Во Полицискиот центар Ѓорче Петров беше одбележан 23 Август – Денот на Единицата за брзо распоредување и 23 години од формирањето на оваа елитна единица при Министерството за внатрешни работи. Во присуство на претставници на Владата, највисокото раководство на МВР, претставници на семејствата на загинатите и на починатите припадници на ЕБР, како и припадниците на оваа единица, ги поздрави и им се обрати директорот на Бирото за јавна безбедност Александар Јанев.

Во своето обраќање директорот Јанев ги потенцира сите позитивни постигнувања и дострели на Единицата за брзо распоредување, кои сите нè прават исклучително горди, а тоа се: улогата, професионалниот квалитет на знаења и вештини и местото што ЕБР го има во полициско-безбедносниот систем на нашето министерство.

„Нема дилема дека во севкупниот период од постоењето, Единицата, односно сите нејзини припадници во минатото и денес, систематично и доследно успева да ги исполни зацртаните цели утврдувајќи ја својата стожерна позиција во севкупниот полициски систем на функционирање. Особено во делот на посложени, би рекол посензитивни и поспецифични полициски задачи и надлежности. И, затоа, сосема со право, сега можеме да говориме за единица чии одлики и широки оперативни перформанси по ништо не заостануваат во споредба со истите такви полициски формации на полициите од Европа и светот“, истакна директорот Јанев.

Директорот Јанев истакна дека денес Единицата за брзо распоредување, профилирајќи се во високоспецијализирана полициска единица, со исти такви квалитети на секој свој припадник, во своето егзистирање етаблира современи стандарди и професионални критериуми од сите аспекти – физички, ментални, образовни, технички и така натаму и затоа таа сега претставува единица подготвена да одговори на сите зададени полициски задачи, самостојно и координирано, без оглед на нивната специфичност и сложеност.

Јанев нагласи дека за БЈБ и МВР, од императивно значење е прашањето за натамошно развивање на Единицата за брзо распоредување во повеќе насоки, почнувајќи од делот на воведување нови методологии на дејствување, а проследено со натамошна материјално-техничка модернизација, односно техничко-функционална опременост, па сè до приспособување и примена на технички софистицирани средства и системи на работа.