Www.forum.com.mк и неделникот Форум пред 6 месеци ексклузивно објавија официјален документ на грчките безбедносни служби од 1982 г., во кој се даваат препораки и инструкции до владата како да продолжи асимилацијата на Македонците во Грција

Документот недвосмислено покажува дека по двата прогона на македонското население во Грција во Првата балканска војна во 1913 г. (Македонците кои се протерани од Грција од тој период се нарекуваат „бежанци”) и Граѓанската војна од 1946 до 1949 г., грчкиот државен апарат го продолжува етничкото чистење врз преостанатите Македонци во регионот на Северна Грција (Егејска Македонија) со сите средства, а особено со забрана на користењето на мајчиниот македонски јазик на македонското население. Официјална Грција не го признава македонскиот јазик за официјален и постојано го нарекува „идиом”. Ако во времето на Метаксас пред Втората светска војна, Македонците во Грција зборуваа македонски, беа казнувани со ќотеци и рицинус, а сличната практика продолжи и за време на периодот на диктатурата (кој во Грција завршува во 1974 г.) – по доаѓањето на демократијата во Грција, етничкото чистење и асимилацијата продолжуваат. За ова сведочи официјален документ на грчките безбедносни служби од 1982 г., за време на владеењето на ПАСОК (грчките социјалисти под водство на Андреас Папандреу) кои во однос на македонското прашање ја продолжија политиката на монархо-фашистите и ултрадесничарите. Во 1984 г., кога Папандреу ги амнестира учесниците на Граѓанската војна и го носи Законот за репатријација, тој има дискриминаторска одредба и се однесува само на оние политички бегалци кои се изјаснуваат дека се Грци по род, додека не важи за Македонците и другите.        Британските автори кои го изучувале погромот врз македонското население во Грција, како што самите велат, долго не можеле да пронајдат вистински термин за она што се случувало во Северна Грција. Со почетокот на војните во Југославија во деведесеттите години на минатиот век, велат дека се појавил и точниот израз за грчката политика кон Македонците – етничко чистење. Ви го пренесуваме документот на грчките безбедносни служби во оригинал:(Независно од ова, документот го реобјави во Грција „Виножито“)  Република Грција Министерство за јавна безбедност и служба за национална безбедност Атина, 16 февруари 1982 г. Број на протокол 16502-3042 Вовед а) Активностите на скопјаните за автономија на Македонија може ефикасно да бидат спречени главно преку искоренување на нивниот идиом (македонски јазик) во регионите блиску до границата. Оваа теза се базира врз реализирани активности во други региони кои порано беа центар на “македонизмот”, како што е Касторија (Костур), а каде што сега скопската пропаганда веќе нема влијание бидејќи идиомот (македонскиот јазик) е речиси целосно искоренет. б) Овој елемент сам по себе би требало да биде доволен за да се исклучи и самата помисла за репатријација на политичките бегалци кои сега живеат во Југославија, а кои сакаат да ја промовираат “македонската идеја”, “македонскиот јазик и македонската култура”, независно од нивното учество во организациите како СНОФ (Славомакедонски народно-ослободителен фронт) и НОФ (Народно-ослободителен фронт) и активности за отцепување грчки територии за време на Граѓанската војна од 1946 до 1949 г. в) Како доказ, важно е следново: 1. Да бидат создадени државни институции кои ќе бидат зависни од префектурите во регионите што се наоѓаат блиску до границата, кои ќе бидат опремени со луѓе кои се погодни и специјално обучени за антимакедонизам. Во овие институции мора да земат учество единствено ваков тип луѓе под супервизорство на Министерството за надворешни работи, а треба тесно, но тајно да соработуваат со безбедносните служби, како и со сите други јавни институции (како што се: даночни канцеларии, училишта, црквата, армијата итн.).    2. Јавните службеници, а особено оние кои ќе бидат вклучени во образовниот процес, треба целосно да го игнорираат локалниот “идиом” (локалниот говор на македонскиот јазик).  3. Креирање и промоција на специјални семинари за едукација и обука на сите вработени во јавната администрација кои работат во регионите во близина на границата. 4. Да се создаде мотивација за оние службеници што ќе мораат да дојдат на служба во овие региони, и за други вработени, што значи да им се обезбедат средства за да платат кирија, дополнителни парични средства итн.  5. Создавање културни здруженија, како што е АРИСТОТЕЛИС во Флорина (Лерин), кои треба да добијат финансиска помош за реализација на нивните приредби, и промоција на книги, весници, списанија итн. Потоа, овие списанија треба да бидат испратени во дијаспората која има потекло од овие региони. Тоа ќе го подигне нивното национално чувство и на тој начин ќе бидат заштитени од антигрчката пропаганда што ја вршат славомакедонските организации. 6. Да се измислат и направат различни пречки (непризнавање на дипломите, одложување на воениот рок и сл.) за грчки студенти кои сакаат да студираат во Скопје. 7. Во секое село да се пронајдат највлијателните поединци кои заради својата индивидуалност и популарност привлекуваат голем број соселани и на секој начин (вклучувајќи и подмитување) да се доближиме до нив и да ги искористиме правилно за да бидат предводници во борбата против користење на идиомот (македонскиот јазик) внатре во нивниот круг. 8. Во оваа смисла, мошне позитивна улога може да изврши подмладокот на политичките партии, со проценка и координација на владата, кога ќе се создадат меѓупартиски договори. 9. Да се регрутираат во армиските сили, полициските органи и други јавни служби, лица од регионот на Флорина (Лерин) и задолжително да се испратат на служба во други региони во Грција. Да се охрабри раководството на армијата да има контакти и да склучува бракови со жени од регионот кои зборуваат на идиомот (македонскиот јазик). Шеф, Димитрис Капеларис