Во наводниот хемиски напад во Хан Шејхун кој се случи на почетокот на неделата загинаа над 80 лица. И засега смртта на овие луѓе е единствениот докажан факт. Дамаск и Москва ги отфрлаат обвинувањата на Западот дека режимот на Асад носи вината за нападот. Но, кој би имал интерес од злосторството? Ова прашање се поставува во секој криминален филм.

Истото се прашуваме и сега. “Само вооружените бунтовнички групи имаат сметка од сличен напад со хемиско оружје. Тие се соочуваат со ѕидот и де факто немаат никаква шанса да се спротивстават на режимот на Асад со воени средства”, вели за DW за Гинтер Мајер, раководител на Центарот за истражување на арапскиот свет во Мајнц. Политикологот потсетува дека во 2012 година Барак Обама се закани дека САД ќе се вмешат, ако режимот на Асад икористи борбени отровни материи.

А оваа закана, според Мајер, звучи како “повик за противниците на сирискиот претседател да употребат хемиско оружје, за да биде обвинет токму Асад”. Отровите на бунтовниците се факт и дека и вооружената опозиција во Сирија е во состојба да врши и хемиски напади, беше наведено уште во 2014 година во издание на новинарот Симор Хрш во “London Review of Books”.
Тој цитираше еден документ на американската воена тајна служба DIA од 2013 година.

Според овој документ, филијалата на Ал каеда во Сирија – фронтот ал Нусра – поседува нервни гасови. Во својата статија Хрш се обидува да докаже дека припишаните на Асад напади со воени отровни материи во Гута (предградие на Дамаск) во август 2013 година, всушност е дело на бунтовниците.

Според новинарот, целта им била даја вклучат американската администрација во војната против Асад.

Блискоисточниот експерт Михаел Лудерс тоа го опишува во штотуку излезена книга “Оние кои жнеат бури”, во која тој вели декао на крајот на август 2013 шефот на американските тајни служби Џејмс Клапер го обесхрабри претседателот да издаде наредба за лансирање на ракети “Томахок” против Сирија.
Клапер го убедил Обама во невиноста на Асад, откако му ја покажал анализата на запленувањето од бомбите употребени во Гута.

Според анализата спроведена од британска хемиска лабораторија, составот на открините воено гасови се разликуваат од ониена сириската армија.

Впрочем, предметниот хемиски напад во Гута беше извршено токму во времето кога во земјата престојуваат американските инспектори по хемиско оружје.

“Патем тие беа поканети од Асад”, нагласува експертот Гинтер Мајер.

Во март 2013 северно од Алепо, исто беше извршен хемиско напад, при што загинаа и војници од сириската армија. Мајер тврди дека Асад сакал да ги открие одговорните за нападот со помош на американските инспектори.
“Безумие е да се очекува дека режимот ќе изврши таков напад токму во времето кога во земјата има американска комисија”, смета блискоисточниот експерт.

Сомнежите за учеството на Асад во хемиското напад од 2013 изразува и поранешниот инспектор на ОН за хемиско оружје Ричард Лојд, како и професорот од МИТ технички универзитет Теодор Постал.
На почетокот на 2014 година двајцата американски научници објавија извештај во кој тврдат дека ракетите, натоварени со отровен гас во Гута, можеле да бидат истрелани само од контролираните од бунтовницити полиња, како и дека нивниот дострел бил максимум 2,5 километри.

За време на нападот во Гута Сирија се уште имала 600 тони хемикалии за производство на ракети со и иприт. Според Гинтер Мајер, овие резерви се служеле “како еден вид противтежа на израелските атомско оружје”. “Според пресметките, Израел поседува меѓувреме околу 200 нуклеарни боеви глави. Хемиските борбени материи се нарекувани” атомското оружје “на малиот човек”, вели експертот од Мајнц. Во август 2014 година САД најавија целосно уништување на сирискиот арсенал со хемиско оружје. Можно е сепак во некој од најтешките за набљудување области на борбени дејства се уште да има такви.

Зошто ова на Асад му го прават?

Хемиско оружје на фронтот ал Нусра, за кои пишува во извештајот на американската воена тајна служба DIA, објавен од новинарот Симор Харш?
За нив не се знае ништо. “И поради тоа отцепената од Ал Каеда група е најзначајната бунтовничка група во северната провинција Идлиб”, нагласува Гинтер Мајер во разговор со DW. “Фронт ал Нусра, сега веќе под друго име, се соедини со други екстремистички џихадистички групи во Идлиб и во моментов е најмоќната исламистичка група во регионот. Тоа значи дека Ал Каеда, претставена од фронтот ал Нусра, има де факто одлучувачкиот збор во покраината “, вели тој.
Нема сомнение дека Башар Асад не избира средства за зачувување на своето владеење. Но од друга страна зошто му треба на диктаторот да си игра со меѓународната заедница и против себе? И тоа во време кога таа почна постепено да се навикнува нао мислата дека тој може и да остане на власт како сириски претседател. Одговорот е даден во прашањето, нели? И пред да се реагира избрзано, на ова прашање треба да биде даден веројатно и реалниот одговор, кој ги испали ракетите. крај/мф/кс