиште, а почина во Скопје. Високото образование го завршил на Филозофскиот факултет во Скопје. Во текот на својата богата професионална кариера, меѓу другото, бил и долгогодишен уредник на списанието „Современост“.
Член на Друштво на писателите на Македонија бил од 1956 година, како прв член примен во Друштвото по заслуга на своите достигнувања во областа на книжевниот превод.
Поповски е добитник на бројни признанија и награди, меѓу кои двапати наградата „Димитар Митрев“ на Друштвото на писателите на Македонија за книжевна критика и есеистика, наградата „Златен лавров венец“ за најдобар драмски текст на фестивалот „Мали и експериментални сцени“ во Сараево (1972), наградите „Григор Прличев“ и „Кирил Пејчиновиќ“ за книжевен превод, медалот од Фондот „Лермонтов“ во Москва, како и македонските државни награди „11 Октомври“ и „Св. Климент Охридски“, како и наградата на Град Скопје „13 Ноември“.
Тој останува актуелен и во 2025 година како еден од авторите на збирката раскази Она што се памети живее („Никогаш докрај раскажани приказни“) во издание на ДПМ, во која е застапен со расказот „Доста ми е власт играње“ – сеќавање на неговиот татко, Стале Попов, корифејот на македонскиот роман.
Култура
Македонска премиера на „Приказната за Силјан“ – филм создаден за домашната публика што допре до светот
Документарниот филм „Приказната за Силјан“, во режија на Тамара Котевска, синоќа ја имаше својата македонска премиера во Македонскиот народен театар во Скопје.
Режисерката Тамара Котевска изјави дека филмот првенствено бил создаден за домашната публика, без амбиција да стигне толку далеку на меѓународната сцена, додавајќи дека токму реакцијата од македонските гледачи за неа има најголема тежина.
Таа посочи дека, иако ѝ е драго што филмот бил прикажан и прифатен од светската публика, најважно ѝ е што ќе го гледаат луѓето низ цела Македонија. Котевска најави дека се планираат премиери и проекции во сите градови, нагласувајќи дека жителите на помалите места заслужуваат да имаат можност да го видат филмот.
„Мило ми е што го виде светот, но повеќе од сè ценам што го видовте денес сите вие и што допрва ќе го гледа цела Македонија“, истакна Котевска.
Таа нагласи дека луѓето како Никола и неговото семејство се суштината на приказната и причината зошто создава вакви филмови, додавајќи дека особено ѝ значи да ги раскажува и приближува приказните од помалите и поскриени средини во Македонија, кои, како што рече, се суштински дел од културата и светот во кој живееме.
„Приказната за Силјан“ имаше светска премиера на Венецискиот фестивал, и доби повеќе значајни меѓународни признанија.
Државниот врв на премиерата на „Приказната за Силјан“ во МНТ: „Добивме вредно филмско остварување“

