Забава
Според Ватикан, најдобри се Битлсите
Весникот на Светата столица, ватиканскиот Ossevatore Romano направил своевиден полусериозен прирачник за добра музика, според кој најдобар е албумот „Револвер“ на ливерпулските „бубачки“ од 1966 г.
Познато е дека папата Бенедикт XVI дозволи да се внесе во Ватикан пијанино на кое го свири Бах а кога патува носи со себе iPod на кој го слуша Моцарт.Меѓутоа весникот за кого италијанските медиуми велат дека е многу близок до него, се решил да направи листа на посовремена музика, поточно евергрини и класици на поп музиката, иако католичката црква се’ уште има цврст став по ова прашање, сметајќи ја за забава што не е најблиску до христијанските сфаќања.И весникот сам го нарекува „полусериозен прирачник за добрата музика со десет музики заповеди“ или како што стои во коментарот – „се наведуваат плочи без кои не се може, заради опоравување на исцрпените слушни органи ка медиумскиот човек“. Според оваа листа прв е „Револвер“ на легендарните Битлси бидејќи „означувал јасна граница со претходното производство и е репер за современата лесна музика, а некои од песните како да се компонирани вчера“. Втор е Дејвид Крозби со „If I could only remember my name“, кој за весникот претставува хипи манифест на генерацијата од Вудсток, кој Крозби го потпишува правејќи го со помош на Џони Мичел, Џери Гарсија и Нил Јанг.Трети се Пинк Флојд со „The dark side of the Moon“, кој кај папиниот весник се избори за висока позиција затоа што има неверојатен комерцијален успех десет години одржувајќи се на топ-листите а музиката на него е напорна за создавање и експериментална.Следува Флитвуд Мек со „Rumours“, која Ossevatore ја смета за интригантна смеша од блуз со најдобрите звуци англиски и американски поп, која не го отфрла ниту кантрито. „Силата му е во вкусната и успешната комбинација на акустични и електрични инструменти“, забележува весникот. Петтото место го дели Доналд Фаген со „The Nightfly“ и „Thriller“ на Мајкл Џексон. Албумот на Фаген објавен во 1982 г. која според ватиканскиот „музички уредник“ е плоча која никогаш не го постигнала вистинскиот комерцијален успех, но е задолжителна за сите почитувачи на овој жанр. Според Osservatore албумот на Џексон „само до некаде може да биде вбројуван ви ткн. блек музиката, бидејќи Џексон уште претходно ја започна постапката за постапно побелување“ а овој албум е ремек дело на поп кралот, токму поради иновативното разорување на тогаш веќе стереотипната шема на „црнечката музика“.Втората половина од „десетката“ ја почнува Пол Сајмон со „Gracelend“, момент на официјалното појавување на она што се неинветивно се нарекува светска музика. „Две години порано Пол Сајмон налетал на плоча со црнечка музика од јоханесбуршките гета. Таа толку го обземала што отишол таму сам да истражува да ја дофати звучноста на локалните музичар“, пишува весникот.Седми се наведени ЈуТу со албумот „One (Achtung Baby)“, меѓутоа Ossevatore Romano не го споменува вистинскиот наслов, туку само наведува дека песната „Оnе“ е најуспешната меѓу 12-те песни од албумот, коментирајќи дека електрониката влегува силно во звукот на бендот што го предводи Боно Вокс.Осми се Оејзис со „(What’s the story) Morning glory?“ од 1995 г., а во текстот браќата Галгер се наречени деца од работничката класа кои со овој албум направиле мало ремек дело.Третиот католик по ред во списокот на најдобри музички остварувања на Ватикан е Карлос Сантана. Тој, според весникот донесува автентично достоинство на дуетите, со кои се афирмираат заради пазарот, но се нагласува и дека „времето работи за оно кој навистина знае да свири“. И десеттата музичка заповед на Светата столица е целиот авторски опус на Боб Дилан. За него се вели дека поетското значење кој честопати зафаќа од визионерството а по неговото обраќање во христијанството и во месијанство. Но исто времено Osservatore Romano му го припишува и „големиот грев“ со што им отворил пат на цели генерации кантавтори од типот „ував текст во три ноти“.
©Makfax.com.mk Доколку преземете содржина од оваа страница, во целост сте се согласиле со нејзините Услови за користење.
Забава
„Глечерот на судниот ден“ се топи побргу од очекуваното, со ѕид ќе се одвојува од топлите океански води
Глобална група научници, инженери и експерти за политика открија амбициозен план за изградба на ѕид долж „Глечерот на судниот ден“, бидејќи стравот од поплави продолжува да расте.
Сместен на Западниот антарктички леден покрив, глечерот Твејтс го добива своето апокалиптично име поради неговото потенцијално влијание врз нивото на морето. Покривајќи огромни 192.000 км², што го прави споредлив по големина со Велика Британија, глечерот се топи со невидена брзина поради климатските промени предизвикани од човекот. Веќе, четири проценти од годишното зголемување на нивото на морето во светот се должи на континуираното губење на мразот Твејтс, бидејќи гасовите што ја задржуваат топлината продолжуваат да ја пржат планетата.
Доколку целосно се сруши, нивото на морето би можело да се зголеми за неверојатни 65 см.
За секој сантиметар зголемување на нивото на морето, околу шест милиони луѓе на планетата се изложени на крајбрежни поплави.
Проектот „Закотвена завеса на морското дно“ има за цел да го ограничи зголемувањето на нивото на морето со создавање физички бариери што би ги заштитиле ледените покривки од топлите океански води што течат под околните ледени гребени.
Се тврди дека самото намалување на стакленичките гасови нема да биде доволно за стабилизирање на ледената покривка. Истражувачи и инженери од Универзитетот во Кембриџ, Универзитетот во Чикаго, Институтот Алфред Вегенер, Универзитетот во Њујорк, колеџот Дартмут, NIVA, Aker Solutions и Арктичкиот центар на Универзитетот во Лапонија ги здружуваат силите за да дизајнираат завеса висока околу 152 метри и долга 80 километри.
Тоа е смел план чие завршување ќе трае со години, ако некогаш се реализира. Тимот постави план кој вклучува тригодишна истражувачка програма за дизајнирање на завесите и прицврстувачите, одлучување за тоа кои материјали би можеле да се користат и изградба и тестирање на технологијата за да се осигури дека може да ги ограничи топлите струи.
Податоците за прицврстувачите веќе се собираат од глечерот Твејтс, додека кампањата за собирање средства има за цел да собере 10 милиони долари (околу 8,4 милиони евра).
Фото: Депозитотос
Забава
Американска блогерка и авторка издвои десет особини на жените со кои e невозможен брак
Популарната американска блогерка и авторка Сузана Б. Луис изводи десет знаци по кои може да се препознаат незрели жени со кои е тешко да се биде во брак. Инспирирната од објаснувањето дека „бракот е тешка работа“ таа наведува десет особини на жените со кои е тешко да се биде во брак иако смета дека и мажите знаат да ја направат врската тешка за одржување.
- Сакаат да прават драми
Луис верува дека претераното реагирање и лутење поради мали нешта, како што е облеката оставена на подот, создаваат непотребна тензија.
„Важно е во бракот да ги изберете вашите битки и да не ја претворате секоја мала работа во драма бидејќи таквото однесување е исцрпувачко за сите вклучени на долг рок“, вели таа за „Јуартанго“.
- Не простуваат
Грешките се неизбежни во долгорочна врска, но постојаното повторно навраќање на старите проблеми откако веќе е кажано простувањето ја продлабочува фрустрацијата.
Простувањето без вистинско отпуштање на минатото, Луис верува, дека ја напрега врската.
- Наредби
Луис смета дека потребата од постојана контрола и управување со партнерот ја нарушува рамнотежата во бракот.
На возрасните партнери не им треба надзор или постојани инструкции за тоа како да направат нешто.
- Несигурност и откривање на приватни работи
Споделувањето на приватните проблеми на партнерот со други или на социјалните мрежи, според Луис, претставува сериозно кршење на довербата.
Таквото однесување создава нови конфликти и отуѓување на долг рок.
- Постојано жалење
Постојаните критики и додевања, дури и кога започнуваат како добронамерно потсетување, брзо стануваат заморни.
Овој начин на комуникација, Луис вели дека создава отпор наместо разбирање.
- Потребата секогаш да се биде во право
Отфрлањето на мислењата на партнерот и верувањето дека сопствените идеи се секогаш најдобри покажува затвореност, смета Луис.
Бракот бара компромис и подготвеност да се почитува туѓата перспектива.
- Лоша комуникација на потребите и желбите
Очекувањето партнерот да „знае“ што сака или што ѝ треба на другата страна честопати води до разочарување.
Јасната и директна комуникација, според Луис, е основа на здрава врска.
- Одбивање да се извините
Непризнавањето на вашите грешки и избегнувањето на извинувањата создава чувство на супериорност и неправда.
„Ако знаете како да се извините, тоа е знак на емоционална зрелост“, вели авторката.
- Прекумерна контрола врз вашиот партнер
Иако е нормално да се грижите за вашиот партнер, Луис предупредува дека постојаното следење, испрашувањето и потребата да се гледа секој потег на вашиот партнер може да стане товар и да го направи бракот потежок отколку што треба да биде.
- Незрелост
На крајот на краиштата, Луис вели дека испадите на бес, тврдоглавоста, одбивањето да се извините, недостатокот на комуникација и потребата да се контролира сè укажуваат на незрелост.
„Лошите бракови не секогаш се резултат на големи престапи, туку често затоа што врската станува премногу тешка – понекогаш токму поради однесувањето на партнерите“, заклучува таа.
Забава
(Видео) Остри критики за настапот на Мараја Кери на отворањето на ЗОИ: Ја уништи церемонијата, очигледно пее на плејбек
Настапот на Мараја Кери на отворањето на Зимските олимписки игри 2026 предизвика бројни критики, а многу гледачи ѝ забележаа на пејачката за „очигледен недостаток на ентузијазам“. Церемонијата со која официјално беа отворени Игрите се одржа синоќа на историската арена „Сан Сиро“ во Милано.
56-годишната пејачка излезе на сцената во сребрено-бела облека. Таа изведе верзија на популарниот класик на Доменико Модуњо од 1950-тите, а отпеа и нејзина песна.
На социјалните мрежи не сопираат критиките за нејзиниот настап. Многумина прашуваат зошто пејачка родена во Њујорк била избрана да настапи во Италија, има такви кои прашаа дали пеела на плејбек поради впечатокот дека не се труди да ги достигне високите тонови.
The #OpeningCeremony of the #WinterOlympics is the most French version of an Italian-based Olympics opening I’ve ever seen. Italy has also clearly assimilated American culture using Mariah Carey over a native singer. But, Mariah has always been operatic.
— Greg Brian (@Gregoriancant) February 7, 2026
“Има ли Мараја Кери италијанско потекло? Не сум сигурен зошто таму е американска пејачка, освен ако не е, можеби, исклучително популарна во Италија?”, прашуваат на социјалните мрежи со забелешка дека “обично земјата-домаќин претставува само свои таленти. Велика Британија имала Боуви, Ени Ленокс и други… не се сеќавам на ниту еден американски пејач”.
Дел од публиката пак, го анализира начинот на кој Кери го движела лицето за време на пеењето, па прашуваат дали пеела плејбек.
“Кога последен пат Мараја Кери настапи во живо? Пеењето на плејбек на италијански е нов пресврт. А има толку пејачи кои можеле да понудат нешто поавтентично “, стои во една објава на „X“.
Mariah Carey is an insanely talented singer with a long track record of success.
Today at the Olympics, however, she made a mistake.
A mistake you can learn from as you build your personal brand.
During the opening ceremony, Mariah seemed to lip sync (very lazily) her…
— Anthony Gaenzle (@AnthonyGaenzle) February 7, 2026
“Мараја Кери толку очигледно пее на плејбек. Ни најмалку не се обиде да го сокрие тоа. Ја уништи церемонијата на отворање која до тогаш беше сосема пристојна”, стои во објавите на „X“.

