Фосилот стар 113 милиони години од единствениот примерок на змија со четири нозе е откриен во Бразил и упатува на заклучокот дека предците на овие влекачи потекнуваат од копното а не од морето како што досега се веруваше, покажало истражувањето чии резултати се објавени во американскиот научен магазин Science.

Досега непознатиот вид наречен Tetrapodophis amplectus живеел во последниот и најдолг период од Мезозоикот. Изгледала како многубројните слични видови змии од сегашниот период, но имал многу подвижен ‘рбет, издолжена глава, крлушки по телото, закривени заби и флексибилна вилица која била неопходна за да се проголта што поголем плен. Единствено овој вид од денешните змии ги разликувале четирите мали нозе, кои според мислењето на научниците првенствено служеле за со нив да може да го грабне пленот, отколку за да го олесни движењето по копното. Нозете на пронајдениот фосил се долги само четири, односно седум милиметри.

Авторите на студијата утврдиле и дека Tetrapodophis amplectus нема долга опашка типична за водените рептили, како на пример алигаторите. Анализирајќи го пронајдениот фосил, научниците велат дека овој вид покажувал прилагодување на животот во земјаните премини а не во вода, што оди во прилог на претпоставката според којашто предците на змиите потекнуваат од копното. За ова прашање, инаку, се водат остри дискусии меѓу палеонтолозите, бидејќи многумина од нив сметат дека змиите потекнуваат од водените рептили.

Според сегашниот изглед, карактеристичната змиулеста форма на телото, односно долгото тело глава и отсуството на какви и да се екстремитети, можел да се развие меѓу претпоставените предци на змиите во менувањето на формата од најмалку 26 пати. Разнообразните форми на телата на древните змии, чии фосили се пронајдени во седименти коишто потекнуваа од периодот на Мезозоикот и Кенозоикот, не им овозможуваа на научниците да го постигнат консензусот, зошто тие еволуирале и како минале на овој начин на живот.

Николас Лонгрич, од британскиот универзитет Бат и неговите колеги со откритието на Tetrapodophis amplectus сметаат дека го пронашле можниот одговор на споменатите прашања, проучувајќи го фосилот кој потекнува од периодот Јура пронајден во Бразил.

Во студијата се истакнува дека во една приватна збирка научниците успеале да откријат остатоци од суштество коешто според сите свои карактеристики, голем број пршлени, издолжен череп и куса вилица, подвижна структура на ребра, наликува на денешните змии. Авторите на статијата наведуваат дека името Tetrapodophis amplectus го дале во чест на неговите необични карактеристики.

Фактот што ова суштество, за разлика од другите фосилни предци на змиите, има четири полноправни екстремитети, укажува дека ова животно можело слободно да се движи, потенцираат научниците. Тие, како што се претпоставува, немале функција само при движењето, туку и при ловот на пленот, односно за давење или при јадење на жртвата, па дури и единките од различен пол да се придржуваат за време на парењето.

Втората необична карактеристика на ова суштество е што тоа не живеело на површината на земјата или во крошните на дрвјата, туку во дупките коишто оваа древна змија самата ги прокопувал во почвата. И овој заклучок е спротивен од ставовите на некои палеонтолози, според кои змиите се потомци на морски влекачи, а не на копнени четириножни суштества.

Судејќи, пак, според закривените заби и флексибилната челуст, Tetrapodophis amplectus, се хранел со мали ‘рбетници, коишто, како и неговите современи потомци, ги голтал цели. Тоа би значело дека змиите првично биле месојади, а не инсектојад, како што сметаат некои зоолози.

Возраста на овие останки се проценуваа на меѓу 146 и 110 милиони години, поради карактерот на фосилите, што упатува на тоа дека станува збор за еден од најраните видови змии на планетата, вид кој се појавил на Земјата, како што сугерираат ДНК анализите, пред 150 милиони години. Покрај тоа, компаративната анатомска анализа сугерира дека Tetrapodophis amplectus може да се смета и за предок на сите змии, или за нивен најблизок роднина, заклучуваат авторите на студијата.