Филм
Соништата посилни од реалноста во најновиот филм на Вуди Ален
Вуди Ален е често интересен и прониклив режисер, драматичен и провокативен. Филмот „Кафе-Сосајети“ не е еден од неговите најдобри филмови. Вуди Ален ги имаше своите славни денови во доцните 60-ти и раните 90-ти од минатиот век, а од 2010 годија стана хит со „Полноќ во Париз“ и „Блу јасмин“.
„Полноќ во Париз“ и „Од Рим со љубов“ се многу посупериорни од „Кафе Сосајети„ но псоледниов„ иако не е некој сјаен филм, не е ниту сиромашен. Филмот ја имаше премиерата на 11-ти мај во Кан. „Кафе Сосајети“„ е романтична комедија драма. Боби Дортман е младо момче од еврејско семејство во Њујорк, во 1930 година, неговата сестра Евелин е учителка, мажена, а неговиот брат Бен е гангстер. Боби заминува во Холивуд кај својот вујко Фил кој е богат моќник од филмскиот свет. Тој сонува да влезе во филмскиот свет, сонува за гламурот, забавите на кои се точи шампанско, шушкаат скапоцените тоалети, се зборува за огромни цифри, но и за измами, забивањето нож во грб е секојдневие.
Вујкото Фил го запознава со својата млада секретарка Вероника, која му станува водич низ градот и животот во Холивуд. Боби се вљубува во Вероника и таа не е рамнодушна кон него. Но таа му вели дека е во врска со некој новинар, кој многу патува. По некоја случајност Вероника е љубовница на нејзиниот шеф, вујкото на Боби, за што Боби дознава подоцна. Фил ја остава својата жена Карен,со која е 25 години во брак и има деца, се жени со Вероника. Вони иако го сака Боби, се одлучува за Фил затоа што е богат и моќен, а иднината на младиот Боби е несигурна и неизвесна.
Боби разочаран се враќа во Њујорк, отвора клуб со својот брат Бен, и во клубот ја запознава Вероника, џет-сетерка ,која од неодамна е разведена.Започнува врска со неа, наскоро се жени, добива дете и станува вистински среден семеен човек.Неговиот брак е совршен се до оној момент кога Вони повторно атерира во неговиот живот, доаѓа во неговиот клуб со својот сопруг, вујкото Фил.Вони се однесува како типична холивудска сопруга, постојано дрдори за животот во џет-сетот, за нивните познанства, за пријателите од филмскиот свет, за луксузот, забавите. Боби не може да ја препознае оваа површна Вони и ѝ вели дека станала иста како тие кои ги презирала. Вони се засрамува и престанува да глуми холивудска сопруга. Почнуваат да се дружат повторно, овој пат во Њујорк, ја оживуваат нивната љубов, сфаќаат дека никогаш не ни прекинала, но секој си има свој живот во реалноста, а соништата си се соништа,му вели Вони. На прославата на новата година, оддалечени на различни краишта на Америка, на полноќ двајцата мислат еден на друг, прилично отсутни од своите сопствени животи,со празен ,отсутен поглед, среде веселата толпа на луѓе. Некогаш соништата се посилни од реалноста – резимира Вуди Ален.
Сценарио и режија: Вуди Ален, продуцент Лети Аронсон, Рон Чез, Хелен Робин, Адам Б. Стерн, Стефан Тененбаум, Едвард Њалсон, продукција: Film Nation Entertainment, Gravier Produktions, Perdido Productions, улоги: Џеси Есенберг, Кристен Стјуарт, Стив Карел, Пол Чекман,фестивали: Cannes Film Festival;Seattle International Film Festival, Moskow International Film Festival,Karlovy Vary International Film Festival, New Horizons Film Festival, Helsinki International Film Festival/крај/мф/св
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Култура
Во Лондон доделени наградите БАФТА: „Една битка по друга“ прогласен за најдобар филм
Седумдесет и деветото доделување на наградите БАФТА се одржа синоќа во Лондон. За најдобар филм беше прогласен „Една битка по друга“ во режија на Пол Томас Андерсон, кој ја освои и наградата за најдобар режисер.
Иако наградите БАФТА за најдобар филм и најдобар режисер обично се делат помеѓу два одлични филма, овој пат обете награди ѝ припаднаа на акционата црна комедија.
Британецот Роберт Арамајо беше прогласен за најдобар актер за неговата улога во филмот „Се колнам“.
Во категоријата за најдобар актер беа номинирани и Тимоти Шаламет за неговата улога во филмот „Грешници“ и Леонардо Дикаприо за „Една битка по друга“.
Како што се очекуваше и заслужено, Џеси Бакли беше прогласена за најдобра актерка за нејзината изведба на сопругата на Шекспир во филмот „Хамнет“ во режија на Клое Жао.
Наградата БАФТА за најдобар спореден глумец му припадна на Шон Пен за неговата улога во „Една битка по друга“, додека наградата за најдобра споредна глумец ѝ припадна на Вунми Мосаку за нејзината улога во „Грешници“.
Најистакнат британски филм е „Хамнет“, додека наградата за најдобро сценарио му припадна на Рајан Куглер за филмот „Грешници“.
Најдобар филм прикажан на друг јазик е „Сентиментална вредност“, најдобар документарец е „Господин Никој против Путин“, додека „Зотрополис 2“ е најдобар анимиран филм.
Водител на 79-тото доделување на наградите БАФТА беше шкотскиот актер, водител и режисер Алан Каминг.
Култура
Вим Вендерс од Берлинале: Филмовите можат да го променат светот, но не на политички начин
Берлинскиот филмски фестивал започна во четврток во изразен политички тон, откако натпреварувачкото жири, предводено од режисерот Вим Вендерс, одговараше на повеќе прашања за актуелната состојба во светот, вклучително и војната во Газа.
На прашањето дали филмовите можат да влијаат на промени во политичката сфера, славниот германски режисер изјави дека „филмовите можат да го променат светот“, но „не на политички начин“.
„Ниту еден филм всушност не го променил мислењето на кој било политичар. Но можеме да ја промениме претставата што луѓето ја имаат за тоа како треба да живеат. На оваа планета постои голем јаз меѓу луѓето што сакаат да ги живеат своите животи и владите што имаат поинакви идеи. Затоа мислам дека филмовите влегуваат во тој јаз“, изјави Вендерс, пренесува „Варајети“.
Вим Вендерс е претседател на овогодинешното жири, во кое се и американскиот режисер Рејналдо Маркус Грин („King Richard“), јапонската режисерка Хикари („Rental Family“), продуцентката на филмот „The Zone of Interest“ Ева Пушчинска, непалскиот режисер Мин Бахадур Бам („Shambala“), јужнокорејската актерка Бе Дуна и индискиот режисер и продуцент Шивендра Синг Дунгарпур („Celluloid Man“).
„Мораме да се држиме подалеку од политиката“
Претседателот и членовите на жирито беа прашани конкретно за конфликтот во Газа и поддршката што германската влада – која финансира голем дел од фестивалот – му ја дава на Израел.
Пушчинска прва одговори, оценувајќи дека прашањето е „малку неправедно“.
– Секако, се трудиме да разговараме со луѓето – со секој поединечен гледач – да ги поттикнеме да размислуваат, но не можеме да бидеме одговорни за тоа каква одлука ќе донесат, дали ќе го поддржат Израел или ќе ја поддржат Палестина – рече Пушчинска и додаде:
– Постојат многу други војни во кои се врши геноцид, а за нив не зборуваме. Затоа ова е многу комплицирано прашање и мислам дека е малку неправедно да нè прашувате што мислиме, како поддржуваме или не поддржуваме, дали разговараме со нашите влади или не.
Вендерс додаде дека како филмски автори „мораме да се држиме подалеку од политиката“.
– Ако снимаме филмови што се изрично политички, влегуваме во полето на политиката. Но ние сме противтежа на политиката, ние сме спротивност на политиката. Мораме да ја работиме работата на луѓето, а не работата на политичарите.
Берлинале – фестивал на „лицата на светот“
За време на прес-конференцијата, Вендерс – кој во 2015 година ја доби почесната Златен мечка – зборуваше и за тоа по што овој фестивал се издвојува од другите.
– Можете да бидете сигурни дека тука ќе видите повеќе лица на светот отколку на кој било друг фестивал. Тоа е неговата голема сила, нели?
Берлинскиот меѓународен филмски фестивал (Берлинале) ќе се одржи од 12 до 22 февруари во Берлинале Паласт, а 76. издание ќе го отвори светската премиера на филмот „No Good Men“ на наградуваната авганистанска режисерка Шарбана Садат.
На свеченото отворање ќе ѝ биде врачена Почесната Златна мечка за исклучителен придонес во филмот и кинематографијата на актерката Мишел Јео.
Во селекцијата Главна натпреварувачка програма се вклучени 22 филма, меѓу кои „A New Dawn“ на Јошитори Шиномија, „A voix basse“ на Лејла Бузид, „At the Sea“ на Корнел Мундуцo, „Dust“ на Анке Блонде, „Everybody Digs Bill Evans“ на Грант Ги и „Josephine“ на Бет де Араужо. Во програмата се и „Nightborn“ на Хана Бергхолм, „Rose“ на Маркус Шлајнцер, „The Loneliest Man in Town“ на Рајнер Фримел, „The Blood Countess“ на Улрике Отингер и други.
Церемонијата на доделување на наградите ќе се одржи на 21 февруари, ден пред затворањето на фестивалот.
Култура
Македонска премиера на „Приказната за Силјан“ – филм создаден за домашната публика што допре до светот
Документарниот филм „Приказната за Силјан“, во режија на Тамара Котевска, синоќа ја имаше својата македонска премиера во Македонскиот народен театар во Скопје.
Режисерката Тамара Котевска изјави дека филмот првенствено бил создаден за домашната публика, без амбиција да стигне толку далеку на меѓународната сцена, додавајќи дека токму реакцијата од македонските гледачи за неа има најголема тежина.
Таа посочи дека, иако ѝ е драго што филмот бил прикажан и прифатен од светската публика, најважно ѝ е што ќе го гледаат луѓето низ цела Македонија. Котевска најави дека се планираат премиери и проекции во сите градови, нагласувајќи дека жителите на помалите места заслужуваат да имаат можност да го видат филмот.
„Мило ми е што го виде светот, но повеќе од сè ценам што го видовте денес сите вие и што допрва ќе го гледа цела Македонија“, истакна Котевска.
Таа нагласи дека луѓето како Никола и неговото семејство се суштината на приказната и причината зошто создава вакви филмови, додавајќи дека особено ѝ значи да ги раскажува и приближува приказните од помалите и поскриени средини во Македонија, кои, како што рече, се суштински дел од културата и светот во кој живееме.
„Приказната за Силјан“ имаше светска премиера на Венецискиот фестивал, и доби повеќе значајни меѓународни признанија.
Државниот врв на премиерата на „Приказната за Силјан“ во МНТ: „Добивме вредно филмско остварување“

