Високиот член на политбирото на Хамас, Муса Абу Марзук, тврди дека Хамас „ги почитува сите меѓународни и морални закони“, но ништо што тој би можел да каже нема да биде оправдување. Тој на 10 октомври еден час разговараше со новинарот на „Економист“ во незабележителна зграда во Доха, главниот град на Катар. Три дена претходно, палестинска исламистичка група го изврши најлошиот напад во историјата на Израел.

Во интервјуто тој кажува три важни работи.

Првата работа е речиси целосната неподготвеност да се признае дека Хамас убил невини цивили. Хамас, вели Марзук, „ги почитува сите меѓународни и морални закони“, а нивната главна цел беа „воените цели“.

Но, приказните што се појавија од места како Беери, кибуц во јужен Израел, каде што милитантите одеа од врата до врата и убиваа над 100 Израелци во своите домови – укажуваат на спротивното. Што се однесува до 260-те посетители на фестивалот што беа убиени, Марзук вели дека тоа било случајност. Тој рече дека младите што танцувале на напаѓачите можеби им изгледале како војници на одмор.

Без оглед на своите политички ставови, повеќето луѓе во светот беа згрозени од сцените на масакрот во Израел. Муслиманите укажаа на „хадис“, зборовите на пророкот Мухамед, дека борците не смее да убиваат жени и деца, па дури и да сечат дрвја. Марзук признава дека некои цивили се убиени, но тврди дека тоа е одговорност на Израел и вели дека тие „биле жртви пред нив“.

Втората работа е чувството дека голем дел од раководството на Хамас не знаел ништо за плановите за нападот. Марзук рече дека не бил информиран.

„Не, не го знаевме времето на нападот“, рече тој.

Тоа не е изненадување. Бидејќи е тешко да се влезе и излезе од Газа, Хамас претпочита да задржи некои од своите политички лидери во странство. Отсекогаш постоела тензија помеѓу групите внатре и надвор од групите. Оние во Газа со презир гледаат на разгалените сонародници, кои уживаат во хотелите со пет ѕвездички во Доха.

Таа тензија се зголеми само од 2017 година, кога Јахја Синвар беше избран за водач на групата во Газа. Заедно со Мухамед Деиф, воениот командант на Хамас, и неколку колеги од тврдокорните линии, од кои повеќето се исто така во Газа, тој ја консолидира моќта во групата и го маргинализира нејзиното иселеничко крило.

Марзук исто така ги негира медиумските извештаи дека Иран го дизајнирал или го помогнал планирањето на нападот.

„Иран нема никаква врска со оваа ситуација“, вели тој.

Трето, и најзначајно, е недостигот на каква било визија. Како одговор на прашањето што сака да постигне Хамас, Марзук претстави список на израелски злодела: конфискација на земјиште, изградба на нелегални населби итн.

„Ги затворија сите врати и предизвикаа да пропадне решението за две држави“, рече тој.

Марзук тврди дека Хамас нема да ги егзекутира заложниците, ниту да ги ослободи израелските цивили. Сè уште е рано да се зборува за размена на затвореници. Но, тој смета дека Израелците, едноставно, треба да заминат и да се вратат во својата татковина.