Додека во минатото црвените образи претставувале знак за добро здравје, во денешно време тие претставуваат естетски проблем кој ја намалува самодовербата и затоа бара соодветен третман. Еден од најчестите причинители за ова црвенило кое не поминува е една кожна болест позната под името розацеа.
 

Додека во минатото црвените образи претставувале знак за добро здравје, во денешно време тие претставуваат естетски проблем кој ја намалува самодовербата и затоа бара соодветен третман. Еден од најчестите причинители за ова црвенило кое не поминува е една кожна болест позната под името розацеа.

Што претставува розацеата?

Поимот розацеа означува една хронична незаразна дерматоза карактеристична за лицевата регија. Таа честопати има неразјаснета етиологија и е тешка за лекување. Розацеата е чест проблем во популацијата со застапеност од некаде едно на десет лица и почесто се јавува кај жените по 30-годишна возраст. Иако секој може да го има овој проблем, тој почесто се јавува кај лицата со светол тен.

Како се манифестира?

Розацеата е хронична повторувачка дерматоза со периодично менување на периодите на подобрување и влошување на симптомите. Таа се развива во неколку стадиуми со сé поголемо влошување на клиничката слика во секој од нив. Најчесто е зафатена средната третина на лицето, и тоа носот и образите, но во одредени случаи може да се прошири и да ги зафати и очите и челото. Се манифестира со појава на црвенило (периодично или трајно) кое се јавува во налети со чувство на топлина и пецкање на лицето, подоцна појава на црвени чворчиња или гнојаници, потенки или пошироки проширени капилари (телеангиектазии) на образите и во краен стадиум со разраснување на сврзното ткиво особено во пределот на носот кај мажи со негово деформирање, познато под името ринофима. Доколку се прошири кон очите може да се јави сувост, пецкање, оток на капаците и инфекција (конјунктивитис) со солзење, печење и преосетливост на сонце.

Од значење е големото влијание на оваа болест врз психолошкиот и социјалниот живот на болните со розацеа. Студиите спроведени од страна на Националното здружение за розацеа покажале дека повеќе од 90 отсто од пациентите со оваа дерматоза се изјасниле дека болеста ја намалува нивната самодоверба, додека 41 отсто избегнуваат јавен контакт или ги откажуваат социјалните ангажмани особено во периоди на влошување на клиничката слика.

Кои се причините за порјавата на розацеа?

Вистинската причина за појава на розацеата не е позната, но се спомнуваат одредени можни причински фактори, како што се генетската предиспозиција или наследување, абнормалности на крвните садови на лицето, реакција на премногу намножен demodex folliculorum кој како паразит нормално живее на нашата кожа, потоа покачено ниво на бактеријата Helicobacter pylori во желудникот и други.

Одредени тригер фактори можат да ја влошат клиничката слика кај розацеата и тука се вбројуваат: емотивните фактори (стресот, анксиозност, засраменост), лута и зачинета храна, алкохол особено црвено вино и кофеин, цигари, сончева светлина, премногу топло или ладно време или вода, топли пијалоци, екцесивни вежби и др.

Како се лекува розацеата?

Розацеата е болест која трае со години и која доколку не се лекува има тенденција да се влошува со тек на времето. Таа честопати може да биде помешана со акни, алергиска реакција на кожата, себореа или друга кожна болест. Затоа, при појава на какво и да е црвенило на кожата на лицето, особено доколку тоа се повторува и трае, не треба да се користат креми на своја рака, бидејќи може да ја влошите состојбата со поголема иритација, туку пациентите треба да се јава на дерматолог. Тој ќе ја постави точната дијагноза врз основа на клиничката слика, добра анамнеза, микроскопско испитување за demodex и лабораториски тестови и ќе ви препише соодветна терапија.

Моментално не постои лек за розацеа, но на располагање се голем број тераписки модалитети со кои состојбата успешно се контролира, а клиничката слика значително се подобрува. Клучот за успешно менаџирање на болеста лежи во континуирана долгорочна медицинска терапија и избегнување на потенцијалните тригер фактори.

„Како ќе се лекува болеста зависи од клиничката слика и стадиумот во кој таа се наоѓа. Лесната форма на розацеа не бара секогаш третман доколку на личноста не ѝ пречи состојбата. Обично се препишува само соодветна козметика и фотозаштита и се советува да се избегнуваат тригер факторите. Кај потешките и резистентни форми се оди со комбиниран пристап, користејќи неколку тераписки опции во исто време“, вели д-р Тања Бурјакоска, специјалист дерматовенеролог во „Ординација д-р Анчевски“.

Тие вклучуваат употреба на антибактериски гелови за миење, локални антибиотски и антипаразитарни препарати, препарати со азелаична киселина, антибиотски таблети, терапија со радиобранова технологија и ласери како IPL или уште подобро DYE-VL ласер за успешно отстранување на црвенилото и проширените капилари на лицето, вратот и деколтето, потоа фотодинамска терапија, изотретиноин, различни креми за корекција на црвенило (антиружери) и креми со фотозаштита препорачливо оние со физички филтри како цинк оксид и титаниум диоксид.

„Тераписките опции ги има голем број, но дерматологот експерт точно ќе ја процени состојбата и стадиумот на болеста и ќе направи индивидуален тераписки протокол за пациентот. Затоа не смее да се дозволи овој естетски проблем да влијае на вашето секојдневие и да го наруши вашиот социјален живот“, вели д0р Бурјакоска.