Култура
Исус Христос во очите на Рембрант
Во познатиот француски музеј „Лувр“ отворена е изложбата „Рембрант и личноста на Исус“, на која се претставени обидите на холандскиот сликар да побегне од класичното претставување на Исус Христос и да го претстави на нов начин
Во познатиот француски музеј „Лувр“ отворена е изложбата „Рембрант и личноста на Исус“, на која се претставени обидите на холандскиот сликар да побегне од класичното претставување на Исус Христос и да го претстави на нов начин, пренесуваат медиумите.Историчарите на уметноста, во текот на 20-тите години на 20-тиот век, меѓу уметничките дела на Рембрант пронашле слика со писменце на кое пишувало: „Слика на Исус Христос, таков како што тој навистина изгледал“, но, не посветиле големо внимание на напишаниот текст.„Пронаоѓајќи ја сликата во архивата на музејот дојдовме до идеја да поставиме изложба и со слики да се обидеме да одговориме на прашањата „Како навистина изгледал Исус Христос?“ и „Како воопшто било можно да се нацрта?“ – изјавил Блез Дуко, еден од организаторите на изложбата и кустос во одделението за фламански и холандски сликари во „Лувр“.„Контактиравме со музеите за уметност во Филаделфија и во Детроит и собравме стотина слики, во најголемиот број од Рембрант, но и од неговите ученици и современици. Сите тие во текот на својот живот трагале по вистинскиот изглед на Исус Христос“ – објаснил кустосот.Изложбата ја „отвора“ Рембрантовата слика „Аџиите во Емаус“, која тој ја насликал во 23-тата година од својот живот. На сликата е прикажан само профилот на Исус, додека од заднината се шири светлина.„Тоа е само почетокот на мистеријата. На некој начин Рембрант ни „порачува“ што ќе следува понатаму, а тоа е потрагата по вистинскиот изглед на Исус Христос“ – изјавил Дуко.Делумно, одговорот се наоѓа во соседната просторија, во која е поставена слика со распнатиот Христос создадена во 1661 година. На сликата е претставен човек на чие лице се гледаат страдање, болка и мачеништво.Слаб и неисхранет, вистинска спротивност на Христос кој го прикажуваат претходниците на Рембрант, како Рубенс, кој го претстави Исус како атлетски граден човек со боженствена убавина, дури и во мигот на смртта.Најзначајниот дел од изложбата се сликите кои ги прикажуваат портретите на Исус, каде Исус е понизен, сочувствителен, загрозен и неодлучен. Како модел на Рембрант му позирал еден Евреин на кој не му се знаат ниту името, ниту годините, ниту професијата. Се знае само дека живеел во еврејскиот кварт во Амстердам, исто како и самиот сликар.Блез Дуко верува дека токму на тој млад човек со брада и со долга коса се однесува писменцето во кое пишува дека тоа е вистинскиот изглед на Исус Христос, писменце кое толку многу ги збунило историчарите на уметноста.Изложбата во „Лувр“ ќе биде отворена до 18 јули годинава./крај/танјуг/т.д.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Култура
Култната монодрама „Последниот час на Његош“, која го прошета светот, гостува во МНТ на 28 февруари
Монодрамата „Последниот час на Његош“, со актерот Слободан Маруновиќ, првенец на Црногорското народно позориште ќе гостува на сцената во Македонскиот народен театар, на 28 февруари, во 20 часот.
По текст на Слободан Томовиќ и во режија на Благоја Ераковиќ, монодрамата во која ликот на Петар II Петровиќ Његош, маестрално ја игра Маруновиќ, досега е изведена повеќе од 1.500 пати на театарските сцени низ светот.
Ги има добиено најголемите регионални, европски и светски признанија и награди. Изведувана е во Париз, Њујорк, Рим, Виена, Цирих, Лондон, Москва, Кострома, Белград, Загреб, Сараево, Љубљана, Стокхолм, Ташкент, Самарканд, Сеул, Торонто, Бишкек, Костанaј, Монтреал, Халифакс, Чикаго, Детроит, Сан Франциско, Лос Анџелес, Сан Педро, Мелбурн, Сиднеј, Атина, Келн, Штутгарт, Карлсруе, Франкфурт, Бруклин, Њу Џерси, Улан Батор, Чељабинск, Хмељницки, Хановер, Кишињев и други.
Премиерно е изведена на 19 мај 1988 година во Црногорското народно позориште.
Монодрамата „Последниот час на Његош“ претставува јазично и мисловно слоевито драмско дело, посветено на Петар II Петровиќ Његош.
Во суштина, монодрамата е ремек-дело на драматично соочување со смртта, мигови во кои се преиспитува она што му припаѓа на времето, но со насетување на вечноста, со акцент на антрополошките и филозофските прашања.
Монодрамата, која се изведува речиси четири денеции, на театарските сцени во Црна Гора и низ светот е сведоштво за естетските вредности на текстот и за извонредниот дар на Слободан Маруновиќ, првак на Драмата на Црногорското народно позориште. Со актерска умешност го оживува ликот на поетот и владетелот. Неговата уметничка зрелост, емоционалното и интелектуалното влегување во ликот на Његош се клучните адути за долготрајниот живот на монодрамата „Последниот час на Његош“.
Синергијата меѓу добро осмислениот драмски текст на Слободан Томовиќ, инвентивната актерска интерпретација на Слободан Маруновиќ и режиските решенија на Благоја Ераковиќ се доказ дека само на овој начин можат да се создаваат големи остварувања.
„Монодрамата е синтеза на различни историски, културолошки, филозофски и метафизички аспекти и со своето повеќедецениско траење стана култна претстава — симбол со трајна естетска вредност“, извадок од театарската критика на Соња Томовиќ Шундиќ.
Билетите се пуштени во продажба.
Култура
Народниот театар „Војдан Чернодрински“ ќе ја одигра претставата „Црнила“ на сцената на МНТ
На 21 февруари, во 20 часот, во Македонскиот народен театар ќе гостува претставата „Црнила“, во продукција на Народниот театар „Војдан Чернодрински“ – Прилеп, во режија на Дејан Пројковски.
„Црнила“ е психолошко-политичка драма, која ја разоткрива кревкоста на човековата етика во затворен систем на заговори и идеолошка дисциплина. Во фокусот е ерозијата на индивидуалната совест под притисок на колективниот мит. Наместо херојство, пред публиката се разоткрива човечката слабост, но и она што останува од човекот кога идеологијата ќе го проголта.

Вистинските „црнила“ не се историски, туку антрополошки — тие се појавуваат таму каде што човекот ја губи способноста за сопствено мислење и морален избор.

Во претставата играат: Како Неда, Сара Спиркоска, во улогата на Иван, Бобан Алексоски, Катерија Чакмакоска-Клинческа како Милка, Александар Степанулески како Луков, Христов го игра Александар Тодески, ликот на Фезлиев е Димитар Ѓорѓиевски, како Методи, Михајло Миленкоски, Младичот е Илија Волчески, како и децата Иво Ачански, Ангелина Тодеска, Давид Кочоски и Ива Малинческа.
Култура
Народниот театар Битола со претставата „Црно семе“ гостува во МНТ
Народниот театар Битола со претставата „Црно семе“ ќе гостува на сцената на Македонскиот народен театар, на 20 февруари, во 20 часот. Станува збор за сценска адаптација на истоимениот антологиски роман на Ташко Георгиевски, во режија на Андреј Цветановски.

„Црно семе“ е моќна и емотивна сценска приказна, која отвора едно од најболните поглавја од македонската колективна меморија — судбината и голготата на Македонците од Егејска Македонија по Втората светска војна.

Преку личните судбини на ликовите, се отвораат теми за страдањето, истрајноста, идентитетот и достоинството, како и потребата приказните за минатото да останат живи и пренесени на новите генерации.

Драматизацијата е на Јелена Цветановска, сценографијата на Сергеј Светозарев, костимографијата на Благој Мицевски, сценските движења ги потпишува Дамјан Цветановски, а музиката е на Димитар Андоновски.

Во претставата настапуваат: Мартин Мирчевски, Огнен Дранговски, Васко Мавровски, Никола Стефанов, Петар Спировски, Никола Пројчевски, Хари Михајловски, Александар Стефановски, Петар Горко, Борче Ѓаковски, Живко Борисовски, Марија Цветановска, Александар Димитровски, Александар Копања, Давид Балтовски, Филип Стефановски, Виктор Крстевски и Александар Ѓоргиовски.

„Ако ние не ги раскажуваме нашите приказни, никој друг нема. Затоа мора да се сеќаваме на имињата и судбините на нашите луѓе“, истакнува режисерот Андреј Цветановски, нагласувајќи ја улогата на театарот како чувар на историската и човековата вистина.

