Се случи. По директна наредба на претседателот Доналд Трамп американски воени бродови во Средоземното море стапија во акција и со крстосувачки ракети Томахавк ги нападнаа позициите на Сириската армија.

Ударот започнал во 03.40 минути, а 59 ракети истрелани од воените бродови „Рос“ и „Портер“ ја погодиле сириската воена база „Шајрат“, уништувајќи складишта за муниција, системи за одбрана, авиони, радари и хангари.

Сирија официјално ја призна смртта на пет лица, а непознат број други се повредени. Оваа база е избрана како цел на нападот затоа што, според Пентагон, директно е поврзана со програмата за хемиско оружје кое беше употребено во нападот врз Хан Шеикун во провинцијата Идлиб во кој загинаа стотина луѓе, меѓу кои и голем број жени и деца.

Треба да се напомене дека ова е унилатерална акција на САД бидејќи претходно во Советот за безбедност на ОН не беше постигнат каков било договор кој би вклучувал воени реперкусии на хемискиот напад во Идлиб.

Она што се знае со сигурност е дека пред почетокот на истрелувањето на Томахавките, САД ги известиле Велика Британија, Франција, Израел и Русија дека тоа извесно ќе се случи. Првите три се стратешки сојузници на Вашингтон и тие веднаш побрзаа да ја поздрават оваа акција, а истото го направија и Германија, Турција, Саудиска Арабија и низа други земји.

Русија се разбира била известена од сосема поинакви причини. На сириско тло се наоѓаат руски воени авиони, системи за против ракетна и против авионска одбрана, специјални сили и инструктори, како и одреден број цивилни лица.

Дури и во нападнатата база имало дел во кој била сместена руска опрема и војници, а Американците, разбирливо, како што впрочем и јавно соопштија, не сакале и направиле сè што е можно за да не дојде до евентуални руски жртви.

Интересен момент, пренесен од сириски извори на теренот е дека Русите не само што навремено се повлекле од базата „Шајрат“ туку наводно за нападот ги предупредиле и своите сириски сојузници, па и тие организирано и навремено ја напуштиле базата што го покажува и релативно малиот број на жртви на ударот, иако инфраструктурата внатре во „Шајрат“ практично е целосно уништена.

Сепак официјално Русија негира дека добила предупредување за нападот, кој според Москва е јасно кршење на меѓународното право. Кремљ побара итна седница на Советот за безбедност на ОН каде ќе се расправа за новонастанатата ситуација.

Рускиот претседател Владимир Путин изјави дека нападот претставува агресија врз суверена држава, а Русија соопшти дека го суспендира договорот за безбедност на летовите над Сирија што претходно беше потпишан со САД.

Истовремено Иран, вториот најважен сојузник на сирискиот претседател Асад, остро го осуди инцидентот со образложение дека ваквите акции само им помагаат на терористите и дополнително ја комплицираат ситуацијата во Сирија.

Државната телевизија во Дамаск објави дека нападот е чин на агресија но повеќе од јасно е дека владата на Башар ал Асад нема ниту можности ниту сила на било каков начин да возврати на американскиот напад. Интересно е да се напомене дека во моментот кога томахавк ракетите ја уништувале базата „Шајрат“, претседателот Трамп бил на вечера со кинескиот претседател Кси Џинпинг што никако не може да биде случајност. Наредбата ја издал без да побара одобрение од Конгресот што, пак, наиде на извесни критики од демократите. Кинеската реакција е млака, Пекинг смета дека е потребно воздржување од унилатерални акции без одобрение од Светската организација но исто така остро се противи на користењето на хемиско оружје од која било страна во кој и да е конфликт на планетата.

Тоа се информациите на површината. Каква е позадината малкумина на дуњата знаат иако многумина се обидуваат да одгатнат. Сосем извесно е дека првата воена акција на Трамп откако влезе во Белата куќа ги менува правилата на игра и јасно покажува дека САД немаат намера да се воздржуваат од она што го сметаат за неопходност на моментот, иако тоа нема да им се допадне на другите важни играчи на светската сцена.

Анализите говорат дека акцијата е испланирана однапред и со неа Трамп ги демантира надежите во некои кругови дека со неговиот мандат започнала ера на американско самонаметнато ембарго на воени интервенции надвор сè додека трае обидот за консолидирање на состојбите внатре на територијата на Соединетите држави.

Правилно и логично е постапено со одлуката да се минимизираат до крајни граници можностите за руски жртви на теренот, а преку неименувани официјални лица е испратена и порака дека акцијата од утрината нема да биде продолжена, односно дека претставува само американски чин на одмазда „за варварскиот хемиски напад во Идлиб“. И толку. Тешко е да се поверува и дека Русија исто така ќе се обиде да ги заостри до неподносливост односите со „западните партнери“ како што упорно ги нарекува администрацијата во Кремљ, а впрочем и самиот факт дека за време на нападот воопшто не се активирале руските системи за одбрана говори многу.

Да сакале или да сметале дека е неопходно Русите би реагирале сосем поинаку. (по малку делува збунувачки една информација која вели дека речиси половината од 59-те ракети воопшто не ја погодиле базата, но за ова нема верификувана потврда). Сега е најважно сите заинтересирани да останат со студени глави, внимателно да се анализира секој нареден потег и да работат со полна пареа линиите за комуникација, додека на оние што свират на воени труби треба да им се покаже дека треба да намалат малку со дувањето на образите.

Или уште подобро да им се нареди барем извесно време да се одморат. /крај/дм