Светското првенство во фубал во 1950 година е четвртиот турнир од ова натпреварување. Во 1942 и во 1946 година мундијалите беа откажани поради Втората светска војна

Бразил е домаќин на четвртиот мундијал, по дванаесетгодишна пауза. За прв пат на овој турнир пехарот е наречен Жил Риме, по претседателот на ФИФА, кој одбележува 25 годишнина на таа позиција, таа година. Првенството се одржувало од 25 јуни до 16 јули.

Веднаш по завршувањето на Втората светска војна, ФИФА настојувала да се продолжи со Светското првенство во фудбал. Но, бидејќи Европа била разурната од војната, ФИФА имала проблеми да најде држава согласна да го организира мундијалот. Иако ФИФА планирала турнирот да се одржи 1949 година, Бразил, при изборот за домаќин во 1946 година, побарал Свтското сепак да биде 1950 година. Германија била втората заинтересирана држава, исто како што конкурирала и за никогаш одржаното Свртско во 1942 година. Бидејќи претходните две прведнства се одржаа на европско тло, ФИФА не се двоумела да го избере Бразил за домаќин.

По изборот на домаќин, ФИФА имала проблем да ги натера државите да ги пратат своите репрезентации да учествуваат на мундијалот.

Италија била заинтересирана за одбрана на титулата, но по војната едноставно немало пари. ФИФА ги надокнадила патните трошоци за Италија, па тие отпатувале на Светското во Бразил. За разлика од Италија и Австрија, кои не биле предмет на санкции од ФИФА, на Јапонија и на Германија им било забрането да настапат на квалификациите. Сепак Германците најпосле учествуваат со репрезентација од покраината Саарленд, која била под окупација на Франција, иако Фудбалскиот сојуз на Западна Германија се уште не бил активиран.  На репрезентациите на Обединетото кралство им било дозволено да учествуваат со две репрезентации. Во квалификациите се пласирале Англија, како прва и Шкотска како втора. Но, Шкотите одбиваат учество, затоа што не биле најдобра британска репрезентација.Индијците, исто така одбиваат да учествуваат, затоа што ФИФА не им дозволила да играат боси. Откажала и Турција, а замена за неа и Индија, требало да бидат Франција и Португалија, но и Франција отклажува кога дознала дека за два натпревари треба да патува меѓу два града оддалечени 3.000 километри. На крај остануваат само 13 репрезентации.

Проширено финале

Уругвај е победник на турнирот, со што ја врати титулата освоена на Првото светско првенство од 1930 година.  Ова е единственото издание на Светските првенства кога не се играло финале од еден натпревар, туку во три натпревари (секоја од последната четворка играла со секоја екипа) Уругвај го свртел резултатскиот минус против Бразил во своја корист. САД ја надиграле Англија, која влегла како фаворит, но испаднала по поразите од САД и Португалија. Кога во англиските весници се појавил резултатот 6:1, мнозинство од населението мислело дека е печатна грешка. Во завршницата останале четири екипи, Бразил, Уругвај, Шведска и Шпанија. Победник е оној кој ќе биде највисоко на табелата по одиграни три натпревари, секоја екипа играла со останатите три, а сите натпревари се одиграни во Рио де Женеиро, на садионот Маракана и Сао Паоло.

Иако само тринаесет екипи учествувале дури шест градови биле домаќини: Бело Хоризонте, Куритаба, Порто Алегр, Рецифе, Рио де Женеиро и Сао Паоло. Најдобар играч на првеснствоот е Адемир од Бразил, со пет постигнати голови.